48 research outputs found
Onderwijs in Bedrijf: De verkenning naar een nieuwe typologie voor het beroepsonderwijs in Charlois
No full textOnderwijs in Bedrijf is een ruimtelijk onderzoek naar een nieuwe architectonische typologie voor het beroepsonderwijs in Rotterdam Zuid. Kansen worden gezien in de ruimtelijke integratie van het onderwijs en het bedrijfsleven. Het model van de hybride leeromgeving bied de mogelijkheid om het leerproces ruimtelijke te integreren met bedrijven. In het ontwerp is het belangrijk om diverse ruimtes te creëren waar werk- en leersituaties kunnen plaatsvinden. Zowel realistische als geconstrueerde leerprocessen kunnen op deze manier plaatsvinden. De overgangen tussen de bedrijven en de onderwijs functies spelen een grote rol in het ontwerp. Daarnaast is er extra aandacht besteed aan de aansluiting met de wijk in het architectonisch ontwerp. Dit alles om een inspirerende leer- en werk omgeving te creëren voor jongeren in Charlois
Sustainable Housing, Sustainable Living: Duurzaam wonen, duurzaam leven
No full textSustainable building tends to be motivated by worldwide developments such as global warming or the impending transition in the energy market. The sustainable house, in turn, is all about closing loops, with an emphasis on energy, materials and water, and resulting in a house with a small ecological footprint. While this is undoubtedly good news for future generations and people elsewhere, what does it mean for the residents of today? Is there a relationship between sustainable building and sustainable living? And is sustainable building the reserve of certain lifestyles?
The relationship between building and living is a sensitive one. We expect the construction of sustainable homes to produce sustainable behaviour in residents, but without a proper understanding of the problems and without effective strategies for changing people’s behaviour, sustainable technology is in and of itself meaningless to residents who do not already have sustainable development in their sights.1 What does a resident do with the money saved by his energy-neutral house? Book an extra holiday flight? With a bit of luck, a sustainable house can lead to sustainable living, but more often than not it does not; in fact, in the worst case scenario it has the opposite effect. So perhaps it is a good idea to start at the other end and ask: Who are sufficiently interested in sustainable housing and living to move on to sustainable building? Who are these people and how do they live?Duurzaam bouwen wordt meestal ingegeven door mondiale ontwikkelingen, zoals de opwarming van de aarde of de komende transitie in de energiemarkt. Bij de duurzame woning ligt de nadruk vervolgens op het sluiten van kringlopen en gaat het dus vooral over energie, materiaal en water, met als resultaat een woning met een kleine ecologische voetafdruk. Mooi voor volgende generaties en mensen elders, maar wat betekent dit voor de bewoners van vandaag? Is er een relatie tussen duurzaam bouwen en duurzaam wonen? Is duurzaam bouwen soms weggelegd voor bepaalde leefstijlen?
De relatie tussen bouwen en wonen ligt gevoelig. We verwachten dat het bouwen van duurzame woningen ook leidt tot duurzaam gedrag van bewoners, maar zonder besef van de problematiek en zonder effectieve strategieën voor gedragsverandering kan een duurzame techniek van zichzelf weinig teweeg brengen bij bewoners die een duurzame ontwikkeling niet op het netvlies hebben.1 Wat doet een bewoner met het geld dat hij bespaart op de energierekening dankzij de energie-neutrale woning? Een extra vliegvakantie boeken? Als het meezit, kan een duurzame woning aanleiding geven tot duurzaam wonen, maar vaker niet dan wel is die invloed er niet en in het ergste geval werkt het zelfs averechts. Om die reden is het goed om aan de andere kant te beginnen: voor wie is duurzaam wonen en leven een aanleiding om duurzaam te bouwen? Wie doet dat eigenlijk en hoe wonen zij
Het bevorderen van SOCIALE INTERACTIE: 'Een stadsenclave aan de Spree'
No full textDe hoofdvraag die wij ons ( Joost, Yannick en ik) stelden voor ons onderzoek was: “Hoe kunnen we door middel van architectuur de sociale interactie tussen de bewoners vergroten. Deze vraag komt voort uit een ontwikkeling die al een tijd actueel is. Namelijk de Netwerk Society. De mensen waren eerst veel meer met elkaar betrokken op de kleine schaal in de buurt (beter een goede buur dan een verre vriend). Door de ontwikkeling van de auto, telefoon en het internet, is het nu makkelijker om die verre vriend, bereikbaar te maken.(afb. 1) Dit kan negatief van invloed zijn op de buurt. Buren raken vervreemd van elkaar, waardoor de sociale cohesie en daar mee de buurt, in kwaliteit achteruit gaat. Het is daarom belangrijker geworden dat bij het ontwerpen van woonbuurten extra aandacht wordt gegeven aan de sociale cohesie. Een goede cohesie ontstaat onder andere door goede interactie tussen de bewoners. In ons onderzoek hebben we eerst literair onderzoek gedaan naar architecten die over dit ontwerp hebben geschreven. Zoals Herman Hertzberger en Machiel van Dorst.(afb. 2) Uit dit eerste deel van het onderzoek hebben wij 3 hoofdpunten opgesteld die samen voor een goede sociale cohesie kunnen zorgen. Deze punten zijn: Territory, Oppertunity, Connection.(afb. 3) Belangrijk is wel dat deze punten allemaal gelijktijdig voor komen, omdat de deze punten met elkaar in verband staan. Een plek kan veel verblijfskwaliteit hebben, maar als er geen connectie is met deze plek, is de kans op interactie veel kleiner. Elk hoofdpunt hebben we opgedeeld in een aantal subelementen, die dit hoofdpunt definiëren en waarmee we de case studies konden onderzoeken. om een voorbeeld van de subelementen te geven: Territory: o Personalization. Is er de mogelijkheid om een eigen identiteit te geven aan het gebied rond je woning? o Identity Zit de woning aan de zoveelste straat in de buurt, of heeft het een eigen karakter? Is deze makkelijk te herkennen? Is de woning een onderdeel van een groter geheel? o Physical barriers Zijn er zichtbare obstakels die de ruimtes er achter tot een gebied definiëren? Een voorbeeld van een dergelijke obstakel kan een trap zijn, maar ook 2 hoge gebouwen die samen een soort poort vormen vallen hieronder. Door deze barrières ontstaan er andere gebieden met andere (ongeschreven) regels. Publiek, semi- publiek, semi- privaat, privaat. Tijdens de case studies stelde we ons onder andere steeds de vragen: Is er gedacht aan 1 van deze punten? Zo ja hoe en waar bevinden ze zich? Zijn alle punten in evenwicht? Ontwerp Met deze kennis ben ik begonnen met ontwerpen van een stadsenclave. Stadsenclaves zijn nieuwe woongebieden met een eigen identiteit, die zich op leeggekomen industrie- en bedrijfsterreinen of verouderde woongebieden bevinden. En waar uit onderzoek ook bleek, de kans op een goede sociale cohesie het grootst was. Bij het ontwerpen heb ik de 3 hoofdpunten nauwlettend in de gaten heb gehouden. Ik heb hierbij gelet op een rustige overgang van publiek naar semi-publiek, naar semi- privaat naar privaat. De meest duidelijke grens hierbij zijn de trappen die het publieke van het semi-publieke scheiden (afb.4). Maar ook subtiele overgangen zoals verandering van materiaal. Daarnaast heb ik een groot aantal tussenruimtes ontworpen in het semi- publieke en publieke gebied. Doordat deze gebieden een grote verblijfskwaliteit hebben ontstaat er contactmogelijkheden tussen de bewoners rondom een plein of tussen de bewoners van de pleinen in het meer publieke deel. (afb. 5) Deze gebieden zijn voor alle bewoners makkelijk te bereiken, en van uit de woningen zichtbaar. Hierdoor ontstaat er meer kans dat deze tussenruimtes daadwerkelijk worden gebruikt. Omdat er zicht op is, ontstaat er ‘natuurlijke beveiliging’, wat bijdraagt aan de kwaliteit.At Home in the cityDwellingArchitectur
A Pattern Language Approach to Learning in Planning
No full textThe aim of this commentary is to present the position that a pattern language approach facilitates, even catalyzes (comparative) learning in planning for young professionals. This position builds on literature and is supported by the research work of six MSc Urbanism graduation projects, in which the students adopted a pattern language approach. Additionally, these alumni have been asked in retrospect to evaluate their pattern language experiences for their learning. The students say their pattern languages give focus, enrich the knowledge field, are flexible, and they do not prescribe what to do, or how to make a plan. Students see and appreciate the value of the simple, yet thoughtful structure of a pattern with both visual and verbal information. Additionally, they observe that this method enables the connection between disciplines, between theory and practice, and between stakeholders, and that, potentially, it is a helpful tool for all kinds of stakeholders. They refer to the method as a tool for communication, a tool for design and analysis, and a tool for learning.Spatial Planning and StrategyUrbanis
Detourism: From cultural tourism to creative tourism, towards integrated and community-based tourism system in Budapest
No full textIn recent years, lots of papers are fast reacting to overtourism, making it open for discussion and finding the solutions. Specifically, in the European context, cultural tourism is the fastest-growing sector in the tourism industry, which is the leading cause of overtourism. Furthermore, globalization makes cultural tourism gradually become mass tourism, result in even worst situations. There is a global trend indicates that the urgent need for change from cultural tourism to creative tourism, to achieve a better-integrated tourism system within a city. The project aims to choose one of the historical tourist cities in Europe as the experimental site for researching and solving overtourism problems by the development of creative tourism. Hungary’s capital city-Budapest is the only international city within the country, almost 75% of the country’s tourism revenue is generated here by the development of cultural tourism which can be reflected on its highly centralize cultural facilities and accommodation within the inner city, resulting in the concentration of the tourist bubbles. The project explores how to implement transitional zone(brownfield) as the place to develop creative tourism as the strategy to affect the tourist movement patterns, in order to reduce the pressure of tourist bubbles concentrating in the inner city. Eventually, the development of creative tourism in the transitional zone can relieve the pressure on the historic inner city of Budapest while regenerating the brownfield within the city, increasing both the quality of life in the historic inner city and the neighborhood in the transitional zone, leading to socio-economic growth for the city.Architecture, Urbanism and Building Science
Expeditie Rotterdam: of de ontdekkingstocht naar de verborgen Wederopbouwstad
No full textThe aim of this exploration is to reinterpretate and revitalise underused areas in the modernist urban fabric of Rotterdam. Since Rotterdam was bombed during the Second World War, a whole new modernist city could arise. The Reconstruction plan can still be seen as a manifesto of modern architecture and urbanism. Main focal points were the separation of functions, space for traffic and the suppression of residential functions. The organization of traffic and the aim of separation of functions are in shaping the plan, with main traffic routes, pedestrian shopping streets, mixed traffic/shopping streets and expedition courtyards and streets. The main traffic routes were executed as boulevards, with separate traffic lanes and wide sidewalks.In the Reconstruction plan of 1946 by Witteveen’s successor Van Traa, the concept of expedition courtyards have been translated in a purely functional manner. The plan is clearly hierarchically set up with main streets, an alley and an expedition street accessible through an entrance gate. Expedition streets and courtyards form an important part of Rotterdam’s reconstruction city. In the centre of Rotterdam they are found in all sorts of sizes. The expedition streets were once the system for supply of shops and companies, whereas they went through change in use over time and this development of the expedition courtyards has resulted in numerous unused spaces.The inner city of Rotterdam is on a turning point of becoming a more residential place. Converting underused spaces into defined places. Shaping the public space can be conceived as an important contrast be¬tween the traditional European city and the modern city. In the traditional city, the facades of the buildings define the boundaries of the public space and thus become a series of cavities in the urban fabric. While the public space in the modern city becomes an open space with detached objects, modernist buildings. This design proposes a structure in which the public, semi-public, collective and private spaces are shaped. This structure is related to the surrounding modernist building and creates various places with different degrees of publicness. The following research questions are formulated: How could the identity of the Rotterdam perimeter expedition block Sint-Janshof be updated in a sustainable way, fulfilling the current demands of densification and qualitative public space? What are the spatial and functional characteristic qualities of the Reconstruction period? What is the identity of the expedition building block and what are the potential values of the identity of the Sint-Janshof? The hypothesis is formulated that a sustainable reinvention is a critical revision of the architectural typology confronted with contemporary programmes and conditions. This approach guarantees the architectural and urban identity will live through. This design speculates on the future of the Rotterdam expedition building block. The design proposal engages in a retroactive densification of the inner city. A typological study of the expedition streets as urban artefacts has been made. <br/
Resilient me for tomorrow: Towards socio-resilient regeneration of urban village in Guangzhou
No full textThis project is an attempt to search for an alternative regeneration approach of urban villages under the huge redevelopment pressure in Guangzhou. The past lessons we learned from the monotonous urban paradigm of housing commodities, has shown the emerging gaps between rich and poor, between traditional and modern, between migrants and citizens. It is more than a long-term fight with our government or real estate developers, but a chance for those migrants to become "urbanised" one day. In order to re-recognise the socio-spatial role of urban villages, the theory of socio-resilience is used as a new perspective to comprehend and analyse VICs in Guangzhou into multilevel scopes. Eventually, the regeneration of such unique settlements should be a good springboard for the ultimate urbanisation, as well as the transition of people
Living with the waste: Creating a better life image by constructing decentralized waste management in Kampung Kranggan, Semarang
No full textWaste has always been with humans, and its amount will increase drastically, along with rapid urbanization and globalization. Improperly treated waste causes problems such as water pollution and disease, impedes living quality. Developing countries suffer more because of their hysteretic economic and social development. Landfill, as the predominant waste dealing measure, struggles to handle the current situation due to the gap between the waste amount and the land it requires. How to establish decentralized waste management should be examined to adapt to the inevitable future of living with waste. Semarang is the fifth big city in Indonesia, also the capital of Central Java Province. Its unplanned city expansion since the last century fails to equip the city with effective waste infrastructure and leaves no space for people and nature to interwave. Consequently, it creates an unhygienic and unattractive environment and undermines the living quality. This project looks at Kampung Kranggan as the test site in the light of its commercial importance, strategic location, and rich culture. The design explores how waste flows can be integrated into daily life activities and empower the locals in building their living environment. Landscape interventions help to contribute to a healthy environment and, more importantly, create social and economic impacts, meanwhile become the starting point of mindset and behavior change about waste.Shared Heritage Lab SemarangArchitecture, Urbanism and Building Sciences | Landscape Architectur
An Incremental Tamansari: A proposal for a new kampung development system in Bandung, Indonesia
No full textThe report will review the co-relation between rapid urbanization in Bandung with the city’s health issues in the informal areas of Bandung. Rapid urbanization is becoming a worldwide phenomena that leads to the realization of informal neighborhoods. Informal urbanization is a phenomena that will only keep on growing in the upcoming years. By 2030, it is expected that almost one in seven people will be living in an informal settlement, better known as a slum.These informal settlements are characterized by overcrowding, poor-quality housing, lack of basic infrastructure and poverty. The informal ‘Kampung’- neighborhoods in Bandung are lacking basic hygiene because of overcrowding and insuf cient infrastructure. Because of the rapid growth, the pressure of the city will heavily increase in the near future, which will worsen the unhealthy environments most of the new migrants will have to live in.After understanding the informal urbanization, the paper will focus on the current health issues, as a result of rapid urbanization, in the kampung of Tamansari. By doing this the research seeks to answer the question:How can we re-interpret the old ‘Healthy City’ identity of the 1920’s, in order to improve the public health, and therefore the livability, whilst meeting the densi cation requirements of kampung Tamansari in Bandung?This report will gradually work towards a new design proposal for a improved healthy, livable, green, sustainable, affordable and feasible development model for the slum-neighborhoods of Indonesia. The design itself has been conducted on the location of kampung Tamansari.This report will inform urban planners and other practitioners on the growing challenges and threats of the Kampung-neighborhoods, and give an alternative development model for Indonesia’s slum neighborhoods
A Moveable Feast in Semarang: Designing an Urban Vending Network by Creating Conditions and Opportunities in Order to Facilitate and Manage Street Vending Activities
No full textSemarang is one of the biggest cities in Indonesia under the process of urbanisation, which threatens the underdeveloped capacity of the city. Street vendors booming is an evident phenomenon of urbanisation, it is a new way of urban living to survive in the urban capitalist growth circumstances. Being the majority of the informal sector, street vendors are highly resilient but they also bring environmental impacts to the city and other urban dwellers. The thesis is a process of design by research, research by design to explore urban landscape intervention that facilitate and manage street vendors with an incentive building approach for an inclusive future development.The thesis is under the Shared Heritage Lab which explores the shared history between The Netherlands and Indonesia in terms of cultural and architectural heritage. It is also a cross disciplinary research between heritage architecture, architectural engineering, landscape architecture and urbanism, collaborated with Institut Teknologi Bandung (ITB) and Rijksdienst voor het Cultureel Ergoed (RCE) of the Dutch municipality.Shared Heritage Lab SemarangArchitecture, Urbanism and Building Sciences | Landscape Architectur
