4 research outputs found
Ένσταση ηθικής συνείδησης : γνώσεις και στάσεις επαγγελματιών υγείας
No full textΕισαγωγή: Η ένσταση ηθικής συνείδησης στον χώρο της υγείας είναι η άρνηση άσκησης καθηκόντων ή λήψης ευθυνών σχετικά με την παρεχόμενη φροντίδα για λόγους ηθικής και προσωπικών πεποιθήσεων. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων, των στάσεων και της συμπεριφοράς του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στην Ελλάδα, αναφορικά με το δικαίωμα της ένστασης ηθικής συνείδησης κατά την άσκηση των επαγγελματικών τους καθηκόντων. Υλικό και μέθοδος: Η παρούσα αποτελεί συγχρονική μελέτη (cross-sectional study) με δείγμα ευκολίας τους ιατρούς και νοσηλευτές ενός γενικού νοσοκομείου της Αθήνας. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα S.P.S.S. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 200 επαγγελματίες υγείας: 100 συμμετέχοντες από το ιατρικό και 100 από το νοσηλευτικό προσωπικό. Το 50% των συμμετεχόντων γνώριζαν την έννοια της ένστασης ηθικής συνείδησης, με κυριότερο μέσο πληροφόρησης τις σπουδές και τα επιστημονικά περιοδικά. Οι επαγγελματίες υγείας, σε ποσοστό 29,6% θεωρούσαν ότι, αν αρνηθούν να συμμετάσχουν σε νόμιμη ιατρική ή νοσηλευτική πράξη, θα προκαλούνταν σημαντικά προβλήματα στον εργασιακό τους χώρο. Την υποχρέωσή τους να παρουσιάζουν όλες τις επιστημονικά ενδεδειγμένες θεραπείες, ακόμα κι αυτές που έρχονται σε αντίθεση με την ηθική τους, γνώριζε η πλειονότητα των συμμετεχόντων (58,5% ) και ενεργούσε σύμφωνα με αυτή την υποχρέωση το 49,7% αυτών. Το 40% των συμμετεχόντων είχε αποφύγει στο παρελθόν την εκτέλεση καθηκόντων για ηθικούς λόγους, ενώ ο 45.5% δεν είχε παραπέμψει ποτέ ασθενή σε άλλον ιατρό ή , που δεν είχε αντίρρηση να εκτελέσει πράξεις για ηθικούς λόγους. Με τη γνώση της έννοιας της ένστασης ηθικής συνείδησης βρέθηκαν να σχετίζονται η ηλικία (p=0,011), το εκπαιδευτικό επίπεδο (p=0,009), η παρακολούθηση μαθημάτων Βιοηθικής ή Δικαίου στον χώρο της υγείας (p<0,001), η πληροφόρηση επί θεμάτων Βιοηθικής ή Δικαίου στον χώρο της υγείας (p<0,001) και ο βαθμός σημαντικότητας της θρησκείας στη ζωή τους (p=0,003). Η άσκηση ένστασης ηθικής συνείδησης βρέθηκε να σχετίζεται με το φύλο (p=0,011), την επαγγελματική ιδιότητα των συμμετεχότων (p=0,011), το θρήσκευμα (p=0,001), την εκπαίδευση σε θέματα Βιοηθικής ή Δικαίου στον χώρο της υγείας (p=0,034), το βαθμό σημαντικότητας της θρησκείας στη ζωή τους (p=0,011) και τη γνώση για το δικαίωμα (p=0,013). Συμπεράσματα: Αποτελεί την πρώτη έρευνα στην Ελλάδα που διερευνά τις γνώσεις, τις στάσεις και τη συμπεριφορά των επαγγελματιών υγείας, αναφορικά με το δικαίωμα της ένστασης ηθικής συνείδησης. Απαιτούνται περισσότερες μελέτες για το πως βλέπουν οι επαγγελματίες υγείας το δικαίωμα, την καταγραφή των παραγόντων που επηρεάζουν τη γνώση και στάση τους απέναντι σε αυτό, καθώς και τις παρεμβάσεις, που μπορεί να αλλάξουν τη συμπεριφορά αναφορικά με την άσκηση του δικαιώματος ένστασης ηθικής συνείδησης.Introduction: Conscientious objection in the health care sector is the refusal to provide or participate in an aspect of health care practice because of personal moral values and conscience. Aim: The investigation of health professionnals’ knowledge, attitudes and behaviour towards the right of conscientious objection within the context of health care. Material and research method: A cross – sectional study was contucted with a convenience sampling of medical and nursing staff of a general hospital of Athens. Data was collected via an electronic form and it was analysed using S.P.S.S. v27. Result: One hundred (100) doctors and one hudred (100) nurses or nurse assistants participated in this study. Half of the participants (50%) were aware of the concept of conscientious objection and their relevant right. Main source of information were their studies and scientific magazines. The majority of the participants (26,6 %) thought that a lot of information problems will be caused in their work area if they refuse to participate in a legal medical act. 58,5% of the participants considered obligatory to introduce to patients all the scientifically validated treatments, even those ones which ran contrary to their beliefs, while 49,7% of the participants acted according to this obligation. Forty per cent (40%) of the participants have avoided performing some of their duties because of moral reason, whereas 45,5% of the health professionals have never referred a patient to another doctor/nurse who would have no objection to carrying out a duty because of moral reasons. Age (p= 0,011), education level (p=0,009) health professionals who have taken a course in biothics and medical law (p<0,001) or had access to information on issues of biothethics and medical law (p<0,001), the role of religion in their life (p= 0,003) are all linked to the knowledge of the concept of conscientious objection. Raising a consciencious objection is related to the sex (p= 0,001), the participant’s position (p= 0,011), their realigion (p= 0,001), their education on issues of bioethics and medical law (p= 0,034), the importance of religion in their life (p= 0,011) and their awareness of the right itself (p= 0,013). Conclusion: It’s the first research that has been conducted in Greece in order to investigate the health professionals’ knowledge, attitudes and behaviour towards the right of conscientious objection. More studies are required to define the factors affecting health professionals’ knowledge, attitudes and behaviours towards it and the interventions which may promote the appropriate exercise of this right
Integrating public perceptions of proximity and quality in the modelling of urban green space access
No full textAccess to urban green space (UGS) is associated with a number of physical and social benefits. Recognizing the importance of UGS access for people's wellbeing, several methods have been proposed to model UGS accessibility and highlight areas underserviced by UGS. However, existing methodologies have several limitations. Models often make use of universal, normative maximum travel distances, which may not reflect the distances people actually travel to reach UGS they regularly visit. Additionally, many of these analyses do not consider UGS quality, which will largely influence use and experience of these spaces and may act as a pull factor affecting the distance people are willing to travel to visit a UGS. Those methods that do integrate quality often rely on proxies, such as size or number of amenities, and fail to consider perceived quality. To address these limitations, we propose a methodology that integrates user perception and the actual distance people are prepared to travel into a quality-accessibility (QA) analysis applied at the building block scale. Information on travel distance and quality are gathered from a public participation GIS survey conducted in the Brussels Capital Region. The results of the analysis highlight inequalities in access to specific, essential UGS experiences throughout the region. Insights provided by this analysis can help planners prioritize interventions to improve access to experiences provided by UGS in parts of the city where interventions are most needed.SCOPUS: ar.jinfo:eu-repo/semantics/publishe
A large-scale dataset for analysing remote working in urban and rural areas across Europe
No full textThis Data Descriptor presents the collected data on remote work among urban and rural workers, emphasizing differences in perceived flexibility, adaptability, preferences, career impacts, well-being, and productivity. The survey, conducted via Prolific between July and August 2024, captured data from 20,013 participants globally with European nationality, offering insights into the benefits and challenges faced by remote workers. Beyond its initial scope, the dataset can be reused to support a wide range of future studies and policy development initiatives. For instance, researchers can utilize this dataset to explore trends in work-life balance, productivity, and urban policy and planning related to remote work. Additionally, urban planners and policymakers can leverage the data to inform strategies for urban and regional development, infrastructure forecasting, planning, and community support in diverse geographic areas. The dataset’s granularity on socio-economic factors makes it an invaluable resource for developing targeted policies that address urban-rural disparities and foster sustainable remote working arrangements across Europe
