83 research outputs found
Spontaneous spreading of active layers for organic solar cells
No full textMovies show the fabrication of active layers for organic solar cells by the spontaneous spreading technique. Here, a Petri dish is filled with water serving as a substrate for film formation. The resulting film can be transferred to a device substrate. This method allows the fabrication of novel solar cell architectures by transferring multiple layers on top of each other. The results obtained by the spontaneous spreading method for the fabrication of organic solar cells are described in Chapter 4, 5, and 6 of the thesis
Spontaneous spreading movie of PCE10:[60]PCBM
No full textSpontaneous spreading movie of a chlorobenzene solution containing the photoactive materials PCE10 and [60]PCBM to which DIO is added as co-solvent. Figure 4.21 and chapter 4.2 of the thesis
Spontaneous spreading movie PCDTBT
No full textSpontaneous spreading movies of PCDTBT mixed with [60]PCBM dissolved in chlorobenzene to which DIO is added as co-solvent. Both a low and high amount of solution have been used for spontaneous spreading resulting in a thin or thick active layer
Experimental investigation of Tollmien-Schlichting instability and transition in similar boundary layer flow in an adverse pressure gradient (Hartree ß=-0.14)
No full textAerospace Engineerin
Door grond horizontaal belaste palen: Bestaande ontwerpmodellen
No full textIn het algemeen is een door grond horizontaal belaste paal een 3-D situatie, die in 1 fase direct met een 3-D EEM-model (zoals PLAXIS 3D Foundation) kan worden gemodelleerd. Deze modellen zijn echter gecompliceerd en pas de laatste jaren eenvoudiger toepasbaar in de adviespraktijk. Een directe berekening is ook mogelijk met PLAXIS 2D. Het betreft hier een benadering, waarbij de paal als een wand wordt gemodelleerd. Tot voor kort was het gebruikelijk om de analyse te splitsen in 2 fasen: 1. Berekening van de horizontale grondverplaatsing, waarbij de invloed van de paal wordt verwaarloosd 2. Analyse van de deformaties, dwarskracht en moment in de paal als gevolg van de horizontale verplaatsing van de grond berekend in fase 1. De berekening van de horizontale verplaatsing van de grond kan worden uitgevoerd volgens de elasticiteitstheorie met de tabellen van Van IJsseldijk - Loof. Als alternatief kan de horizontale grondverplaatsing worden berekend met de methode van Bourges en Mieussens of een 2D-EEM programma, zoals PLAXIS 2D. Bij fase 2 wordt een berekening uitgevoerd, waarbij de paal als een verend ondersteunde ligger wordt gemodelleerd. In het computerprogramma MSHEET kan een dergelijke berekening worden uitgevoerd. Hierbij wordt vaak een lineair elastisch-plastische veerkarakteristiek van de grond verondersteld. Deze wordt gekenmerkt door een elastische veerconstante k [kN/m3] en een maximale tegendruk, gekarakteriseerd door de horizontale gronddruk coëfficiënt ? [-]. Waarden voor k kunnen worden afgeleid volgens de methode Menard (1968) en Begemannde Leeuw (1972). Waarden voor ? kunnen worden bepaald volgens Brinch Hansen (1961) en vanuit de ?-waarden voor damwanden, die dan met een zogenaamde “schelpfactor” moeten worden gecorrigeerd. Daarnaast zijn er grondkarakteristieken ontwikkeld volgens de zogenaamde PY-methode (API, 2000). De PY-methode wordt met name voor offshore stalen buispalen toegepast en wordt hier verder niet toegelicht
De bereiding van diethanolamine uit ethyleenoxyde en ammoniak
No full textDocument uit de collectie Chemische ProcestechnologieDelftChemTechApplied Science
- …
