2,603 research outputs found
REVEALS reconstruction of past vegetation cover, modern pollen and current vegetation data from Namibia
No full textUnderstanding the resilience of African savannas to global change requires quantitative information on long-term vegetation dynamics. Here we present a reconstruction of past vegetation cover of the northern Namibian savanna obtained after applying the REVEALS model to fossil pollen data from Lake Otjikoto. We also present modern pollen and vegetation data used to calculate pollen productivity estimates for the major Namibian savanna taxa Acacia (Senegalia, Vachellia), Combretaceae, Dichrostachys, Grewia and Poaceae. Data were collected at 10 sites along a rainfall gradient in north central Namibia. Modern pollen was extracted from soil samples collected from plots at the different sites. Vegetation data were extracted from satellite images covering a 1.5 km radius from the plots where pollen was collected. The mean cover of the studied taxa was calculated by 100 m rings
PICES Press, Vol. 20, No. 1, Winter 2012
Get PDF•2011 PICES Science: A Note from the Science Board Chairman (pp. 1-6)
•2011 PICES Awards (pp. 7-9)
•Beyond the Terrible Disaster of the Great East Japan Earthquake (pp. 10-12)
•A New Era of PICES-ICES Scientific Cooperation (p. 13)
•New PICES Jellyfish Working Group Formed (pp. 14-15)
•PICES Working Group on North Pacific Climate Variability (pp. 16-18)
•Final U.S. GLOBEC Symposium and Celebration (pp. 19-25)
•2011 PICES Rapid Assessment Survey (pp. 26-29)
•Introduction to Rapid Assessment Survey Methodologies
for Detecting Non-indigenous Marine Species (pp. 30-31)
•The 7th International Conference on Marine Bioinvasions (pp. 32-33)
•NOWPAP/PICES/WESTPAC Training Course on
Remote Sensing Data Analysis (pp. 34-36)
•PICES-2011 Workshop on “Trends in Marine
Contaminants and their Effects in a Changing Ocean” (pp. 37-39)
•The State of the Western North Pacific in the First Half
of 2011 (pp. 40-42)
•Yeosu Symposium theme sessions (p. 42)
•The Bering Sea: Current Status and Recent Events (pp. 43-44)
•News of the Northeast Pacific Ocean (pp. 45-47)
•Recent and Upcoming PICES Publications (p. 47)
•New leadership for the PICES Fishery Science Committee (p. 48
A Sedimentary Basin as a Cradel for Biodiversity: The case of the Salado Basin In the Buenos Aires Province, Argentina.
No full textThe sedimentary Salado basin is located in the Province of Buenos Aires, Argentina, and extends for about 150,000 km2; of which 50,000 km2 correspond to the lower estuary (or marine estuary) of the Rio de la Plata and to the adjacent sector of the Atlantic Ocean. The basin, which takes its name from the homonymous river that crosses it, is composed of blocks that allowed fluvial-lacunar environments with extended flood plains to be developed. The present configuration of the basin comes from recent sedimentary fill, and shows a broad accretion plain with a low topographic slope that extends with similar features toward the continental shelf. With a sedimentary thickness of over 6,000 m, the Salado basin is characterized by a large vertical development of Upper Paleozoic, Mesozoic and Tertiary continental sediments, with no outcrops from before the Quaternary. The origin of the basin can be related to the development of extensional fractures that took place over ancient weakness zones where the starting aperture mechanism of Gondwana began. The geographical location of the basin, together with its large extent, low elevation over sea level, geology, geomorphology and the prevalent humid climate have produced a particular hydrological behavior with strong ecological characteristics. Vertical water movements (evapotranspiration – infiltration) predominate over horizontal ones (runoff), and there is a strong connection between surface water and groundwater. Due to the low topographic gradients the regional velocity of runoff and streams are very much reduced, which results in a longer time of contact between water and the soil surface and the ensuing increase in infiltration and evapotranspiration. Local and regional seepage are identified. Local seepage refers to an active subsurface flow that outcrops in creeks or ponds, forming their base flow. Regional seepage is a very slow passive flow connected with the deep sedimentary layers in which it takes place. Because of the frequent presence of a shallow water table, surface water and groundwater are strongly related, thus allowing the existence of numerous water bodies rich in biotic resources. The study area has a high biodiversity with sectors of considerable importance for conservation purposes. It can really be considered as a cradle for biodiversity, even though sensitive to human activities. The study area periodically experiences prolonged floods and strong droughts that have frequently led to great losses in the agricultural production and in the urban and road infrastructures. However, floods prevent soil from being salinized, and control the spreading of some harmful dicotyledons in pastures. A general monitoring proposal that would be very useful for the management of natural resources is also given.Fil: Kruse, Eduardo Emilio. Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas. Centro de Investigaciones y Transferencia del Noroeste de la Provincia de Buenos Aires. Universidad Nacional del Noroeste de la Provincia de Buenos Aires. Centro de Investigaciones y Transferencia del Noroeste de la Provincia de Buenos Aires; ArgentinaFil: Pousa, Jorge Lorenzo. Universidad Nacional de La Plata. Facultad de Ciencias Naturales y Museo. Laboratorio de Oceanografía Costera y Estuarios; Argentina. Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas. Centro Científico Tecnológico Conicet - La Plata; ArgentinaFil: Guaraglia, Dardo Oscar. Universidad Nacional de la Plata. Facultad de Ingeniería. Departamento de Hidraulica. Area Hidraulica Basica; Argentina. Consejo Nacional de Investigaciones Científicas y Técnicas. Centro Científico Tecnológico Conicet - La Plata; Argentin
Erosieproeven op klei beïnvloed door weer en wind
No full textEr is een experimenteel onderzoek uitgevoerd naar de erosie van monsters van een klei-onderlaag van een blokkenglooiing in Zeeland. De erosie van ongeroerde monsters is vergeleken met die van ongeroerde monsters die zijn geconditioneerd door afwisselend respectievelijk vriezen en drogen, bevochtigen en drogen, zout- en zoetwaterbaden. Tevens is de erosie van de grond gemengd met polyacrylamide nagegaan. Tenslotte is de erosie van de ongeroerde grond met en zonder conditioneren met zout-zoetwisselingen nagegaan. De opgelegde belasting komt ongeveer overeen met die in een 3 mm spleet onder en tussen blokken bij een belasting met golven van Hs = 1.5 m en bedraagt ongeveer 2 m/s op 35 mm van het oppervlak van de monsters. De gemiddelde erosiesnelheid neemt door conditioneren in het laboratorium met omstandigheden als onder gezette steen slechts zeer weinig toe. Deze slechts geringe toename is in overeenstemming met de omstandigheid dat de ongeroerde monsters reeds in de natuur zijn geconditioneerd en daardoor een bodemstructuur hebben verkregen. Conditioneren met meer extreme omstandigheden, intensief bevriezen en wisseling in zoet- en zoutwaterbaden leidt tot zeer sterke toename van erosie en tot geheel uiteenvallen van monsters. Uit de waarnemingen blijkt dat onderlinge beweging van aggregaatjes in de bodem optreedt bij de opgelegde belasting, waardoor erosie wordt versterkt. Bedekking met geotextiel doet de gemiddelde erosiesnelheid sterk afnemen. Het conditioneren met zoutzoetwisselingen van met geotextiel bedekte monsters doet de erosiesnelheid zeer sterk dalen. Deze zeer geringe erosiesnelheid is, naar het zich laat aanzien het gevolg van het zeer nauw aaneensluiten van het geotextiel met het grondoppervlak in die omstandigheid. Het fijnere geotextiel zoals thans wordt toegepast in dijk verbetering in Zeeland bij Borssele resulteerde in een zeer geringere erosiesnelheid na conditioneren. Niet met geotextiel bedekte monsters hadden erosiesnelheden die in een periode van 1 tot enige tientallen jaren tot gemiddeld 0.1 m ontgronding zouden kunnen leiden. Monsters bedekt met het geotextiel dat in de dijkverbetering bij Borssele wordt toegepast (0,,,= 105um, non woven) hadden gemiddelde erosiesnelheden waarbij in niet geconditioneerde toestand in 70 jaar 0.1 m ontgronding zou optreden en in met zoutzoetwisselingen geconditioneerde toestand pas na enige duizenden jaren 0.1 m ontgronding zou optreden.TAW/EN
Bodems in klei/reststerkte, onder steenzetting op Nederlandse dijken
No full textEr is een onderzoek uitgevoerd naar bodemvorming onder gezette steen op 11 dijktaluds in Zeeland in verband met de reststerkte bij golfaanval en in verband met geulvorming onder de stenen. Voor het onderzoek zijn ongeveer 1 m brede sleuven in de klei-onderlaag gegraven en is de ondergrond in detail beschreven en zijn er monsters voor classificatie-doeleinden genomen.Duidelijk herkenbare bodemvorming blijkt algemeen voor te komen in kleionderlagen onder gezette steen. De belangrijkste invloeden op de bodemvorming, en de bodemstructuur, is de wijze van aanbrengen en verdichten van kleigrond en de samenstelling van de grond. In goed verdichte lagen is op meer dan 0.3 tot 0.4 m diepte de bodemstructuur meestal nog massief, dat wil zeggen dat er bijna geen spleten of scheuren als gevolg van krimpen en zwellen worden aangetroffen. Van dergelijke goed verdichte lagen, indien niet te dun, kan een belangrijke bijdrage in de reststerkte van de onderlaag verwacht worden. In dit onderzoek zijn een aantal dijktaluds aangetroffen waarbij het oude dijklichaam deel van de klci onderlaag uitmaakt. Dit oude dijklichaam bestaat in cen aantal gevallen uit zeer dichte cohesieve grond die een /.eer grote bijdrage aan de reststerkte van de dijk kan leveren. In bijlage 10 is de ressterkte van de onderzochte locaties beschreven. De bovenste 0.15 tot 0.25 m van klci-onderlagen heeft nagenoeg altijd een bodemstructuur van millimeters-grote blokjes die vaak los gestapeld zijn. Deze toplaag zal nagenoeg niet kunnen bijdragen in de reststerkte van de onderlaag. Op veel locaties zijn lagen aangetroffen van grond die na het aanbrengen niet of weinig is verdicht. Naar verwachting is de bijdrage van dergelijke lagen aan de reststerkte zeer beperkt. Een belangrijke factor daarbij is dat bodemleven welig heeft kunnen tieren in zulke lagen hetgeen de erosieresistentie van een laag sterk ondermijnd. Uit deze studie kan in het licht van de thans bestaande inzichten over erosie van klei-onderlagen worden afgeleid dat de reststerkte van onderlagen zeer beperkt is als er beneden ongeveer 0.3 m veel zeer zandige of niet verdichte grond voorkomt en als bodemvorming tot grotere diepte een herkenbare bodemstruetuur heeft veroorzaakt.Bij klei-onderlagen treedt nagenoeg altijd enige oppervlakkige erosie van de grond onder de stenen op hetgeen op bijna al de onderzochte locaties tot geulvorming heeft geleid. Deze erosie is beperkt tot een zone met een breedte van 1.5 tot 2.5 m boven de ovcrgangsconstructic naar stortsteen (mijnsteen, slakken en dergelijke) en is niet afhankelijk van de ligging ten opzichte van de hoogwaterlijn. De gculvorming neemt in het algemeen af met toenemend gehalte afslibbaar (< 16um) en komt vooral voor in vergraven, meestal slecht verdichte lagen.Samenvattend kan worden gesteld dat zowel de reststerkte van klei-onderlagen als het beperken van geulvorming daarin gebaat zijn bij het aanbrengen van geschikte, zware of vette klei en het goed verdichten daarvan over de gehele dikte van de klei-onderlaag. Het verkennen van de gesteldheid van klei-onderlagen en van de opbouw van het dijklichaam onder gezette steen kan met sonderingen, aangevuld met waarnemingen in enige kuilen in de onderlaag worden uitgevoerd. Voorafgaand archiefonderzoek en interviews met bij de aanleg betrokkenen lijkt een voor de hand liggende eerste stap in de verkenning ten behoeve van het vaststellen van de noodzaak en het stellen van prioriteiten voor gedetailleerde verkenningen. De meeste grond in klei-onderlagen heeft karakteristieken van hydromorfe gronden met gley en pseudo gley verschijnselen.Steenzettingen - TAW/EN
Supplementary material 2 from: Bicking S, Burkhard B, Kruse M, Müller F (2018) Mapping of nutrient regulating ecosystem service supply and demand on different scales in Schleswig-Holstein, Germany. One Ecosystem 3: e22509. https://doi.org/10.3897/oneeco.3.e22509
Get PDFAverage yield (in t/ha) of agricultural crops in Schleswig-Holstein in 2010 (data from Statistikamt Nord 2010), nitrogen content (in kg N/dt fresh weight) of crop plants (data from DüV 2007) and corresponding estimated nitrogen content per hectare
Onderzoek van kleibekleding van dijken langs IJssel en Pannerdens Kanaal voor het ontwikkelen van keuringseisen voor klei
No full textDe doorlatendheid voor water en de erosiegevoeligheid zijn belangrijke eigenschappen van de kleibekleding van dijken. In 1985 is daarom een onderzoek uitgevoerd naar deze aspekten van kleibekleding zoals die werd aangetroffen op een drietal dijken langs het Pannerdens Kanaal en de IJssel. De lutumgehaltes van de drie bekledingen bedroegen respectievelijk circa 6%, 22% en 38%. De leeftijd van de dijken, het organische stofgehalte en het kalkgehalte van de bekleding komen overeen. De resultaten van het onderzoek geven aan dat de infiltratiesnelheid van water in de dijk varieerde tussen 2x 10-6 en 8 x 10-5. De infiltratiesnelheid vertoonde geen eenduidige samenhang met het lutumgehalte. De kleibekleding met het laagste lutumgehalte bleek de geringste infiltratiesnelheid te hebben. Ook de erosieproeven gaven geen resultaten waaruit invloed van het lutumgehalte op de erosiegevoeligheid bleek. Het onderzoek besteedt ruim aandacht aan de bepaling van de structuur zoals die in kleibekleding aanwezig is en aan het water dat in de grond voorkomt. Daarnaast is er een systematisch fysisch- chemisch laboratoriumonderzoek en een microscopie- onderzoek uitgevoerd gericht op het bepalen van de oorzaken van de waargenomen eigenschappen van kleigrond op dijken. Hierbij werden met name de invloeden op de vorming van structuur en de invloeden van fysisch-chemische factoren op eigenschappen van de kleigrond bestudeerd. De in situ infiltratieproeven zijn uitgevoerd met een tot 0.6 m in de grond ingebrachte koker met een grondoppervlak van 0.54 m2. Aangezien de dikte van kleibekleding van dijken in Nederland veelal in de orde van 1 m of minder bedraagt wordt het probleem van het zijdelings wegstromen hiermee effectief ondervangen. Uit een proef met infiltratie met een kleurstof is gebleken dat de koker slechts een zeer geringe verstoring van minder dan 0.01 m dikte veroorzaakt langs de wanden en dat daar geen infiltratiewater doorheen komt. Op de dijken met lutumgehaltes van circa 21 en 38 % was de infiltratiesnelheid zomers tweemaal zo hoog als in voor- en najaar. Infiltratieproeven met een kleurstof, zowel in situ als in het laboratorium, gaven aan dat het water bijna exclusief door spleten, wormgangen en dergelijke stroomt. De inhomogeniteiten van de kleibekleding, de wormgangen en de spleten, bepalen kennelijk de doorlatendheid van kleibekleding. Dit wordt bevestigd door een beschouwing van verzadigde stroming door spleten en buizen. De erosieproeven die met het het LGM-erosie-apparaat zijn uitgevoerd geven de mogelijkheid erosiekenmerken van de verschillende geteste gronden te vergelijken. Uit het vergelijkende erosie- onderzoek komt naar voren dat: - Verschillen tussen de locaties in de mate van erosie zijn geringer dan verschillen tussen de teen en de kruin van elk van de dijken; - De erosie van monsters genomen bij de kruin is sterker dan van monsters genoemen bij de teen;TAW/EN
Recommended from our members
The Mass of the White Dwarf Companion in the Self-Lensing Binary KOI-3278: Einstein vs. Newton
Get PDFKOI-3278 is a self-lensing stellar binary consisting of a white dwarf secondary orbiting a Sun-like primary star. Kruse & Agol noticed small periodic brightenings every 88.18 days in the Keplerphotometry and interpreted these as the result of microlensing by a white dwarf with about 63% of the mass of the Sun. We obtained two sets of spectra for the primary that allowed us to derive three sets of spectroscopic estimates for its effective temperature, surface gravity, and metallicity for the first time. We used these values to update the Kruse & Agol Einsteinian microlensing model, resulting in a revised mass for the white dwarf of 0.539^(+0.022)_(-0.020) M⊙. The spectra also allowed us to determine radial velocities and derive orbital solutions, with good agreement between the two independent data sets. An independent Newtonian dynamical MCMC model of the combined velocities yielded a mass for the white dwarf of 0.5122^(+0.0057)_(-0.0058) M⊙. The nominal uncertainty for the Newtonian mass is about four times better than for the Einsteinian, ±1.1% versus ±4.1%, and the difference between the two mass determinations is 5.2%. We then present a joint Einsteinian microlensing and Newtonian radial velocity model for KOI-3278, which yielded a mass for the white dwarf of 0.5250^(+0.0082)_(-0.0089) M⊙. This joint model does not rely on any white dwarf evolutionary models or assumptions on the white dwarf mass–radius relation. We discuss the benefits of a joint model of self-lensing binaries, and how future studies of these systems can provide insight into the mass–radius relation of white dwarfs
Evolutionary functional black-box testing in an industrial setting
No full textDuring the past years, evolutionary testing research has reported encouraging results for automated functional (i.e. black-box) testing. However, despite promising results, these techniques have hardly been applied to complex, real-world systems and as such, little is known about their scalability, applicability, and acceptability in industry. In this paper, we describe the empirical setup used to study the use of evolutionary functional testing in industry through two case studies, drawn from serial production development environments at Daimler and Berner & Mattner Systemtechnik, respectively. Results of the case studies are presented, and research questions are assessed based on them. In summary, the results indicate that evolutionary functional testing in an industrial setting is both scalable and applicable. However, the creation of fitness functions is time-consuming. Although in some cases, this is compensated by the results, it is still a significant factor preventing functional evolutionary testing from more widespread use in industry.This work is supported by EU grant IST-33472 (EvoTest). For their support and help, we would like to thank Mark Harman, Kiran Lakhotia and Youssef Hassoun from Kings College London; Marc Schoenauer and Luis da Costa from INRIA; Jochen Hansel from Fraunhofer FIRST; Dimitar Dimitrov and Ivaylo Spasov from RILA; and Dimitris Togias from European Dynamics.Vos ., TE.; Lindlar, FF.; Wilmes, B.; Windisch, A.; Baars, AI.; Kruse, PM.; Gross, H.... (2013). Evolutionary functional black-box testing in an industrial setting. Software Quality Journal. 21(2):259-288. doi:10.1007/s11219-012-9174-yS259288212Description of evolution engine parameters. http://guide.gforge.inria.fr/eeparams/EEngineParameters.pdf . Last accessed April 19, 2011.ETF user manual and cookbook. http://evotest.iti.upv.es . Last accessed April 13, 2011.GUIDE. http://gforge.inria.fr/projects/guide/ . Last accessed April 13, 2011.Evotest. http://evotest.iti.upv.es (2006). Last accessed April 13, 2011.Arcuri, A., White, D. R., Clark, J., & Yao, X. (2008). Multi-objective improvement of software using co-evolution and smart seeding. In: X. Li, M. Kirley, M. Zhang, D. G. Green, V. Ciesielski, H. A. Abbass, Z. Michalewicz, T. Hendtlass, K. Deb, K. C. Tan, J. Branke, & Y. Shi (Eds.), Proceedings of the 7th international conference on simulated evolution and learning (SEAL ’08), LNCS (Vol. 5361, pp. 61–70). Melbourne, Australia: Springer.Baresel, A., Pohlheim, H., & Sadeghipour, S. (2003). Structural and functional sequence test of dynamic and state-based software with evolutionary algorithms. In GECCO (pp. 2428–2441).Beizer B. (1990). Software testing techniques. London: International Thomson Computer Press.Briand L. C. (2007). A critical analysis of empirical research in software testing. In: Empirical software engineering and measurement, 2007. First International Symposium on ESEM 2007 (pp. 1–8).Bühler, O., & Wegener, J. (2004). Automatic testing of an autonomous parking system using evolutionary computation. In Proceedings of SAE 2004 world congress (pp. 115–122).Bühler, O., & Wegener, J. (2008). Evolutionary functional testing. Computers & Operations Research, 35(10), 3144–3160.Chan, B., Denzinger, J., Gates, D., Loose, K., & Buchanan, J. (2004). Evolutionary behaviour testing of commercial computer games. In Proceedings of CEC 2004, Portland (pp. 125–132).DaCosta, L., Fialho, A., Schoenauer, M., & Sebag, M. (2008). Adaptive operator selection with dynamic multi-armed bandits. In Proceedings of the 10th annual conference on genetic and evolutionary computation, GECCO ’08 (pp. 913–920). New York, NY: ACM. DOI http://doi.acm.org/10.1145/1389095.1389272 . http://doi.acm.org/10.1145/1389095.1389272 .Fewster, M., & Graham, D. (1999). Software test automation: effective use of test execution tools. New York, NY: ACM Press/Addison-Wesley Publishing Co.Goldberg, D.~E. (1989). Genetic algorithms in search, optimization and machine learning. Boston: Addison Wesley.Grochtmann, M., & Wegener, J. (1998). Evolutionary testing of temporal correctness. In: Proceedings of the 2nd international software quality week Europe (QWE 1998). Brussels, Belgium.Gros, H. G. (2003). Evaluation of dynamic, optimisation-based worst-case execution time analysis. In: Proceedings of the international conference on information technology: Prospects and challenges in the 21st century, (Vol. 1, pp. 8–14).Gross, H., Kruse, P. M., Wegener, J., Vos, T. (2009). Evolutionary white-box software test with the evotest framework: A progress report. In ICSTW ’09: Proceedings of the IEEE international conference on software testing, verification, and validation workshops (pp. 111–120). IEEE Computer Society, Washington, DC, USA.Harman, M., Hu, L., Hierons, R., Baresel, A., & Sthamer, H. (2002). Improving evolutionary testing by flag removal. In Proceedings of the genetic and evolutionary computation conference (GECCO 2002) (pp. 1233 – 1240). Morgan Kaufmann, New York, USA.Holland, J.H. (1975). Adaptation in natural and artificial systems. Ann Arbor: University of Michigan Press.Jones, B., Sthamer, H., & Eyres, D. (1996). Automatic structural testing using genetic algorithms. The Software Engineering Journal, 11(5), 299–306.Juristo, N., Moreno, A., & Vegas, S. (2004). Reviewing 25 years of testing technique experiments. Journal of Empirical Software Engineering 9(1), 7–44.Keijzer, M., Merelo, J. J., Romero, G., & Schoenauer, M. (2001). Evolving objects: A general purpose evolutionary computation library. In Artificial evolution (pp. 231–244). http://citeseer.ist.psu.edu/keijzer01evolving.html .Kitchenham, B. A., Pfleeger, S. L., Pickard, L. M., Jones, P. W., Hoaglin, D. C., Emam, K. E., et al. (2002). Preliminary guidelines for empirical research in software engineering. IEEE Transactions on Software Engineering, 28(8), 721–734.Klimke, A. (2003) How to access Matlab from Java, IANS report 2003/005. Tech. rep., University of Stuttgart. http://preprints.ians.uni-stuttgart.de .Kruse, P. M., Wegener, J., & Wappler, S. (2009). A highly configurable test system for evolutionary black-box testing of embedded systems. In GECCO ’09: Proceedings of the 11th annual conference on genetic and evolutionary computation (pp. 1545–1552). New York, NY: ACM. http://doi.acm.org/10.1145/1569901.1570108 .Lethbridge, T. C., Sim, S. E., & Singer, J. (2005). Studying software engineers: Data collection techniques for software field studies. Empirical Software Engineering, 10(3), 311–341.Lindlar, F., Windisch, A., & Wegener, J. (2010). Integrating model-based testing with evolutionary functional testing. In Proceedings of the 3rd international conference on software testing, verification, and validation workshops (ICSTW 2010) (pp. 163–172). Washington, DC: IEEE Computer Society.McMinn, P. (2004). Search-based software test data generation: A survey. Software Testing, Verification and Reliability, 14(2), 105–156.McMinn, P. (2011). Search-based software testing: Past, present and future. In Proceedings of the 4th international workshop on search-based software testing (SBST 2011).Messina. http://www.berner-mattner.com/en/automotive-messina.php . Last accessed Feb 3, 2010.Mueller, F., & Wegener, J. (1998). A comparison of static analysis and evolutionary testing for the verification of timing constraints. In RTAS ’98: Proceedings of the 4th IEEE real-time technology and applications symposium (p. 144). Washington, DC: IEEE Computer Society.Pargas, R. P., Harrold, M. J., & Peck, R. R. (1999). Test-data generation using genetic algorithms. Journal of Software Testing, Verification and Reliability, 9(4), 263–282.Perry, D. E., Porter, A. A., & Votta, L. G. (2000). Empirical studies of software engineering: A roadmap. In: ICSE ’00: Proceedings of the conference on the future of software engineering, (pp. 345–355). ACM.Perry, D. E., Sim, S. E., & Easterbrook, S. (2005). Case studies for software engineers. In SEW ’05: Proceedings of the 29th annual IEEE/NASA software engineering workshop—Tutorial notes (pp. 96–159). Washington, DC: IEEE Computer Society.Pohlheim, H. (2000). Evolutionäre algorithmen: Verfahren, operatoren und hinweise für die Praxis. Springer, Berlin: Heidelberg [u.a.].Sthamer, H., & Wegener, J. (2002). Using evolutionary testing to improve efficiency and quality in software testing. In Proceedings of 2nd Asia-Pacific conference on software testing.Tlili, M., Sthamer, H., Wappler, S., & Wegener, J. (2006). Improving evolutionary real-time testing by seeding structural test data. In Proceedings of the congress on evolutionary computation (CEC) (pp. 3227–3233). IEEE.Tlili, M., Wappler, S., Sthamer, H., & Wegener, J. (2006). Improving evolutionary real-time testing. In Proceedings of the 8th annual conference on genetic and evolutionary computation (GECCO) (pp. 1917–1924). New York: ACM Press.Tracey, N., Clark, J., Mander, K., & McDermid, J. (2000). Automated test-data generation for exception conditions. Software: Practice and Experience, 30(1), 61–79.Vos, T., Baars, A., Lindlar, F., Kruse, P., Windisch, A., & Wegener, J. (2010). Industrial scaled automated structural testing with the evolutionary testing tool. In Proceedings of the 3rd international conference on software testing, verification and validation (ICST2010), Paris (France) (pp. 175–184). IEEE Computer Society.Wegener, J., Buhr, K., & Pohlheim, H. (2002). Automatic test data generation for structural testing of embedded software systems by evolutionary testing. In GECCO ’02: Proceedings of the genetic and evolutionary computation conference (pp. 1233–1240). San Francisco, CA: Morgan Kaufmann Publishers Inc.Wegener, J., Grimm, K., Grochtmann, M., Sthamer, H., & Jones, B. (1996). Systematic testing of real-time systems. In Proceedings of the 4th European international conference on software testing, analysis and review. Amsterdam, The Netherlands.Windisch, A., & Al Moubayed, N. (2009). Signal generation for search-based testing of continuous systems. In Proceedings of the 2nd international conference on software testing, verification, and validation workshops (pp. 121–130). Washington, DC: IEEE Computer Society.Windisch, A., Lindlar, F., Topuz, S., & Wappler, S. (2009). Evolutionary functional testing of continuous control systems. In GECCO ’09: Proceedings of the 11th annual conference on genetic and evolutionary computation (pp. 1943–1944). New York, NY: ACM.Windisch, A., Lindlar, F., Topuz, S., & Wappler, S. (2009). Evolutionary functional testing of continuous control systems. In Proceedings of the 11th annual conference on genetic and evolutionary computation (GECCO) (pp. 1943–1944). New York, NY: ACM
Supplementary material 3 from: Bicking S, Burkhard B, Kruse M, Müller F (2018) Mapping of nutrient regulating ecosystem service supply and demand on different scales in Schleswig-Holstein, Germany. One Ecosystem 3: e22509. https://doi.org/10.3897/oneeco.3.e22509
No full text- …
