3,108 research outputs found
Abscission of flower bud pedicels in begonia
No full textDe in dit proefschrift beschreven experimenten zijn in 5 artikelen samengevat.De inleiding geeft een literatuuroverzicht betreffende de abscissie, welke vooral aan verouderende organen, zoals stelen van bladeren en vruchten, is bestudeerd. Abscissie blijkt in het algemeen met de veroudering van het afvallende orgaan te zijn gecorreleerd. In hoeverre veroudering noodzakelijk voor abscissie is, is nog niet zeker, daar soms ook jonge organen afvallen. De abscissie van jonge organen komt o.a. in een aantal Begonia variëteiten veel voor. Deze variëteiten bloeien overvloedig, maar laten ook veel bloemknoppen vallen. De stelen der bloemknoppen, pedicellen, zijn jonge organen, die zich nog in hun strekkingsfase bevinden. In de teelt en handel van Begonia's is de bloemknopabscissie dan ook een probleem.In dit proefschrift is de hormonale regulatie van de bloemknopval bestudeerd m.b.v. 3 geselecteerde klonen van de kruising ( Begonia cinnabarina Hook.x B. micranthera Griessl) x B. davisii Veitch, welke hetzelfde uiterlijk hebben, alleen mannelijke bloemen vormen, maar in verschillende mate hun bloemknoppen laten vallen; en m.b.v. een hybride van de eenhuizige kruising Begonia fuchsioides Rook. x B. foliosa HB et K. waarvan de mannelijke bloemknoppen in het algemeen afvallen terwijl de vrouwelijke bloemen zich volledig ontwikkelen.In deel I worden de effecten van exogeen toegediende plantenhormonen bij de 3 B. davisii klonen vergeleken bij pedicellen aan de plant ( in vivo ) met en zonder bloemknoppen en bij geïsoleerde pedicellen ( in vitro ) met en zonder bloemknoppen. Auxine (IAA) remt de abscissie van de knoppen en de pedicellen in vivo en in vitro , ethyleen bevordert, terwijl abscisinezuur (ABA) alleen in vitro bevordert. Cytokininen (kinetine) en gibberellinen (gibberellinezuur) hebben geen effect. De bloemknoppen geven een stof aan de onderliggende abscissiezone af, waardoor deze niet afvallen. Waarschijnlijk is deze stof IAA, daar IAA de remmende werking van de knoppen voor een deel kan vervangen. Uit de plant worden abscissie-bevorderende stoffen naar de abscissiezone gevoerd, waarschijnlijk assimilaten, daar glucose de bevorderende werking van de plant kan vervangen. Uit de vergelijking van de in vivo en in vitro verrichte experimenten blijkt dat de pedicel-abscissie van explantaten de bloemknopabscissie aan de plant redelijk representeert. De verschillen in tendens tot bloemknopval tussen de 3 klonen is gecorreleerd met verschillen in abscissietijd van de pedicellen.In deel II worden de interacties tussen IAA, ABA en ethyleen dan ook m.b.v. pedicelexplantaten nader onderzocht. IAA, ABA en ethyleen beïnvloeden de abscissie onafhankelijk van elkaar. In het abscissieproces van explantaten kan een IAA-gevoelige periode onderscheiden worden, gevolgd door een ethyleen-gevoelige periode. ABA moet gedurende de IAA-gevoelige periode toegediend worden, het heeft een optimale tijd van toediening maar oefent zijn effect waarschijnlijk gedurende de ethyleen-gevoelige periode uit.Daar in deel I was gebleken dat de verschillende tendens in knopval van de 3 klonen correspondeert met verschillen in de abscissietijd van pedicelexplantaten, wordt in deel III de anatomie van de abscissiezone gedurende het abscissieproces in de 3 klonen bestudeerd. De scheiding vindt plaats doordat de intacte cellen, beginnend in de cortex, van elkaar loslaten. Dit suggereert, dat de scheiding het gevolg is van de oplossing van de middenlamel. Tevens blijkt dat de door IAA, ABA, of H 2 O beïnvloede abscissie anatomisch niet van elkaar verschillen. Ook de 3 klonen vertonen anatomisch geen verschillen.In deel IV wordt de hormonale regulatie van de bloemknopval geanalyseerd door middel van hormoonbepalingen in pedicellen en knoppen. De knoppen van de B. davisii -klonen bevinden zich continu in een abscissie-inducerende omstandigheid, doordat ethyleen continu in abscissie-bevorderende concentratie in de pedicellen aanwezig is. ABA is in hoge concentraties in de bloemknoppen aanwezig.Het induceert de abscissie echter niet, omdat de knoppen van de 3 klonen geen significant verschil vertonen in hun ABA gehalte en de pedicellen weinig gevoelig voor ABA zijn.Het IAA-gehalte in de vrouwelijke knoppen van de eenhuizige B. fuchsioides -hybride is ± 100 maal zo hoog als in de mannelijke knoppen, hetgeen gecorreleerd is met hun respectievelijke knopval. In de D. davisii -hybriden is de correlatie tussen knopval en IAA-gehalte ingewikkelder. In de winter vallen meer bloemknoppen af, gecorreleerd met een lager IAA-gehalte, dan in de zomer. Echter, de bloemknoppen van kloon 3, welke samen met kloon 2 de meeste knoppen laat vallen, bevatten het meeste IAA, terwijl de gehalten in bloemknoppen van kloon 1 en 2 niet veel verschillen. Het blijkt dat de IAA-export uit bloemknoppen en bloemen omgekeerd evenredig is met het IAA-gehalte. Hieruit volgt dat behalve het IAA-gehalte de uitvoer uit de bloemknoppen de abscissie bepaalt. Tevens geven deze resultaten een verklaring voor het feit dat ondanks de in de pedicellen aanwezige abscissiebevorderende ethyleen-concentratie de bloemknoppen niet afvallen, daar in hoofdstuk II is gebleken dat IAA het weefsel ongevoelig voor ethyleen houdt. Ook zijn nog enkele experimenten beschreven betreffende het transport van radio-actief gemerkt IAA, IAA-1- 14C, door pedicelsegmenten. De IAA-transportcapaciteit is afhankelijk van de diameter van het pedicel. De snelheid van het IAA-transport bedraagt 4-6 mm/uur en is dezelfde in jonge en oude pedicelsegmenten. ABA noch ethyleen remmen het IAA-transport. De aard van de verschillende tendens in knopval van de 3 klonen is nog niet geheel opgelost. Waarschijnlijk wordt deze veroorzaakt door een complex van factoren: o.a. IAA-produktie enafgifte door de bloemknop en de omzetting ervan in de bloemsteel.Tenslotte is in deel V de rol van de eiwitsynthese in het abscissieproces en de aard van de celwandoplossing onderzocht. Eiwitsynthese blijkt nodig voor de abscissie te zijn, daar cycloheximide deze zeer effectief remt. Echter, de informatie voor celwandafbrekende enzymen moet reeds in het cytoplasma aanwezig zijn, daar actinomycine D (AMD) de abscissie slechts in geringe mate remt. De abscissieremming door AMD kan door remming van de energievoorziening veroorzaakt zijn, daar chlooramphenicol en 2, 4-dinitrophenol de abscissie ongeveer gelijkelijk remmen.De scheiding is gecorreleerd met een stijging van oplosbare pectinen. Echter de pogingen om de enzymen hiervoor aan te tonen waren niet succesvol. Pectinemethylesterase-activiteit is zowel in de intercellulaire ruimte als in de cellen van de abscissiezone aanwezig, terwijl activiteiten van polygalacturonase, pectinezuurtranseliminase en pectinetranseliminase volledig afwezig waren. Cellulase, een enzym dat in het algemeen positief met de abscissie van petiolen en vruchtstelen is gecorreleerd, volgt de abscissie van Begonia pedicellen wanneer deze bijna voltooid is, de afbraak van de primaire celwand volgt dus na het scheiden van de cellen door oplossing van de middenlamel.</p
Rapporteur’s report – innovative geotechnologies for energy transition
No full textThe 9th Society for Underwater Technology (SUT) International Conference on Offshore Site Investigation and Geotechnics (OSIG) closed with a Rapporteur’s report given by the author. This paper provides a record of that report, transcribed from a video recording. The presentation slides are shown as Figures.</p
DEFRApH - Sample collection and handling procedures
No full textAll chemical and biogeochemical process in the sea are affected by the acidity of the water. Acidity is therefore fundamental property of seawater. The growing concern that the acidity of the oceans might be increasing has revealed weaknesses in our knowledge of this fundamental property and its variation in space and time. In 2008 the DEFRApH project (DEFRA contract ME4133) was initiated to provide this missing information in UK related waters. It required sampling for and analysis of the total inorganic carbon and total alkalinity content of samples. This reports documents the procedures sued for sampling. A companion document Hartman Dumousseaud and Roberts (NOC Internal Document No. 01) describes in detail the analytical procedures used and the calculation of the results
Author Correction:Prefrontal cortical ChAT-VIP interneurons provide local excitation by cholinergic synaptic transmission and control attention (Nature Communications, (2019), 10, 1, (5280), 10.1038/s41467-019-13244-9)
No full textThe original version of this Article contained an error in the spelling of the author Wilma D.J. van de Berg, which was incorrectly given as Wilma D.J. van den Berg. This has now been corrected in both the PDF and HTML versions of the Article.</p
Sunitinib treatment exacerbates intratumoral heterogeneity in metastatic renal cancer
No full textThis work was supported by the Chief Scientist Office, Scotland (ETM37; to G.D. Stewart, A.C.P. Riddick, M. Aitchison, and D.J. Harrison), Cancer Research UK (Experimental Cancer Medicine Centre; to T. Powles, London and D.J. Harrison, Edinburgh), Medical Research Council (to A. Laird and D.J. Harrison), Royal College of Surgeons of Edinburgh (to A. Laird), Melville Trust (to A. Laird), Medical Research Council (MC_UU_12018/25; to I.M. Overton), Royal Society of Edinburgh Scottish Government Fellowship cofunded by Marie Curie Actions (to I.M. Overton), Renal Cancer Research Fund (to G.D. Stewart), Kidney Cancer Scotland (to G.D. Stewart) and an educational grant from Pfizer (to T. Powles).Purpose: The aim of this study was to investigate the effect of VEGF targeted therapy (sunitinib) on molecular intratumoral heterogeneity (ITH) in metastatic clear cell renal cancer (mccRCC). Experimental design: Multiple tumor samples (n=187 samples) were taken from the primary renal tumors of mccRCC patients who were sunitinib treated (n=23, SuMR clinical trial) or untreated (n=23, SCOTRRCC study). ITH of pathological grade, DNA (aCGH), mRNA (Illumina Beadarray) and candidate proteins (reverse phase protein array) were evaluated using unsupervised and supervised analyses (driver mutations, hypoxia and stromal related genes). ITH was analysed using intratumoral protein variance distributions and distribution of individual patient aCGH and gene expression clustering. Results: Tumor grade heterogeneity was greater in treated compared to untreated tumors (P=0.002). In unsupervised analysis, sunitinib therapy was not associated with increased ITH in DNA or mRNA. However, there was an increase in ITH for the driver mutation gene signature (DNA and mRNA) as well as increasing variability of protein expression with treatment (p<0.05). Despite this variability, significant chromosomal and transcript changes to key targets of sunitinib, such as VHL, PBRM1 and CAIX, occurred in the treated samples. Conclusions: These findings suggest that sunitinib treatment has significant effects on the expression and ITH of key tumor and treatment specific genes/proteins in mccRCC. The results, based on primary tumor analysis, do not support the hypothesis that resistant clones are selected and predominate following targeted therapy.Peer reviewe
Modelling bias in combining small area prevalence estimates from multiple surveys
No full textCombining information from multiple surveys can improve the quality of small area estimates.Customary approaches, such as themultiple-frame and statistical matching methods, require individual level data, whereas in practice often only multiple aggregate estimates are available. Commercial surveys usually produce such estimates without clear description of the
methodology that is used. In this context, bias modelling is crucial, and we propose a series of Bayesian hierarchical models which allow for additive biases. Some of these models can also be fitted in a classical context, by using a mixed effects framework. We apply these methods to obtain estimates of smoking prevalence in local authorities across the east of England from seven surveys. All the surveys provide smoking prevalence estimates and confidence intervals
at the local authority level, but they vary by time, sample size and transparency of methodology. Our models adjust for the biases in commercial surveys but incorporate information from all the sources to provide more accurate and precise estimates
Effect of number of stems per plant on the growth and yield of four sweet pepper varieties
No full textReply to the discussion by McCarron on “Modelling spatial variability in as-laid embedment for high pressure and high temperature (HPHT) pipeline design”
No full textN/AThe accepted manuscript in pdf format is listed with the files at the bottom of this page. The presentation of the authors' names and (or) special characters in the title of the manuscript may differ slightly between what is listed on this page and what is listed in the pdf file of the accepted manuscript; that in the pdf file of the accepted manuscript is what was submitted by the author
Combining small-area smoking prevalence estimates from multiple surveys
No full textCombining information from multiple surveys can improve the quality of small-area estimates. Customary approaches include the multiple-frame method and the statistical matching method. However, these techniques require individual data, whereas in practice often only aggregate estimates are available. Commercial surveys usually produce aggregate estimates without clear description of the methodology used. In this context bias modelling is crucial, for which we propose a series of Bayesian hierarchical models. These allow for additive biases, which are exchangeable between small-areas within surveys, and include the possibility of estimating correlations between data sources and trends over time. Our objective is to obtain combined estimates of smoking prevalence in each of the 48 local authorities across the East of England from seven data sources, which provide smoking prevalence estimates at the local authority level, but vary by time, sample size and methodology. The estimates adjust for the biases in commercial surveys but incorporate useful information from all the sources to provide more accurate and precise estimates. Our approach is more general than other methods and uses prevalence rates rather than individual data. It provides estimates of smoking prevalence in each area, based essentially on meta-analysis of synthetic estimates, and tools to evaluate the amount of bias in each data source
Learning in the nectar foraging behaviour of Helicoverpa armigera
No full textAbstract.\ud
1. Learning may enable insects to obtain nectar from flowers more efficiently. Learning in nectar foraging has been shown primarily in studies of bees and butterflies. Here, learning is demonstrated in the nectar foraging behaviour of a noctuid moth, Helicoverpa armigera.\ud
\ud
2. The present studies show that: \ud
(1) previous experience with a flowering host species increases the probability of that species being selected for nectar foraging, and \ud
(2) previous experience of a particular flower type (food source at bottom or top of the corolla tube) increases the likelihood of the food source being found when that flower type is being searched.\ud
\ud
3. The implications of these findings for understanding the pattern of oviposition observed in wild populations of this important pest species are discussed
- …
