248 research outputs found
Vriendschappelijkheid als vruchtbare houding in langdurig onderzoek en zorg!?
No full textTwaalf jaar geleden ontmoette Gustaaf Bos een bijzondere, creatieve, ondernemende man van 75 jaar met een verstandelijke beperking. De vriendschap die tussen hen ontstond leverde een heleboel stof tot nadenken op over vriendschap
Vriendschappelijkheid als vruchtbare houding in langdurig onderzoek en zorg!?
No full textTwaalf jaar geleden ontmoette Gustaaf Bos een bijzondere, creatieve, ondernemende man van 75 jaar met een verstandelijke beperking. De vriendschap die tussen hen ontstond leverde een heleboel stof tot nadenken op over vriendschap
Over ontmoetingen tussen mensen met en zonder verstandelijke beperking in omgekeerde-integratiesettingen
No full textGustaaf Bos. Antwoorden op andersheid. Over ontmoetingen tussen mensen met en zonder verstandelijke beperking in omgekeerde-integratiesettingen. Nieuwegein: EPC, 2016, 379 p. ISBN: 978946228735
Putting down verbal and cognitive weaponry: the need for ‘experimental-relational spaces of encounter’ between people with and without severe intellectual disabilities
No full textSocial inclusion policies often assume that community integration is beneficial for all people with disabilities. Little is known about what actually happens in encounters between people with and without severe intellectual disabilities in the public space. Based on social-constructionist and responsive-phenomenological insights, we performed participant observation, semi-structured interviews and researcher reflexivity to study encounters between Harry (pseudonym), a man with a severe intellectual disability, his neighbours, fellow service-users, support professionals, and the first author. A thinking-with-theory strategy was adopted to interpret and deepen observations and reflections. We argue for more ‘experimental-relational spaces of encounter’ between people with and without severe intellectual disabilities, wherein the latter put down their verbal and cognitive weaponry. This proved to be more appropriate for spending ‘quality time’ with Harry then typical satisfactory neighbourhood interactions–often embedded in verbality, habits, routines and rationalizations that do not reflect the existence of people with severe intellectual disabilities. Points of interest An increasing number of people with severe intellectual disabilities live in homes in a neighbourhood setting. However, in everyday neighbourhood life people with and without severe intellectual disabilities hardly ever encounter each other in a way both of them like. The research shows that this lack of pleasant encounters can be related to powerful rules about how we should interact in the public space in the 21st century. In the neighbourhoods we studied, people without intellectual disabilities are in control of these rules. They prefer verbal and cognitive interactions in the public space. Non-verbal and less cognitive approaches are often seen as inappropriate. The research recommends that people without intellectual disabilities should open up for more fitting ways to communicate with people who cannot speak (for themselves)
Otherness as a Tension-Filled Relationship:The Potential of Experimental-Relational Spaces of Encounter
No full textSinds 2010 ben ik betrokken bij een mix van etnografisch, narratief en fenomenologisch onderzoek, voornamelijk gericht op complexe zorgpraktijken rondom mensen met een ernstige verstandelijke beperking. In deze samenwerkingsprojecten proberen we – in alle bescheidenheid – meer ruimte te creëren voor interpersoonlijke uitwisseling en verbondenheid, om zo de levenskwaliteit van alle betrokkenen te verhogen. We besteden altijd veel tijd op microniveau, omdat dit ons helpt een rijke, gelaagde kijk te krijgen op de geleefde ervaring en op wat er op het spel staat voor iedereen die betrokken is. Door dit te doen proberen we inzichten en lessen te destilleren voor de voortdurende dialoog tussen belanghebbenden uit beleid, praktijk en onderzoek – uitgaande van de leefwerelden van mensen die vaak het minst gehoord en erkend worden. De afgelopen 14 jaar hebben we verschillende ontwerpen en strategieën ontwikkeld en toegepast, die ik graag vat onder de noemer ‘experimenteel-relationele ontmoetingsruimte’ (Bos & Abma 2021).In deze tekst deel ik enkele van de belangrijkste lessen die ik onderweg heb geleerd. Eerst zal ik reflecteren op een paar opvallende voorbeelden uit mijn promotieonderzoek naar ontmoetingen tussen mensen met en mensen zonder ernstige verstandelijke beperking in omgekeerde-integratiesettingen. Ik doe dit voornamelijk om te illustreren hoe ik me bewust werd van de noodzaak van een meer ontvankelijke, responsieve, reflectieve en avontuurlijke benadering van interacties met mensen met een ernstige verstandelijke beperking, en waarom ik vastbesloten werd om daaraan bij te dragen in mijn onderzoek.Vervolgens zal ik uitleggen wat ik bedoel met ‘experimenteel-relationele ontmoetingsruimte’ en hoe de onderliggende waarden inspiratie kunnen bieden voor het dagelijks leven in zorg- en onderzoekspraktijken. Ten slotte zal ik kort enkele inzichten uit recente projecten delen om het veelbelovende potentieel van een expliciete betrokkenheid bij experimenteel-relationele ontmoetingsruimtes te illustreren
Otherness as a Tension-Filled Relationship:The Potential of Experimental-Relational Spaces of Encounter
No full textSinds 2010 ben ik betrokken bij een mix van etnografisch, narratief en fenomenologisch onderzoek, voornamelijk gericht op complexe zorgpraktijken rondom mensen met een ernstige verstandelijke beperking. In deze samenwerkingsprojecten proberen we – in alle bescheidenheid – meer ruimte te creëren voor interpersoonlijke uitwisseling en verbondenheid, om zo de levenskwaliteit van alle betrokkenen te verhogen. We besteden altijd veel tijd op microniveau, omdat dit ons helpt een rijke, gelaagde kijk te krijgen op de geleefde ervaring en op wat er op het spel staat voor iedereen die betrokken is. Door dit te doen proberen we inzichten en lessen te destilleren voor de voortdurende dialoog tussen belanghebbenden uit beleid, praktijk en onderzoek – uitgaande van de leefwerelden van mensen die vaak het minst gehoord en erkend worden. De afgelopen 14 jaar hebben we verschillende ontwerpen en strategieën ontwikkeld en toegepast, die ik graag vat onder de noemer ‘experimenteel-relationele ontmoetingsruimte’ (Bos & Abma 2021).In deze tekst deel ik enkele van de belangrijkste lessen die ik onderweg heb geleerd. Eerst zal ik reflecteren op een paar opvallende voorbeelden uit mijn promotieonderzoek naar ontmoetingen tussen mensen met en mensen zonder ernstige verstandelijke beperking in omgekeerde-integratiesettingen. Ik doe dit voornamelijk om te illustreren hoe ik me bewust werd van de noodzaak van een meer ontvankelijke, responsieve, reflectieve en avontuurlijke benadering van interacties met mensen met een ernstige verstandelijke beperking, en waarom ik vastbesloten werd om daaraan bij te dragen in mijn onderzoek.Vervolgens zal ik uitleggen wat ik bedoel met ‘experimenteel-relationele ontmoetingsruimte’ en hoe de onderliggende waarden inspiratie kunnen bieden voor het dagelijks leven in zorg- en onderzoekspraktijken. Ten slotte zal ik kort enkele inzichten uit recente projecten delen om het veelbelovende potentieel van een expliciete betrokkenheid bij experimenteel-relationele ontmoetingsruimtes te illustreren
Il trauma come “valore aggiunto”. L’opera letteraria di Gustaaf Peek
Get PDFGustaaf Peek is a Dutch writer and poet who translates art into words. His works are often harsh, difficult to understand for the reader and complicated. He hunts for unknown facts in history as well as in daily life, for instance, in his first novel Armin, with the monstrosity of the Lebensborn project in Nazi Germany, or in his second novel Dover where he discusses the reality of illegal immigration and warlords living in complete freedom in western towns. It is art for art’s sake. But the novels written by Peek also contain the red thread of traumatic experiences. All of his characters suffer from one or many traumas, and act consequently. To the author this was a kind of wake-up call, a new way to consider his work and a new way to engage in the literary world. The aim of this article is to try to explain where Peek wrote about trauma and how. His topics and writing methods have also been illustrated
Groei zonder Grenzen: in discussie over het psy-complex
No full textWaarom blijft de ggz groeien als kool? Worden we steeds zieker? Is de samenleving misschien te ingewikkeld geworden om psychisch in te overleven? Of spoort men tegenwoordig simpelweg meer leed op? Werven hulpverleners steeds meer klandizie? Of worden we met z’n allen steeds intoleranter ten opzichte van
afwijkers en afwijkingen? Wordt de norm van normaal steeds strikter? Deze vragen waren aanleiding voor een vier-gesprek tussen Doortje Kal, Gustaaf Bos, Jan Theunissen en Mark Janssen. Zij lazen eerst alle artikelen van deze Devian
- …
