1,721,106 research outputs found
The future of telerehabilitation: empowerment of patients versus long distance supervision.
No full textThis research was funded by LSM (Limburg Sterk Merk) and
Flanders Care
Prevention: From the cradle to the grave and beyond
No full textPresent cardiac prevention mainly focuses on risk reduction later in life, and focuses also mainly on reducing risk factors for coronary heart disease. However, multiple studies have gathered evidence that the development risk of cardiovascular disease starts early in life and that even preconceptional influences play an important role in lifetime risk. Therefore, the importance of well-timed prevention strategies to reduce cardiovascular disease is well established. In this article, we discuss different risk factors for future cardiac disease, and how we can respond to lesser known cardiac risk factors in the different stages of life.The author(s) received no financial support for the research,
authorship and/or publication of this article
Cardiac telerehabilitation: a novel, cost-efficient care delivery strategy in secondary prevention for ischemic heart disease?
No full textHart- en vaatziekten zijn wereldwijd een van de voornaamste oorzaken van morbiditeit en
mortaliteit. Kransslagaderlijden is één van de belangrijkste hartaandoeningen gegeven zijn
prevalentie en ernst. Ondanks het feit van de beschikbaarheid van op richtlijnen gebaseerde en
evidence-based farmacologische alsook niet-farmacologische behandelingen, zijn de lange termijn
uitkomsten voor patiënten met kransslagaderlijden vaak teleurstellend. Een deel van de verklaring
hiervoor ligt bij het gebrek aan het volgen van een hartrevalidatie programma. Patiënten opteren
vaak om niet deel te nemen aan deze programma’s wegens tijdgebrek, andere professionele
verplichtingen,…. .
Technologische vooruitgangen in de afgelopen jaren, hebben het mogelijk gemaakt om patiënten
te volgen en behandelen van op afstand d.m.v. zogenaamde e-health. e-Health betekent het
gebruik van informatie- en communicatie technologie om zorgverlening mogelijk te maken.
Telerevalidatie of ook, revalidatie op afstand, is een vorm van e-health zorgverlening en is het
onderwerp van deze thesis.
Telerevalidatie biedt het voordeel dat de hartpatiënt van op afstand kan opgevolgd en begeleid
worden. Hij/zij is in dit kader niet langer genoodzaakt naar het revalidatie centrum te komen en/of
zich te houden aan de openingsuren ervan. Telerevalidatie is een nieuwe vorm van secundaire
preventie die recent nog door de Europese Vereniging van Preventieve Cardiologie werd
geïdentificeerd als een veelbelovende zorgmodaliteit.
Dit doctoraat, is een van de eerste grote inspanningen om de (lange termijn) kosten-effectiviteit
van cardiale telerevalidatie in patiënten met kransslagaderlijden die behoren tot de lage en/of
matige risico groep te analyseren. Meer specifiek werden volgende zaken onderzocht:
i. De effectiviteit van additionale telemonitoring van fysieke activiteit in kader van
secundaire preventie van patiënten met kransslagaderlijden op fysieke conditie, fysieke
activiteit, en heropnames in het ziekenhuis.
ii. De (kosten-)effectiviteit van additionele veelomvattende telerevalidatie in kader van
secundaire preventie van patiënten met kransslagaderlijden op fysieke conditie,
levenskwaliteit, cardiovasculaire risico factoren, en heropnames in het ziekenhuis.
In het eerste deel van deze thesis (hoofdstukken 2, 3 en 4) wordt beschreven voor welke patiënten
secundaire preventie en dus hartrevalidatie is aangeraden, en wat de rationale is voor de
toepassing van telerevalidatie in de klinische praktijk. In hoofdstuk 4 wordt de voorafgaandelijk
beschikbare literatuur betreffende het onderwerp van deze thesis samengevat.
Het centrale deel van deze thesis (hoofdstukken 5, 6 en 7) bevat de resultaten van de Telerehab II
en Telerehab III studie, de twee belangrijkste studies die in kader van dit doctoraat werden
verricht. Hoofdstuk 5 beschrijft Telerehab II. Dit was een prospectieve, mono-centrische,
gerandomizeerde en gecontroleerde klinische studie waarin de effectiviteit van een 18-weken
additioneel cardiaal telerevalidatie programma werd beoordeeld, tov een klassiek 12-weken
hartrevalidatie programma. 80 patiënten met kransslagaderlijden namen deel aan deze studie. Het telerevalidatie programma bestond grotendeels uit telemonitoring van fysieke activiteit. Het primair
eindpunt was fysieke fitheid van de patiënt. De hoofdstukken 6 en 7 beschrijven de Telerehab III
studie. Dit was een prospectieve, multi-centrische klinische studie waarin de (kosten-) effectiviteit
van een meer alomvattend telerevalidatie programma werd onderzocht. 140 patiënten met
kransslagaderlijden en/of hartfalen namen deel aan de studie.
De resultaten van de Telerehab II en III studie hebben ons geleerd dat additionele telemonitoring
van fysieke activiteit in secundaire preventie van patiënten met kransslagaderlijden resulteert in
een verbeterde fysieke fitheid, in vergelijking met enkel klassieke hartrevalidatie. De Telerehab III
studie bevestigde deze bevinding en toonde tevens aan dat een meer alomvattend telerevalidatie
programma ook de levenskwaliteit van de hartpatiënt kan verbeteren en kosten besparen voor de
gezondheidszorg. Op langere termijn, wanneer het telerevalidatie programma niet meer wordt
aangeboden aan de patiënt, dan gaan de initieel behaalde voordelen partieel verloren. Doch
globaal doen de patiënten die additionale telerevaldiatie kregen het toch nog beter dan de
patiënten die enkel een 12-weken klassiek hartrevalidatie programma kregen. Eigen aan deze
studies, en wat deze differentieert van ander eerder onderzoek, is het feit dat de focus lag op
additionele telerevalidatie. Ander onderzoek binnen het vakgebied concentreerde zich voornamelijk
op een head-to-head vergelijking van conventionele revalidatie en telerevalidatie. Het teleprogramma aangeboden in Telerehab III, was meer alomvattend dan de programma’s beschreven
en vergeleken in de recent gepubliceerde reviews. Het feit dat een lange termijn opvolging werd
opgenomen in Telerehab III, is een ander aspect dat de eigenheid en originaliteit van mijn
onderzoek illustreert.
Natuurlijk blijven er de dag van vandaag nog enkele grote uitdagingen die de implementatie van
telerevalidatie (en e-health toepassingen in het algemeen) in de dagelijkse klinische praktijk
bemoeilijken. Niet alle zorgverleners zijn overtuigd van het nut en de meerwaarde van deze
innovatieve manieren van zorgverlening. Ze hebben angst dat alle inkomende, geregistreerde data
hun werklast fel doen toenemen zonder adequate financiële vergoeding hiervoor. Patiënten zijn
soms niet vertrouwd met de technologie, gebruikt voor telerevalidatie. Sommigen verkiezen nog
steeds face-to-face zorgverlening met de zorgverlener. e-Health toepassingen zijn in de meeste
Europese landen nog steeds niet terugbetaald, wat uiteraard implementatie op grote schaal fel
tegenhoudt. Bezorgdheden betreffende de veiligheid van de data, alsook de privacy van de patiënt
belemmeren de uitbouw van e-health programma’s buiten het wetenschappelijke kader.
Deze thesis vormt de aanzet voor een hele mooie waaier aan toekomstig onderzoek op het gebied
van e-health. De studies gerapporteerd in deze thesis reiken evidentie aan voor de (kosten)-
effectiviteit van additionele cardiale telerevalidatie. Beide studies werden enkel verricht in België,
doch de socio-economische situatie is zeer verschillend van land tot land. Grotere internationale
studies, uitgevoerd in socio-economisch verschillende landen, kunnen in dit kader zinvol zijn. Een
extrapolatie van de gevonden resultaten naar andere hartziekten is tevens niet mogelijk.
Onderzoek, en dan voornamelijk in de primaire preventie van cardiovasculaire aandoeningen, is
een ander toekomstpad. Tot slot is het duidelijk dat e-health zorgtoepassingen complexe
interventies zijn, waarvan de meerwaarde mogelijks niet met louter klassieke gerandomiseerde, klinische studies kan onderzocht worden. Implementatie research vormt hierbij een alternatieve
onderzoeksstrategie
Cardiac telerehabilitation: a novel, cost-efficient care delivery strategy in secondary prevention for ischemic heart disease?
No full textHart- en vaatziekten zijn wereldwijd een van de voornaamste oorzaken van morbiditeit en
mortaliteit. Kransslagaderlijden is één van de belangrijkste hartaandoeningen gegeven zijn
prevalentie en ernst. Ondanks het feit van de beschikbaarheid van op richtlijnen gebaseerde en
evidence-based farmacologische alsook niet-farmacologische behandelingen, zijn de lange termijn
uitkomsten voor patiënten met kransslagaderlijden vaak teleurstellend. Een deel van de verklaring
hiervoor ligt bij het gebrek aan het volgen van een hartrevalidatie programma. Patiënten opteren
vaak om niet deel te nemen aan deze programma’s wegens tijdgebrek, andere professionele
verplichtingen,…. .
Technologische vooruitgangen in de afgelopen jaren, hebben het mogelijk gemaakt om patiënten
te volgen en behandelen van op afstand d.m.v. zogenaamde e-health. e-Health betekent het
gebruik van informatie- en communicatie technologie om zorgverlening mogelijk te maken.
Telerevalidatie of ook, revalidatie op afstand, is een vorm van e-health zorgverlening en is het
onderwerp van deze thesis.
Telerevalidatie biedt het voordeel dat de hartpatiënt van op afstand kan opgevolgd en begeleid
worden. Hij/zij is in dit kader niet langer genoodzaakt naar het revalidatie centrum te komen en/of
zich te houden aan de openingsuren ervan. Telerevalidatie is een nieuwe vorm van secundaire
preventie die recent nog door de Europese Vereniging van Preventieve Cardiologie werd
geïdentificeerd als een veelbelovende zorgmodaliteit.
Dit doctoraat, is een van de eerste grote inspanningen om de (lange termijn) kosten-effectiviteit
van cardiale telerevalidatie in patiënten met kransslagaderlijden die behoren tot de lage en/of
matige risico groep te analyseren. Meer specifiek werden volgende zaken onderzocht:
i. De effectiviteit van additionale telemonitoring van fysieke activiteit in kader van
secundaire preventie van patiënten met kransslagaderlijden op fysieke conditie, fysieke
activiteit, en heropnames in het ziekenhuis.
ii. De (kosten-)effectiviteit van additionele veelomvattende telerevalidatie in kader van
secundaire preventie van patiënten met kransslagaderlijden op fysieke conditie,
levenskwaliteit, cardiovasculaire risico factoren, en heropnames in het ziekenhuis.
In het eerste deel van deze thesis (hoofdstukken 2, 3 en 4) wordt beschreven voor welke patiënten
secundaire preventie en dus hartrevalidatie is aangeraden, en wat de rationale is voor de
toepassing van telerevalidatie in de klinische praktijk. In hoofdstuk 4 wordt de voorafgaandelijk
beschikbare literatuur betreffende het onderwerp van deze thesis samengevat.
Het centrale deel van deze thesis (hoofdstukken 5, 6 en 7) bevat de resultaten van de Telerehab II
en Telerehab III studie, de twee belangrijkste studies die in kader van dit doctoraat werden
verricht. Hoofdstuk 5 beschrijft Telerehab II. Dit was een prospectieve, mono-centrische,
gerandomizeerde en gecontroleerde klinische studie waarin de effectiviteit van een 18-weken
additioneel cardiaal telerevalidatie programma werd beoordeeld, tov een klassiek 12-weken
hartrevalidatie programma. 80 patiënten met kransslagaderlijden namen deel aan deze studie. Het telerevalidatie programma bestond grotendeels uit telemonitoring van fysieke activiteit. Het primair
eindpunt was fysieke fitheid van de patiënt. De hoofdstukken 6 en 7 beschrijven de Telerehab III
studie. Dit was een prospectieve, multi-centrische klinische studie waarin de (kosten-) effectiviteit
van een meer alomvattend telerevalidatie programma werd onderzocht. 140 patiënten met
kransslagaderlijden en/of hartfalen namen deel aan de studie.
De resultaten van de Telerehab II en III studie hebben ons geleerd dat additionele telemonitoring
van fysieke activiteit in secundaire preventie van patiënten met kransslagaderlijden resulteert in
een verbeterde fysieke fitheid, in vergelijking met enkel klassieke hartrevalidatie. De Telerehab III
studie bevestigde deze bevinding en toonde tevens aan dat een meer alomvattend telerevalidatie
programma ook de levenskwaliteit van de hartpatiënt kan verbeteren en kosten besparen voor de
gezondheidszorg. Op langere termijn, wanneer het telerevalidatie programma niet meer wordt
aangeboden aan de patiënt, dan gaan de initieel behaalde voordelen partieel verloren. Doch
globaal doen de patiënten die additionale telerevaldiatie kregen het toch nog beter dan de
patiënten die enkel een 12-weken klassiek hartrevalidatie programma kregen. Eigen aan deze
studies, en wat deze differentieert van ander eerder onderzoek, is het feit dat de focus lag op
additionele telerevalidatie. Ander onderzoek binnen het vakgebied concentreerde zich voornamelijk
op een head-to-head vergelijking van conventionele revalidatie en telerevalidatie. Het teleprogramma aangeboden in Telerehab III, was meer alomvattend dan de programma’s beschreven
en vergeleken in de recent gepubliceerde reviews. Het feit dat een lange termijn opvolging werd
opgenomen in Telerehab III, is een ander aspect dat de eigenheid en originaliteit van mijn
onderzoek illustreert.
Natuurlijk blijven er de dag van vandaag nog enkele grote uitdagingen die de implementatie van
telerevalidatie (en e-health toepassingen in het algemeen) in de dagelijkse klinische praktijk
bemoeilijken. Niet alle zorgverleners zijn overtuigd van het nut en de meerwaarde van deze
innovatieve manieren van zorgverlening. Ze hebben angst dat alle inkomende, geregistreerde data
hun werklast fel doen toenemen zonder adequate financiële vergoeding hiervoor. Patiënten zijn
soms niet vertrouwd met de technologie, gebruikt voor telerevalidatie. Sommigen verkiezen nog
steeds face-to-face zorgverlening met de zorgverlener. e-Health toepassingen zijn in de meeste
Europese landen nog steeds niet terugbetaald, wat uiteraard implementatie op grote schaal fel
tegenhoudt. Bezorgdheden betreffende de veiligheid van de data, alsook de privacy van de patiënt
belemmeren de uitbouw van e-health programma’s buiten het wetenschappelijke kader.
Deze thesis vormt de aanzet voor een hele mooie waaier aan toekomstig onderzoek op het gebied
van e-health. De studies gerapporteerd in deze thesis reiken evidentie aan voor de (kosten)-
effectiviteit van additionele cardiale telerevalidatie. Beide studies werden enkel verricht in België,
doch de socio-economische situatie is zeer verschillend van land tot land. Grotere internationale
studies, uitgevoerd in socio-economisch verschillende landen, kunnen in dit kader zinvol zijn. Een
extrapolatie van de gevonden resultaten naar andere hartziekten is tevens niet mogelijk.
Onderzoek, en dan voornamelijk in de primaire preventie van cardiovasculaire aandoeningen, is
een ander toekomstpad. Tot slot is het duidelijk dat e-health zorgtoepassingen complexe
interventies zijn, waarvan de meerwaarde mogelijks niet met louter klassieke gerandomiseerde, klinische studies kan onderzocht worden. Implementatie research vormt hierbij een alternatieve
onderzoeksstrategie
Is cardiac telerehabilitation cost-efficient in the longterm? The Telerehab III 2-year follow-up study
No full textPublication published at doi: 10.1080/00015385.2017.128436
Electrically assisted cycling: a novel mode for meeting physical activity guidelines in coronary artery disease patients?
No full textEfficacy of training programs on weight loss in obese patients at high risk for cardiovascular disease
No full textElectrically assisted cycling: a novel mode for meeting physical activity guidelines in coronary artery disease patients?
No full textIs cardiac telerehabilitation cost-efficient in the longterm? The Telerehab III 2-year follow-up study
No full textPublication published at doi: 10.1080/00015385.2017.128436
Efficacy of training programs on weight loss in obese patients at high risk for cardiovascular disease
No full text- …
