202 research outputs found
Andries Vierlingh, Tractaet van dyckagie (eds. J. de Hullu en A.G. Verhoeven)
No full textTranscriptie uit 1920 van het manuscript van Andries Vierlingh uit 1579 over het ontwerp en de aanleg van dijken. Zijn werk is hoofdzakelijk uitgevoerd in West Brabant. De publicatie uit 1920 is later heruitgegeven door de VBKO (Vereniging van Waterbouwers)
Serialisme in Hubert du Plessis se Drie Stukke vir Fluit en Klavier, opus 25 (Afrikaans)
No full textDissertation (MMus)--University of Pretoria, 2008.In this mini-dissertation the writer analyzed Hubert du Plessis’ Drie Stukke vir Fluit en Klavier, opus 25. He researched why Du Plessis uses three shorter series of different lengths. The relationship between the series in this work was researched, as well as the characteristic applications of the series. It was found that Du Plessis uses shorter series of different lengths as his compositional tool, because they are manageable and can be manipulated for any specific requirement or need. With fewer notes in a series, if chromatic notes are avoided, the music will lean itself to an impression of tonality. It is interesting for the researcher how the feeling of tonality was portrayed through the use of different series and hence the given dissertation was researched. In true atonal music, composers usually disregard third and halftone intervals. Yet, tritones are often used in atonal music. In retrospect, Du Plessis uses more third and halftone intervals than tritones. There is only one tritone in this work (found in the second series), as opposed to the use of third and halftone intervals throughout all three series. The feeling of tonality is further enhanced through fragments of the series that one can place in a specific key. With this in mind, it is evident to get the impression of tonality as a result of fragmentation from the series. Another aspect of tonality that cannot be ignored was the composer’s use of bitonality. The serial techniques that Du Plessis used, was also researched. It was found that Du Plessis did not make use of any new innovations. All these techniques were already used by composers like Schoenberg, Berg, Webern and Dallapiccola. The most important techniques that Du Plessis used, were: The use of all the forms of the series and their transpositions Overlapping series (that is when the last note of the series, becomes the first note of the next series) Combination of series (superimposition) The dividing of series between the instruments The repetition of notes in a series before all the notes have been used Sometimes notes are put in a different order, thereby losing the correct order of the series.Musicunrestricte
Benefactors and the poleis in the Roman Empire : civic munificence in the Roman East in the context of the longue durée
No full textIn this chapter the author identifies the chief continuities and changes in civic munificence in the poleis under Roman imperial rule in comparison with the previous periods of Greek history. To do so, the author develops a model to answer the question of why elite public giving was a such an enduring element of polis society in the first place. He identifies three structural features of polis society that can explain the centrality of elite public giving: the specific way wealth, fame, power and authority needed to be legitimated in the polis; the particularity of the Greeks’ idea of politics; and the stateless character of the polis. To test this model, the author then applies it to explain two specific characteristics of civic euergetism in the Greek cities under the Roman empire, namely, its unprecedented proliferation during the first, second and early third centuries CE, and the extent to which munificence started to transcend the benefactor’s own civic community, that is, the increasing tendency of benefactors to include non-citizen groups in the poleis in their munificence as well as to give to cities other than their own
Een probabilistisch ontwerp voor de vaste laag bij St. Andries
No full textRijkswaterstaat, Directie Oost Nederland gaat de komende jaren investeringen doen in de capaciteit en de veiligheid van de hoofdtransportas Waal ten behoeve van de scheepvaart. De vaarwegcapaciteit van de Waal moet worden verhoogd. Eén van de knelpunten in de rivier is de bocht bij St. Andries die niet voldoet aan de veiligheid en de vereiste vaarbreedte bij laag water. Deze breedte is 240 dagen per jaar niet aanwezig. Voor de verbetering van de bocht bij St. Andries in de Waal is in de ontwerpnota van de Bouwdienst van Rijkswaterstaat gekozen voor een zomerbedmaatregel d.m.v. een vaste laag. Met een vaste laag wordt beoogd dat na verbreding van de bocht, de bodem zal worden gefixeerd. Voor de vaste laag is een bodembescherming gekozen in de vorm van een stabiel geometrisch open filter. Uit het ontwerpproces van de Bouwdienst kwamen twee alternatieven voor een dergelijk filter naar voren. Beide alternatieven bestaan uit een filterlaag en een toplaag. Het gekozen ontwerp bestaat uit een toplaag van 40-200kg sortering met een 40/100mm sortering voor de filterlaag, het alternatief bestaat uit een 10-60kg sortering en een 30/80mm sortering. In de ontwerpnota wordt gesteld dat voor een "voldoende veilig ontwerp" de zwaarste sortering wordt voorgeschreven. De maatgevende belasting voor de vaste laag bleek de schroefstraalstroming van passerende schepen. Voor de vaste laag is getracht op probabilistische gronden de alternatieven te heroverwegen. Hiervoor is eerst het falen van de toplaag en de filterlaag beschreven. In dit rapport is er vanuit gegaan dat de toplaag faalt als er binnen een vak ter grootte van 5 vierkante meter door uitspoeling minder stenen overblijven dan er nodig zijn om het genoemde vak met één laag stenen te bedekken. Een dergelijk vlak wordt een faalvlak genoemd. Er wordt dan vanuit gegaan dat als de toplaag faalt, dit plaatselijk zal gebeuren. Als faalcriterium is gesteld dat een faalkans van een orde van grootte van 0.01 acceptabel is. De filterlaag zal falen als er teveel basismateriaal uitspoelt, hierdoor zal de filterconstructie zakken. Een faalcriterium voor de filterlaag moet worden gekoppeld aan de zakking van de vaste laag. Het is echter moeilijk om de zakking voor een filterconstructie te berekenen. In dit rapport is daarom voor een faalkansberekening alleen een eerste opzet gegeven. Het ontwerp van RWS is nagerekend. Hieruit bleek dat wanneer een andere berekeningswijze werd toegepast dan in het voorontwerp van RWS was gebruikt, niet de schroefstraalbelasting maar de retourstroombelasting maatgevend is. De maatgevende belasting op de vaste laag wordt dan gegeven door de combinatie van de retourstroom en stroming door afvoer. Bij grote debieten zijn de stroomsnelheden in de rivier groter dan bij kleine debieten. Voor de retourstroming geldt het omgekeerde. Bij kleine debieten is de diepte klein en zijn de retourstroomsnelheden groot. Hierdoor zijn de stroomsnelheden bij de bodem voor alle afvoeren ongeveer gelijk. De variatie in de stroomsnelheden bij de bodem wordt volledig geleverd door de turbulentie. De sterkte van de vaste laag wordt gegeven door de stabiliteit van de toplaag en de werking van de filterlaag. Een belangrijke interpretatie is dat de sterkte van de toplaag per steen wordt beschouwd. De sterkte wordt dan uitgedrukt in de weerstand van een steen tegen bewegen. De basis van het gebruikte model is de veronderstelling dat de weerstand van de verschillende stenen niet gecorrelleerd is. Voor het toepassen van de methode is het belangrijk dat de spreiding van de weerstand groot is ten opzichte van de spreiding van de belasting. De berekening van de kans op bewegen van een steen uit de toplaag levert onrealistisch hoge waarden op. Een mogelijke oorzaak is dat de stabiliserende invloeden op de stenen in de toplaag niet goed worden weergegeven in de betrouwbaarheidsfunctie. Eén van deze stabiliserende invloeden is waarschijnlijk de invloed die de stenen op elkaar uitoefenen. De stenen kunnen dan niet geheel onafhankelijk van elkaar in beweging komen.Hydraulic EngineeringCivil Engineering and Geoscience
The coevolution of renewable resources and institutions - implications for policy design
No full text This PhD thesis studies how natural renewable resources and institutions governing those resources mutually influence each other. Theoretical models are developed in which members of a small community have joint access to a common pool resource. We analyze under which circumstances social norms of cooperation evolve that effectively regulate resource exploitation, but also when those social norms break down, identifying obstacles for community governance. Furthermore, in the light of biological and social complexity this thesis analyzes how governmental policy should be designed if self-governance is not sufficient to protect the resource stock. The insights obtained are applied to the case of Arcto-Norwegian cod. An optimal management plan is developed that can be adapted to several policy objectives concerning the utilization of the fleet. In addition, management advice is given for the case that harvesting may trigger an evolutionary response of the fish stock. </p
Simultaneous implant of inflatable penile prosthesis and artificial urinary sphincter: a single high-volume center experience
No full textErectile dysfunction and stress urinary incontinence are both an important sequel after local therapy for prostate cancer, such as radical prostatectomy and radiotherapy. The implant of an inflatable penile prosthesis or an artificial urinary sphincter is an option if other treatments fail in both cases. There is a lack of literature regarding a simultaneous dual implantation. The aim of this study is to describe per- and postoperative morbidity and functional results. We included 25 patients operated between January 2018 and August 2022. Data were collected retrospectively. Standardized questionnaires for evaluating satisfaction were administered. There was a median operative time of 45 min (IQR 41.25-58). No intra-operative complications were seen. Four patients needed revision surgery, all of them regarding the sphincter prosthesis. One of these patients had additional revision surgery due to leakage of the penile implant reservoir. There were no infectious complications. There was a median follow-up time of 29 months (IQR 9.5-43). There was a satisfaction rate of 88% with patients and 92% with partners. Postoperative pads per day were reduced to zero or one in 96% of patients. We conclude that the dual implantation of an inflatable penile prosthesis and an artificial urinary sphincter was a safe and effective treatment in our series for patients with conservative treatment-refractory stress urinary incontinence and erectile dysfunction.All contributors to the article are mentioned in the author list
Jotas en tittels het betekenis – die krities-eksegetiese en teologiese bydrae van Andries Breytenbach as Bybelvertaler
No full textJots and tittles have meaning: The critical exegetical and theological contribution of Andries Breytenbach as Bible translator. The article is a reworked version of a paper presented at a commemoration ceremony in honour of the retired Reformed exegetes of the Department of Old Testament Studies of the Faculty of Theology at the University of Pretoria who have contributed immensely to translation projects of the South African Bible Society. In this article, the author focuses on the theological and exegetical relevance of Professor A.P.B. Breytenbach. The article shows Breytenbach’s critical presuppositions in hermeneutics, especially his contribution towards the understanding of diversity in the message of the Old Testament and the ‘second naiveté’ which constitutes a critical lens through which the Old Testament should be interpreted by the Christian faith community
Majority of erectile dysfunction patients would have preferred earlier implantation of their penile prosthesis: validation of the recently changed EAU guidelines
No full textUntil 2019, the European Association of Urology guidelines recommended the implantation of a penile prosthesis as a third-line therapy, which has since then changed to "if other treatments fail or depending on the patient's preference". Primary endpoint was to assess whether patients with a penile prosthesis and their partner would have preferred earlier implantation. Secondary endpoints were the reason why patient and partner wanted earlier implantation, how much earlier they wanted it, satisfaction of patient and partner and if patient and partner would have recommended the intervention. We selected patients with a virgin inflatable penile prosthesis operated between April 2013 and December 2019. We included 155 patients and 65 partners. Telephonic interview was conducted in a structured manner. Further data were collected retrospectively. The preference for earlier implantation was reported in 59.4% of patients and 46.2% of partners. Of them, respectively 53.2% and 46.6% would have wanted the prosthesis more than 5 years earlier. Satisfaction was seen in 83.2% of patients and 73.8% of partners. Respectively 82.6% and 78.4% of patients and partners would recommend the procedure. Our results indicate that a more patient-oriented approach with good counseling is desirable and that the "three-level" concept must be abandoned.All contributors to the article are mentioned in the author list. We would like to thank our surgical team for their great work resulting in our high quality of care
OO-Correspondence as Cumulativity
No full textBoth Sympathy constraints and OO-correspondence constraints are types of correspondence constraints, and both can induce opaque phenomena. Yet, Sympathetic constraint interaction is mediated by a special type of correspondence constraints (cumulativity constraints), while OO-correspondence is mediated by ordinary correspondence constraints. This paper argues that cumulative constraints can also be used in OO-correspondence. It is also argued that this is desirable for two reasons: (i) It unifies these two kinds of non-IO-correspondence. (ii) Certain types of OO-correspondence induced opacity that are possible with ordinary correspondence constraints, are excluded if cumulative constraints are used. Cumulative OO-correspondence constraints therefore result in a more restrictive theory.The definitive version of this paper was published in Carpenter, A., Coetzee, A., and de Lacy, P. (Eds.). University of Massachusetts Occasional Papers 26, Papers in Optimality Theory II (2003), pp. 27-57
- …
