169 research outputs found
Therapist\u27s experience of psychotherapy relationship through the lens of attachment theory
Get PDFV pričujočem delu se avtorica loteva raziskovanja terapevtovega doživljanja terapevtskega odnosa in sicer skozi prizmo navezanosti. Teoretični uvod tako predstavlja podrobno predstavitev teorije navezanosti od Bowlbyja naprej. Avtorica pregleda zgodovino koncepta kot tudi njegov razvoj in etiologijo. Drugi del teoretičnega uvoda je sestavljen iz predstavitve koncepta terapevtskega delovnega odnosa in njegove implikacije za terapevtsko delo. Avtorica se znova poglobi v razumevanje koncepta in skuša slediti njegovemu razvoju. Delo nato preide na raziskovalni del.
Avtorico je zanimalo, kako terapevti doživljajo terapevtski odnos skozi lečo navezanosti. Za ta namen je terapevtski odnos razdelila na tri faze – fazo prednavezanosti, ki jo zaznamuje vzpostavljanje kontakta in učenje pravil terapevtskega dela, sledi ji faza oblikovanja navezanosti, kjer je dinamika že utečena, klienti pa opažajo prve spremembe v svojem življenju, in zadnja faza, torej faza navezanosti, ki jo oblikuje visoka stopnja zaupanja, jasna komunikacija med klientom in terapevtom in dobra delovna aliansa. Avtorica je za namen naloge intervjuvala osem terapevtov in podatke, pridobljene v teh intervjujih analizirala s pomočjo kvalitativne metode fenomenološke raziskave. Ugotovitve so pokazale, da se doživljanje terapevtov v veliki meri sklada z do sedaj aktualno teorijo. V fazi prednavezanosti so terapevti poročali o tem, da se odnos šele oblikuje, zaupanje vzpostavlja, komunikacija še usklajuje. V fazi oblikovanja navezanosti terapevti poročajo o naraščajočem zaupanju in opažanju sprememb in v zadnji fazi poročajo o močni navezanosti in z rastjo odnosa vedno bolj enakovreden odnos med terapevtom in klientom. To je tudi obdobje, ko klient in terapevt načrtujeta zaključek.
Raziskovalno delo je avtorici ponudilo vpogled v globoko doživljanje terapevtskih odnosov s strani terapevta, spoznala je izzive, s katerimi se terapevti srečujejo pri svojem delu, pa tudi dobrobiti terapevtskega dela. V svojem delu je avtorica izpostavila tudi pomanjkanje informacij s področja raziskovanja terapevtske perspektive.In the current master thesis, the author is exploring a therapists’ perception of psychotherapy process through the lens of attachment. The theoretical part consists of precise description of ontogeny of the attachment theory from his beginner, John Bowlby. The author follows the history and etiology of the mentioned concept. The other part of the master thesis consists of presentation of the working alliance concept and its indication for therapeutic work. Author tries to get an overall understanding about the concept, its origins and current implications.
In the current master thesis, the author was interested in therapists’ perception of psychotherapy relationship through the attachment perspective. To enquire about it she divided the attachment process on three main stages – the preattachment stage, characterized by first contact and establishment of communication, second stage, namely attachment in the making stage, where the trust and therapy framework is already established and clients can see first changes, and last, third phase that is the attachment phase, where therapist and clients have high level of trust, good communication and good working alliance. Author interviewed eight therapists and analyzed the information from the interviews via phenomenological research.
Results have shown that the way therapists from the research see their relationships folds well with the current theory from the field. In the preattachment stage the therapist spoke about the way the relationship has yet to be built, the trust has yet to be gained and communication is still on shaky grounds. In the second, attachment in the making phase, therapists observe deeper trust, clients start seeing changes in their lives and in the last, attachment phase they describe the relationship as of one of strong attachment. With continuation of the relationship the relationship itself become more of an equal one and is, as such, slowly transcending into the conclusion phase.
The research work enabled the author to see the depth of the therapists’ experiencing of the relationships they make with their clients, she get to know the challenges of the therapeutic relationships and also the benefits of it. As a conclusion, the author exposes the lack of information available on research done of exploring the therapists’ perspective
A secure and efficient inventory management system for disasters
No full textOver the last three decades, disasters worldwide claimed more than 3 million lives and adversely affected the lives of at least 1 billion people (Noji, 1997). Regarding the threats posed by these disasters, emergency disaster management has emerged as a vital tool to reduce the harm and alleviate the suffering these disasters can cause to their victims. A significant task of planners involved in emergency disaster management is planning for and satisfying the vital needs of the people located in emergency shelters such as the Superdome in New Orleans. This thesis proposes a novel and comprehensive framework for the development of a humanitarian emergency inventory management system based on the real-time tracking of emergency supplies and demands through the integration of emerging technologies such as Radio Frequency Identification Devices (RFID) for commodity tracking and logistics. The novelty of this thesis is that, for the first time in the emergency inventory management field, the proposed approach combines an offline planning strategy with online control techniques in a unified framework. Within this framework, the offline planning problem is solved by the stochastic humanitarian inventory management approach, whereas the online modeling strategies include the application of neural network-based functional approximation, simultaneous perturbation stochastic approximation (SPSA), and continuous time model predictive control (CMPC) techniques. Unlike previous studies, the flexibility of the proposed inventory management and control model allows the application of the developed mathematical model to extreme events making online real-time tracking possible. Realistic case studies built using information available from past disasters are used to examine the differences in inventory strategies for different types of disasters based on the impact area and duration of the extreme event. The proposed methodology is also capable of representing and understanding real-life cases where uncertainty and limitations on the inventory levels and flow of supplies can be modeled by introducing different levels of stochasticity and real-life constraints. The overall findings of this thesis have pointed out that the proposed integrated framework can be efficiently used for emergency inventory planning and inventory control during disaster relief operations without ignoring the real-world uncertainties, fluctuations, and constraints of disaster conditions.Ph. D.Includes bibliographical referencesIncludes vitaby Eren Erman Ozguve
Corrigendum for: Patorani local knowledge system in fisheries resources conservation education in Galesong District South Sulawesi
No full textWe sincerely express our apology for the changes in the author list in the article entitled Patorani local knowledge system in fisheries resources conservation education in Galesong District South Sulawesi. This article was published on DOI: 10.17977/um017v28i12023p52-63, with the authors list consisting of Hasriyanti, Rusdi, Alonge Titus Adeyemi, Michel E. D. Chaves, and Erman Syarif. However, Michel E. D. Chaves issue a complaint regarding his involvement during the research and paper completion. He did not agree to the inclusion of his name in the author list. We have contacted the corresponding author for confirmation. Besides, the co-author has also confirmed the mistake in the writing of one of the author’s names, Alonge Titus Adeyemi, which should be Titus Adeyemi Alonge. The corresponding author has submitted a letter of author contribution signed by Hasriyanti, Rusdi, Titus Adeyemi Alonge, and Erman Syarif. The original article has been revised, and reasonable effort should be made to remove all references to this article
Ceyhan yörüklerinde halk kültürü araştırmaları
No full textTEZ5259Tez (Yüksek Lisans) -- Çukurova Üniversitesi, Adana, 2004.Kaynakça (s. 321-326) var.xi, 346 s. ; res. ; 30 cm.
Çocuklarda Perkütan Nefrolitotomi Sırasında Uygulanan Lokal Anestezik İnfiltrasyonunun Ameliyat Sonrası Analjezi Üzerine Etkisi
No full textWe analyzed 40 pediatric patients and 42 renal units who underwent percutaneous nephrolithotomy (PNL) for stone disease between February 2015 and February 2017, in order to prevent postoperative pain and discomfort due to surgery and diversion and to assess the efficacy of preemptive local anesthetics. Patients who received 2 mg/kg of prilocain (0.2%) and 2 mg/kg of bupivacain (0.5%) injection throught the access line before renal access constituted the LA group where patients received no medication constituted the control group. All patients have received the same anesthesia protocol and all of them also recieved 15 mg/kg of paracetamol infusion in every 6 hours postoperatively. Pediatric PNL was performed through 24F access sheath and 14 F nephrostomy chatheter was placed at the end of the procedure to all patients. Patients’ pain scores were evaluated at postoperative 15 minutes, 30 minutes, 1 hour, 6 hours and 24 hours. For pain scoring FLACC Scale (Face, Legs, Activity, Cry, Consolability) was assessed in every patient where FPS (FACES Pain Score-Revised) scale was just used in patients 8 years and older. Patients with pain scores 4 and up recieved additional meperidine 1 mg/kg i.m. as rescue analgesic. Pain scores over 7 were categorized as severe pain. Two groups were compared regarding their demographic data, stone size, stone number, operation lenght, hospitalization lenght, pain scores, presence of severe pain, analgesic manuplation and repetitive doses, drug related side effects, complications and analgesic satisfaction. Groups were founded to be similar according to demographic data, stone characteristics and operation related variables. Pain after PNL founded to be decreasing in time but the decrease rate in LA group was distinctive. Between LA and control groups there was no significant difference in pain scores (FLACC and FPS) except 24th hour, where the LA group found to be favorable (p=0.023 for FLACC, p=0.024 for FPS). Also severe pain presence was insignificant between groups (p=0,726). The rescue analgesic need was significantly less in LA group (p=0.040). Although the need for rescue analgesic was typically seen in first 15 minutes, there was no diffrence regarding analgesic administration in postoperative 15 minutes (p=0.061). Patients in control group received total number of 23 doses of rescue analgesic as LA group received 12 doses causing a marked difference (p=0.018). According to need for repetitive analgesic dose, the LA group was founded to be more advantageous (p=0.017), as there were no child needing 2nd dose of rescue analgesic in LA group. Two groups were founded to be similar regarding drug related side effects. The postoperative analgesic satisfaction of patients’ at 24th hour was favourable in LA group (p=0.002). In pediatric PNL preemptive use of LA infiltration reduces postoperative pain, the need for analgesics, the number analgesics used and also improves patients’ comfort and analgesic satisfaction.İÇİNDEKİLER
Sayfa No:
TEŞEKKÜRLER i
ÖZET ii
ABSTRACT iii
İÇİNDEKİLER iv
SİMGELER VE KISALTMALAR vi
ŞEKİLLER DİZİNİ vii
TABLOLAR DİZİNİ viii
1. GİRİŞ 1
1.1. AMAÇ 1
1.2. HİPOTEZ 2
2. GENEL BİLGİLER 3
2.1. TEMEL BİLGİLER 3
2.1.1. Üriner Sistem Taş Hastalığı 3
2.1.2. Böbrek Anatomisi 4
2.1.3. Ağrı Oluşum Mekanizması ve Analjezi 7
2.1.4. Lokal Anestezikler 8
2.2. KLİNİK BİLGİLER 9
2.2.1. Taş Hastalığının Medikal Tedavisi 9
2.2.2. ESWL (Extracorporeal Shock Wave Lithotripsy) Tedavisi 10
2.2.3. Üreterorenoskopi 11
2.2.4. Perkütan Nefrolitotomi 11
2.2.5. Açık ve Laparoskopik Cerrahi 16
2.2.6. Ağrının Değerlendirilmesi ve Ağrı Ölçütleri 16
3. OLGULAR VE YÖNTEM 19
3.1. YÖNTEM 19
3.2. İSTATİSTİK 21
4. BULGULAR 22
4.1. DEMOGRAFİK VERİLER 22
4.1.1. Taş Boyutu, Taş Sayısı, Ameliyat Süresi, Hospitalizasyon Süresi, ES Replasmanı Verileri 22
4.2. FLACC VE FPS SKORLARI 23
4.3. KURTARICI ANALJEZİK UYGULAMALARI 25
4.4. İLAÇLARA BAĞLI YAN ETKİLER 27
4.5. ANALJEZİ MEMNUNİYETİ 28
5. TARTIŞMA 29
5.1. GENEL 29
5.2. PNL TEKNİĞİNDEKİ GELİŞMELER VE MİNİMAL İNVAZİV YAKLAŞIM 30
5.3. TÜPSÜZ PNL 32
5.4. PREEMPTİF ANALJEZİ 35
5.5. PNL’DE LA UYGULAMALARI 37
5.6. ÇOCUK HASTALARDA LA UYGULAMASININ GÜVENİRLİLİĞİ 38
5.6.1. Çalışmanın Özgün Yönleri 39
5.6.2. Çalışmanın Kısıtlılıkları 39
6. SONUÇLAR 40
7. KAYNAKLAR 41Perkütan nefrolitotomi (PNL) uygulanan çocuk hastalarda cerrahinin ve ameliyatta konan diversiyonun neden olduğu ağrı ve rahatsızlığı önlemek ve bu alanda preemptif lokal anesteziklerin (LA) etkinliğini gözlemlemek üzere Şubat 2015 – Şubat 2017 tarihleri arasında nefrolitiyazis sebebiyle PNL uygulanan 40 çocuk hasta ve 42 renal ünite çalışmaya dahil edilmiştir. PNL’de renal giriş öncesi, çalışma kanalı boyunca 2 mg/kg dozunda %0,2’lik prilokain ve 2 mg/kg dozunda %0,5’lik bupivakain enjeksiyonu yapılanlar LA grubunu, işlem sırasında ilaç uygulanmayanlar ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Tüm hastalara aynı anestezi protokolü uygulanmış ve tüm hastalara postoperatif 6 saatte bir 15 mg/kg dozunda parasetamol infüzyonu uygulanmıştır. Pediyatrik PNL 24F çalışma kılıfı üzerinden uygulanmış olup tüm hastalara işlem bitiminde 14 F nefrostomi kateteri konulmuştur. PNL sonrasında tüm hastaların 15. dakika, 30. dakika, 1. saat, 6. saat ve 24. saatte ağrı skorları değerlendirilmiştir. Tüm hastalara FLACC (Face, Legs, Activity, Cry, Consolability) ağrı skorlaması yapılırken 8 yaş ve üzeri hastalara ek olarak FPS (FACES Pain Score-Revised) ölçeği uygulanmış ve çocukların ağrıları değerlendirilmiştir. Ağrı skoru 4 ve üzeri olan hastalara ek kurtarıcı analjezik olarak meperidin 1mg/kg i.m. uygulanmıştır. Ağrı skoru>7 olan hastalar şiddetli derecede ağrı duymakta olarak sınıflandırılmıştır. İki grup demografik özellikleri, taş boyutu, taş sayısı, ameliyat süresi, yatış süresi, ağrı skorları, şiddetli derecede ağrı varlığı, analjezik uygulamaları ve tekrar sayısı, ilaç ilişkili yan etkiler, komplikasyonlar ve postoperatif ilk 24 saatteki analjezik memnuniyeti açısından karşılaştırılmıştır. Gruplar arasında demografik veriler, taş özellikleri ve operasyon ilişkili değişkenler açısından fark izlenmemiştir. Tüm hastalarda PNL sonrasında ağrının zamanla azaldığı fakat LA grubundaki azalma hızının daha belirgin olduğu bulunmuştur. LA ile kontrol grubu arası ağrı skorları (FLACC ve FPS değerleri) postoperatif 24. saat hariç benzer bulunmuştur. 24. saatte LA grubunun ağrı açısından belirgin avantajlı olduğu saptanmıştır (FLACC için p=0,023, FPS için p=0,024). Şiddetli derece ağrı açısından gruplar arası fark gösterilememiştir (p=0,726). LA uygulanan grupta istatistiksel olarak anlamlı ölçüde daha az kurtarıcı analjezik ihtiyacı gözlenmiştir (p=0,040). Kurtarıcı analjezik ihtiyacı en sık ilk 15. dakikada gözlense de gruplar arası analjezik uygulamaları açısından postoperatif 15. dakikada fark yoktur (p=0,061). Kontrol grubundaki hastalara toplam 23 doz, LA grubundakilere toplam 12 doz kurtarıcı analjezik uygulanmıştır ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p=0,018). Tekrar eden analjezik dozu ihtiyacı değerlendirildiğinde LA grubu belirgin olarak avantajlı bulunmuş (p=0,017). LA uygulanan çocuklarda hiç 2. doz kurtarıcı analjezik ihtiyacı olmadığı gözlenmiştir. İki grup arası ilaç ilişkili yan etkiler açısından fark gözlenmemiştir. Postoperatif 24. saatteki analjezi memnuniyeti gruplar arası değerlendirildiğinde LA grubu belirgin avantajlıdır (p=0,002). Çocuk hastalarda PNL’de uygulanan preemptif LA uygulaması postoperatif ağrıyı, analjezik ihtiyacını ve uygulama sayısını azaltır, hasta konforu ve analjezi memnuniyetini arttırır
The Influence of Bilateral and Unilateral Flatfoot on Coronal Spinopelvic Alignment in Asymptomatic Young Healthy Males
No full textBackground: This cross-sectional retrospective study aimed to present the influence of unilateral and bilateral flatfoot on coronal spinopelvic alignment in asymptomatic young healthy males. Methods: This study was performed by examining the medical reports of individuals who applied to the National Health Board to work in positions requiring physical fitness between January 1, 2018, and January 1, 2019. Plain radiographs of the feet, pelvis, and spine were analyzed. The calcaneal pitch angle for flatfoot, pelvic obliquity, and the Cobb angle for spinal asymmetry were measured. After all of the analyses were completed, participants were divided into two groups-unilateral or bilateral flatfoot, depending on the calcaneal pitch angle measurements-and compared. Results: There was no significant difference in age between groups (P = .609). The unilateral flatfoot group showed higher values in terms of body mass index, with a significant difference (P = .01). The curve patterns were identified as single thoracic, lumbar, and double. Post-hoc analyses suggest that young males without spinal asymmetry were more likely to have unilateral flatfoot (P < .008). There were significant differences between groups in pelvic obliquity and Cobb angle (P < .05). The effect size was found to be small to medium for pelvic obliquity and medium to large for Cobb angle. Conclusions: Young males with bilaterally increased foot pronation demonstrate more increased pelvic obliquity and spinal curvature
Covid-19 Pandemi Dönemindeki Acil Servis Başvurularında Ürolojik Hastalıkların Sıklığı ve Aciliyet Durumuna Göre Dağılımı
Get PDFAmaç
Çalışmamızda pandemi dönemi ve öncesinde, ürolojik şikayetlerle acil servise başvuran hastaların sıklığı ve aciliyet durumuna göre dağılımları incelenmiştir.
Gereç ve Yöntem
Çalışmamıza ülkemizde COVID-19 pandemisinin başladığı ve sıkı kısıtlamaların uygulandığı 11 Mart 2020–1 Haziran 2020 tarihleri arasında acil servise ürolojik şikayetlerle başvuran erişkin hastalar (n=217) ve 2019 yılındaki aynı tarih aralığında acil servise başvuran hastalar (n=249) dahil edildi. Hastaların demografik verileri, başvuru tanıları, aynı şikayetler ile acil ve üroloji polikliniklerine başvuru sıklıkları, tedavileri ve triyaj kategorileri değerlendirildi.
Bulgular
Hastaların tanılarına göre dağılımları; %60,1(n=280) idrar yolu enfeksiyonu, %20(n=93) renal kolik, %13,9(n=65) üriner sistem taş hastalığı, %4,1(n=19) idrar retansiyonu, %1,1(n=5) hematüri, %0,6(n=3) orşit, %0,2(n=1) skrotal yaralanma olarak bulundu. 71(%15,2) hasta acil servis başvurusu sonrasında üroloji polikliniğine başvurdu. 24(%5,2) hastanın acil servise tekrarlayan başvurusu oldu. Hastaların aciliyet durumlarına göre dağılımlarında 2019(sarı alan n=193, yeşil alan n=56) ve pandemi dönemi(sarı alan n=156, yeşil alan n=61) arasında anlamlı fark izlenmedi(p=0,163). Acile başvuran hastalar arasında yıllara göre yaş(p=0,348) ve cinsiyet(p=0,120) açısından fark bulunmadı. Üroloji polikliniğine ve acil servise yapılan tekrarlayan başvurularda 2019 yılı ile pandemi dönemi arasında anlamlı fark izlenmedi(p=0,604 ve p=0,234). Üroloji polikliniğine başvurular 2019 ve 2020’de benzer oranda gözlendi(p=0,809). Hastaların tanılarına göre dağılımları 2019 yılı ve 2020 yılı için farklılık göstermedi(p=0,386). Hastaların yıllara göre tedavi ihtiyaçlarındaki dağılımlar incelendiğinde, 2019 yılıyla 2020 yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p=1,000).
Sonuç
Acil servise ürolojik şikayetlerle başvuran hastaların büyük çoğunluğunu idrar yolu enfeksiyonu geçiren hastalar ve taş hastaları oluşturmaktadır. COVID-19 pandemisi gibi riskli ve yoğun kısıtlamaların olduğu bir dönemde bile hastaların ürolojik hastalıkları sebebiyle acil servise başvurma oranları değişmemiştir
The Frequency and Distribution of Urological Diseases in Emergency Service Admissions During Covid-19 Pandemia Period
No full textAmaç: Çalışmamızda pandemi dönemi ve öncesinde, ürolojik şikayetlerle acil servise başvuran hastaların sıklığı ve aciliyet durumuna göre dağılımları incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza ülkemizde COVID-19 pandemisinin başladığı ve sıkı kısıtlamaların uygulandığı 11 Mart 2020–1 Haziran 2020 tarihleri arasında acil servise ürolojik şikayetlerle başvuran erişkin hastalar (n=217) ve 2019 yılındaki aynı tarih aralığında acil servise başvuran hastalar (n=249) dahil edildi. Hastaların demografik verileri, başvuru tanıları, aynı şikayetler ile acil ve üroloji polikliniklerine başvuru sıklıkları, tedavileri ve triyaj kategorileri değerlendirildi. Bulgular : Hastaların tanılarına göre dağılımları; %60,1(n=280) idrar yolu enfeksiyonu, %20(n=93) renal kolik, %13,9(n=65) üriner sistem taş hastalığı, %4,1(n=19) idrar retansiyonu, %1,1(n=5) hematüri, %0,6(n=3) orşit, %0,2(n=1) skrotal yaralanma olarak bulundu. 71(%15,2) hasta acil servis başvurusu sonrasında üroloji polikliniğine başvurdu. 24(%5,2) hastanın acil servise tekrarlayan başvurusu oldu. Hastaların aciliyet durumlarına göre dağılımlarında 2019(sarı alan n=193, yeşil alan n=56) ve pandemi dönemi(sarı alan n=156, yeşil alan n=61) arasında anlamlı fark izlenmedi(p=0,163). Acile başvuran hastalar arasında yıllara göre yaş(p=0,348) ve cinsiyet(p=0,120) açısından fark bulunmadı. Üroloji polikliniğine ve acil servise yapılan tekrarlayan başvurularda 2019 yılı ile pandemi dönemi arasında anlamlı fark izlenmedi(p=0,604 ve p=0,234). Üroloji polikliniğine başvurular 2019 ve 2020’de benzer oranda gözlendi(p=0,809). Hastaların tanılarına göre dağılımları 2019 yılı ve 2020 yılı için farklılık göstermedi(p=0,386). Hastaların yıllara göre tedavi ihtiyaçlarındaki dağılımlar incelendiğinde, 2019 yılıyla 2020 yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p=1,000). Sonuç : Acil servise ürolojik şikayetlerle başvuran hastaların büyük çoğunluğunu idrar yolu enfeksiyonu geçiren hastalar ve taş hastaları oluşturmaktadır. COVID-19 pandemisi gibi riskli ve yoğun kısıtlamaların olduğu bir dönemde bile hastaların ürolojik hastalıkları sebebiyle acil servise başvurma oranları değişmemiştir.Objective : We assessed the frequency and urgency of patients who admit to emergency room (ER) with urologic complaints during and before pandemia. Materials and Methods : Patients(n=217) who admitted to ER with urologic complaints between March 11–June 01, 2020 during strict regulations in Turkey and patients(n=249) who admitted during the same period in 2019 included in the study. Patients’ demographics, diagnosis, frequency of admission to the ER and urology clinic(UC), treatments and triage codes were assessed. Results : Diagnosis of patients were 60.1%(n=280) urinary tract infection, 20%(n=93) renal colic, 13.9%(n=65) urinary calculus, 4.1%(n=19) urinary retension, 1.1%(n=5) hematuria, 0.6%(n=3) orchitis, and 0.2%(n=1) scrotal trauma. 24(5.2%) patients had repetitive admissions to ER. Distribution of patients according to class of urgency were similar between 2019(yellow zone n=193, green zone n=56) and 2020(yellow zone n=156, green zone n=61, p=0.163). There was no significant difference between patients who admitted to ER in 2019 and 2020 regarding patients age(p=0.348) and gender(p=0.120). Frequency of repetitive admissions to the UC and ER were similar between 2019 and 2020(p=0.604 vs p=0.234). Rate of admission to the UC was similar in 2019 and 2020(p=0.809). Also distiribution of diagnosis was similar in 2019 and 2020(p=0.386). There was no difference between 2019 and 2020 regarding administered treatments(p=1.000). Conclusions : The vast majority of patients presenting to the ER with urological complaints were patients with urinary tract infections and urinary stone disease. Even in a risky period like COVID-19 pandemia and despite strict regulations, patients’ admission rate to ER with their urological complaints didn’t change
- …
