91 research outputs found
Multidisciplinary approach to hepatic metastases of intracranial hemangiopericytoma: A case report and review of the literature
No full textHemangiopericytoma is a rare primary tumor originating from Zimmerman's pericytes, with significant metastatic potential. Hepatic metastatic disease requires an aggressive approach by a multidisciplinary team of dedicated oncology specialists, to prolong survival in selected patients. We report on a patient with recurrent hepatic metastases of grade II intracranial hemangiopericytoma 5 years after initial treatment, managed by a stepwise combination of liver resection, radiofrequency ablation, and transarterial embolization. Although metastatic disease implies hematogenous dissemination, long-term survival after liver resection has been reported and major hepatectomies are justified in patients with adequate local control. Liver resections combined with transarterial embolization are highly recommended, due to hypervascularity of the tumor. © 2015 Dimitrios K. Manatakis et al
Association of Baseline Neutrophil-to-Lymphocyte Ratio with Clinicopathological Characteristics of Papillary Thyroid Carcinoma
No full textObjective. To investigate the potential association of neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), a surrogate systemic inflammatory biomarker, with clinical and pathological characteristics of papillary thyroid cancers. Methods. 205 patients with papillary carcinoma were identified from the institutional thyroid cancer database between 2006 and 2015 (55 males, 150 females, mean age 51.2 ± 14.7 years). NLR was calculated as the absolute neutrophil count divided by the absolute lymphocyte count, based on the preoperative complete blood cell counts. Results. NLR was significantly higher in carcinomas with extrathyroidal invasion (2.74 ± 01.24 versus 2.39 ± 0.96, p=0.04) and bilateral (2.67 ± 1.15 versus 2.35 ± 0.96, p=0.03) and multifocal tumours (2.65 ± 1.08 versus 2.29 ± 0.96, p=0.01), as well as lymph node-positive tumours (3.12 ± 1.07 versus 2.41 ± 1.02, p=0.03). On the other hand, NLR values were not associated with gender, age, tumour size, histologic subtype, the presence of thyroiditis, and TNM staging. Conclusions. As an index of inflammation, NLR is inexpensive, readily available, and easy to extract from routine blood tests. We found increased NLR values in papillary carcinomas with poorer histopathological profile and more aggressive clinical behaviour. Whether this systemic inflammatory response, as expressed by the NLR, represents the inflammatory microenvironment leading to tumourigenesis, or is a tumour-associated phenomenon, remains to be elucidated and warrants further study. © 2017 Dimitrios K. Manatakis et al
Diagnostic Accuracy of Preoperative Neutrophil-to-Lymphocyte and Platelet-to-Lymphocyte Ratios in Detecting Occult Papillary Thyroid Microcarcinomas in Benign Multinodular Goitres
No full textObjective. To investigate the diagnostic accuracy of neutrophil-to-lymphocyte (NLR) and platelet-to-lymphocyte (PLR) ratios in detecting occult papillary thyroid microcarcinomas in benign, multinodular goitres. Methods. 397 total thyroidectomy patients were identified from the institutional thyroid surgery database between 2007 and 2016 (94 males, 303 females, mean age 53 ± 14.5 years). NLR and PLR were calculated as the absolute neutrophil and absolute platelet counts divided by the absolute lymphocyte count, respectively, based on the preoperative complete blood cell count. Results. NLR was significantly higher in carcinomas and microcarcinomas compared to benign pathology (p=0.026), whereas a direct association could not be established for PLR. Both NLR and PLR scored low in all parameters of diagnostic accuracy, with overall accuracy ranging between 45 and 50%. Conclusions. As surrogate indices of the systemic inflammatory response, NLR and PLR are inexpensive and universally available from routine blood tests. Although we found higher NLR values in cases of malignancy, NLR and PLR cannot effectively predict the presence of occult papillary microcarcinomas in otherwise benign, multinodular goitres. © 2018 Dimitrios K. Manatakis et al
Idiopathic pyloric stenosis
No full textIdiopathic pyloric stenosis in adults is a rare condition of unknown etiology, caused by hypertrophy and hyperplasia of the pyloric musculature with gastric outlet obstruction and delayed gastric emptying. It should be differentiated from the secondary form, caused by recurrent peptic ulcers, malignancy or hypertrophic gastritis. Symptoms include epigastric pain, early satiety and postprandial nausea and vomiting, however many cases remain asymptomatic for years. Although pyloroplasty is an acceptable option, distal gastric resection is the recommended approach, to avoid recurrence. We report the case of 44-year-old man who presented at the emergency department, with a 5-day history of protracted vomiting, abdominal pain and constipation. He appeared severely malnourished, complaining of malaise and generalized weakness. Clinical examination revealed hypotension (90/60 mmHg) and tachycardia (100 bpm), abdominal distention with hyper-resonance during percussion and diffuse tenderness on palpation. Other than leukocytosis (12,000/mcL), laboratory tests were within normal range and the nasogastric tube produced 200ml of clear, non-bilious fluid. CT scans showed a markedly dilated stomach (A), causing compression of the inferior vena cava and the solid organs of the upper abdomen (B,C). He was transferred to the operating theater for exploratory laparotomy, however he collapsed hemodynamically upon induction to anesthesia, and succumbed despite attempts to CPR. The Pan African Medical Journal 2016;2
Συσχέτιση του λόγου ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του θηλώδους καρκινώματος του θυρεοειδούς
No full textΣκοπός: Ο λόγος των ουδετερόφιλων-προς-λεμφοκύτταρα (neutrophil-tolymphocyte ratio, NLR) έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης της συστηματικής φλεγμονώδους απάντησης σε πληθώρα καρκίνων. Αν και ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει τεκμηριωμένη σχέση με τη χρόνια φλεγμονή, η χρήση του δείκτη NLR κατά την προεγχειρητική αξιολόγηση και μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών με θηλώδες καρκίνωμα (PTC) παραμένει περιορισμένη και αντιφατική. Σκοπός μας ήταν η μελέτη του δείκτη NLR σε ασθενείς με PTC και η συσχέτισή του με τα κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του όγκου. Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα περιστατικά PTC μεταξύ 2006-2015 και συγκεντρώθηκαν στοιχεία για το μέγεθος, την πλευρικότητα, την πολυεστιακότητα, την εξωθυρεοειδική επέκταση και τις λεμφαδενικές μεταστάσεις. Ο λόγος NLR υπολογίσθηκε ως το πηλίκο του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων προς τον απόλυτο αριθμό λεμφοκυττάρων, βάσει της προεγχειρητικής γενικής εξέτασης αίματος. Αποτελέσματα: Συνολικά 205 ασθενείς (55 άνδρες, 150 γυναίκες) διεγνώσθησαν με PTC, με μέση ηλικία 51.2±14.7 έτη. Ο λόγος NLR ήταν σημαντικά υψηλότερος στα καρκινώματα με εξωθυρεοειδική επέκταση (2.74±01.24 vs 2.39±0.96, p=0.04), στα πολυεστιακά καρκινώματα σε σχέση με τις μονοεστιακές εξεργασίες (2.65±1.08 vs 2.29±0.96, p=0.01), όπως επίσης και στα αμφοτερόπλευρα καρκινώματα (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03). Επιπροσθέτως τα καρκινώματα με διήθηση λεμφαδένων παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο NLR σε σχέση με τα Ν0 καρκινώματα (3.12±1.07 vs 2.41±1.02, p=0.03). Αντιθέτως το φύλο, η ηλικία, το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου, η ιστολογική ποικιλλία, η παρουσία θυρεοειδίτιδας στο παρασκεύσμα και το στάδιο κατά ΤΝΜ δε συσχετίσθηκαν με υψηλότερο NLR. Συμπεράσματα: Ο υψηλός προεγχειρητικός λόγος ουδετερόφιλων-προς- λεμφοκύτταρα σε ασθενείς με PTC έχει συσχετισθεί στη βιβλιογραφία με μεγαλύτερη ηλικία κατά τη διάγνωση της κακοήθειας, μεγαλύτερο μέγεθος όγκου και πτωχότερη πρόγνωση. Η μελέτη μας παρατήρησε υψηλότερες τιμές NLR σε θηλώδη καρκινώματα με πτωχότερο ιστολογικό προφίλ και δυνητικά πιο επιθετική πορεία, όπως οι όγκοι με εξωθυρεοειδική επέκταση, οι πολυεστιακοί και αμφοτερόπλευροι όγκοι αλλά και οι όγκοι με λεμφαδενικές μεταστάσεις. Κατά πόσον η συστηματική φλεγμονώδης απάντηση, εκπεφρασμένη διά του λόγου !73 NLR, αντικατοπτρίζει το φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον του θυρεοειδούς αδένα που οδηγεί στην καρκινογένεση, ή είναι συνέπεια της κακοήθους εξαλλαγής, αποτελεί αντικείμενο περαιτέρω μελέτης. Σε κάθε περίπτωση, ως δείκτης φλεγμονής, το πηλίκο NLR εξάγεται εύκολα από την προεγχειρητική γενική αίματος και η μελέτη του παρουσιάζει ενδιαφέρουσες προοπτικές.Objective. Neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) has been used as a surrogate systemic inflammatory marker in a variety of tumours. Although thyroid cancer has a well-established connection with chronic inflammation, application of NLR in the pre- and postoperative evaluation of patients is limited and controversial. The aim of our study was to investigate the potential association of NLR with clinical and pathological characteristics of papillary thyroid carcinoma. Material and Methods. 205 patients with papillary carcinoma were identified from the institutional thyroid cancer database between 2006 and 2015 (55 males, 150 females, mean age 51.2±14.7 years). NLR was calculated as the absolute neutrophil count divided by the absolute lymphocyte count, based on the preoperative complete blood cell counts. Results. NLR was significantly higher in carcinomas with extrathyroidal invasion (2.74±01.24 versus 2.39±0.96, p=0.04) and in bilateral (2.67±1.15 versus 2.35±0.96, p=0.03) and multifocal tumours (2.65±1.08 versus 2.29±0.96, p=0.01), as well as lymph node-positive tumours (3.12±1.07 versus 2.41±1.02, p=0.03). On the other hand, NLR values were not associated with gender, age, tumour size, histologic subtype, the presence of thyroiditis, and TNM staging. Conclusions. As an index of inflammation, NLR is inexpensive, readily available, and easy to extract from routine blood tests. We found increased NLR values in papillary carcinomas with poorer histopathological profile and more aggressive clinical behaviour. Whether this systemic inflammatory response, as expressed by the NLR, represents the inflammatory microenvironment leading to tumourigenesis, or is a tumour-associated phenomenon, remains to be elucidated and warrants further study
Μέθοδοι κατανεμημένης επεξεργασίας σήματος και σύντηξης δεδομένων για εφαρμογές ασυρμάτων δικτύων αισθητήρων ευρείας κλίμακας
No full textIn this Dissertation we study the problem of tracking the boundary of a continuous object (e.g. a hazardous diffusive phenomenon) and predicting its local and global spatio-temporal evolution characteristics using large-scale Wireless Sensor Networks (WSNs). We introduce a practical WSN-based approach consisting of two main components: a) An asynchronous collaborative in-network processing algorithm that estimates, using dynamically formed node triplets (clusters), local front model evolution parameters (orientation, direction and speed) of the expanding continuous object, and b) an algorithm that reconstruct the overall hazard's boundary by combining the produced local front estimates as they are becoming available to a fusion center. Based on the estimated uncertainties of local front model parameters, the reconstruction can provide for each point of the considered area the probability to be reached by the hazard’s front. Extensive computer simulations demonstrate that the proposed algorithm can estimate accurately the evolution characteristics of complex diffusive continuous objects, while it remains robust to sensor node and communication link failures. Finally, we show that it can track with accuracy the evolution of continuous objects with complex shapes, using a relatively small number of potentially distorted local front estimates.Σε αυτή τη Διδακτορική Διατριβή μελετάμε το πρόβλημα της παρακολούθησης και πρόβλεψης της εξέλιξης συνεχών αντικειμένων (π.χ. καταστροφικά περιβαλλοντικά φαινόμενα που διαχέονται) με τη χρήση Ασυρμάτων Δικτύων Αισθητήρων (ΑΔΑ) ευρείας κλίμακας. Προτείνουμε μια ευέλικτη αλλά και πρακτική προσέγγιση με δύο κύρια συστατικά: α) Ασύγχρονο συνεργατικό αλγόριθμο ΑΔΑ που εκτιμά, χρησιμοποιώντας δυναμικά σχηματιζόμενες ομάδες από τρεις συνεργαζόμενους κόμβους, τα τοπικά χαρακτηριστικά της εξέλιξης (διεύθυνση, φορά και ταχύτητα) του μετώπου, καθώς και β) Αλγόριθμο που ανακατασκευάζει το συνολικό μέτωπο του συνεχούς αντικειμένου συνδυάζοντας την πληροφορία των τοπικών εκτιμήσεων. Επιπλέον, ο αλγόριθμος ανακατασκευής, εκμεταλλευόμενος την δυνατότητα εκτίμησης της αβεβαιότητα ως προς τα τοπικά χαρακτηριστικά εξέλιξης, μπορεί να προβλέπει και την πιθανότητα το κάθε σημείο της περιοχής να έχει καλυφθεί από το συνεχές αντικείμενο σε κάθε χρονική στιγμή. Μέσω πλήθους προσομοιώσεων επικυρώσαμε την ικανότητα του συνεργατικού αλγορίθμου να εκτιμά με ακρίβεια τα τοπικά χαρακτηριστικά εξέλιξης πολύπλοκων συνεχών αντικειμένων, καθώς και την ευρωστία του σε αστοχίες των αισθητηρίων κόμβων κατά την επικοινωνία τους αλλά και λόγω της πιθανής ολοσχερούς καταστροφής τους. Τέλος, παρουσιάζουμε τη δυνατότητα του αλγορίθμου ανακατασκευής να παρακολουθεί με ακρίβεια την εξέλιξη μετώπων συνεχών αντικειμένων με πολύπλοκα σχήματα, χρησιμοποιώντας σχετικά μικρό αριθμό τοπικών εκτιμήσεων στις οποίες μπορεί να έχει υπεισέλθει και σημαντικό σφάλμα
A Fatal Case of Wernicke’s Encephalopathy after Sleeve Gastrectomy for Morbid Obesity
No full textWernicke’s encephalopathy is an acute neuropsychiatric disorder, due to thiamine (vitamin B1) deficiency. It is traditionally described in chronic alcohol abusers; however obesity surgery is an emerging cause, as the number of bariatric procedures increases. A high index of clinical suspicion is required, since initial symptoms may be nonspecific and the classic triad of ophthalmoplegia, gait and stance disorders, and mental confusion is present only in one-third of patients. Laboratory tests can be within normal range and typical MRI brain lesions are found only in 50% of cases. Aggressive supplementation with intravenous thiamine should not be delayed until confirmation of diagnosis, as it may fully reverse symptoms, but almost half the patients will still display permanent neurological deficit. We present our experience with a fatal case of Wernicke’s encephalopathy, following laparoscopic sleeve gastrectomy for morbid obesity
A well differentiated neuroendocrine tumor of the jejunum with peritoneal carcinomatosis: A case report
No full textNeuroendocrine tumors (NETs), belong to a group of neoplasms that arise from neuroendocrine cells and express markers such as synaptophysin and chromogranin A. The digestive system (DS) is the most common site of NET development. The World Health Organization classification divides NETs into low grade (G1-G2) tumors (NETs) and high grade carcinomas [neuroendocrine carcinomas (NECs)], based on mitotic index and histological criteria. NET prognosis depends on tumor stage and grade. Low grade G1 NETs are characterized by a low proliferative rate and an indolent clinical course with a 5-year survival rate ranging between 38% (pancreas) and 88% (rectum). The present study reports a case of a low grade (G1) multifocal jejunal tumor with histologically confirmed features of aggressiveness, namely peritoneal carcinomatosis, lymph node metastasis and vascular carcinomatous emboli. Prediction of clinical behavior and survival in such a case is challenging. Although multiplicity and nodal metastases is not unusual for low grade NETs in this part of the gastrointestinal tract, peritoneal carcinomatosis is an extremely rare finding. Surgeons and histopathologists should be familiar with such eventualities and tumor boards are required in order to conclude whether aggressive therapeutic interventions may have any impact on patients’ long term survival
- …
