1,720,969 research outputs found
Decoding the crisis of the legitimate circle of coalition building in Israel: a critical analysis of the puzzling election trio of 2019-20
No full textThe Past as a Benchmark in Defining Turkey's Status Politics
No full textThis article deals with Turkey's status politics since the 2000s, by employing an aspirational constructivist approach that links social psychology with social constructivism in international relations. It focuses on the temporal side of status, stemming from historical identity construction in Turkish foreign policy (TFP) rhetoric and practices under the rule of the Justice and Development Party (JDP) since 2002. Turkey's status politics is motivated by its past legacies rather than by a peer-to-peer comparison. Therefore, different variances and practices of identity politics in TFP offer valuable insights into its status-seeking practices. The article offers five images of the past that define various role sets and status claims for Turkey
China’s role in the regional and international management of Korean conflict: an arbiter or catalyst?
No full textThere are diverging assessments of China's role in resolving the nuclear crisis on the Korean Peninsula. China's role has been characterised variously as a bystander, arbiter, catalyst and mediator over the years. This paper aims to clarify where China stands on North Korea and assesses the different phases of the Chinese approach to conflict resolution during the North Korean nuclear crisis. The main argument is that China wishes to maintain the regional status quo while appearing to adjust its position in line with the international community. China's current duplicity stems from its different priorities and concerns to the remainder of the world, and can best be explained using a role theory analysis
İsrail'de din ve devlet ilişkileri: Tarihsel uzlaşı, gerilim hatları ve toplumsal sınırların sürekli inşası
No full text
Patterns of populist mobilization: comparing narratives on COVID-19 in the global South
No full textThis article explores the narratives shaping the official discourse on COVID-19 in five countries governed by populists in different world regions. It is based on the assumption that a crisis like the pandemic constitutes a perfect occasion for populist mobilization, allowing populist leaders to construct reality in their favour by deliberately promoting own narratives about the pandemic, its origin and management. Analyzing 357 original-language speeches and statements by representatives of the populist governments of Brazil, Israel, India, Mexico and Turkey, the article shows that populists in power use crises to mobilize support in very different ways. Surprisingly, most populist governments neither resorted to anti-scientific claims or conspiratorial discourses attributing the crisis to obscure elites, nor blamed minorities not belonging to the \"true people\". By contrast, except for Bolsonaro in Brazil, all other populist governments tried to mobilize support by emphasizing the strength of the \"people\" or even by promoting an inclusive discourse of national unity, leaving aside the more divisive elements of their general populist discourse. Based on the cases analysed, the article concludes by developing hypotheses on the possible drivers of such variations in patterns of populist mobilization
Cezayir'de yerleşimci kolonyalizm ve şiddet
No full textDünya üzerindeki en tekinsiz toprak, insanın zihni ve kalbidir”.
Bu söz Amerikalı coğrafyacı John Kirtland Wright (1891–1969) tarafından 1946 yılında Ohio'da Amerikan Coğrafya Derneğinin açılış toplantısında söylenmiştir. Bu sözün 19. yüzyıldan 20. yüzyıla geçişe tanıklık eden bir coğrafyacı tarafından söylenmiş olması manidardır, zira bu dönemde dünyada İmparatorluklar çözülürken, ulus devletler sınırlarını oluştururken, sanayileşmiş devletler sömürge topraklarda kolonyal siyasetlerini sürdürürken Amerika'dan Finlandiya'ya, Hindistan'dan Etiyopya'ya, Japonya'dan Ruanda'ya, tüm dünya şiddet ve katliamlarla sarsılmıştır.
20. yüzyılda yaşanan çatışmalarda çarpışan sadece insanlar ve silahlar değil imgeler ve anlatılardır. Kenyalı yazar Ngũgĩ wa Thiong'o, 1981 yılında yayımladığı “Zihni Dekolonize Etmek” adlı kitabında, emperyal güçlerin dayattığı kültürün bir silah olarak kullanıldığını, kültür emperyalizmi ile yerli halkların kendilerine nasıl yabancılaştırıldığını anlatır. Thiong'o'ya göre “Kültür bombası”, canlılara kendi adlarını, yuvalarını, dillerini, mirasını, birliğini, yeteneklerini ve son olarak da kendilerine olan inançlarını yok edecek kadar etkilidir.”. Bu nedenle 20. yüzyılın tarihini yazarken kolonyalite ve her türlü şiddet birlikte ele alınmalıdır.
Bu kitapta, kolonyal siyaset ve “kolonyalite”nin yeniden ürettiği politikaların sonucunda 20. yüzyılda yaşanan şiddet ve katliamlara dair alternatif anlatılar ve sorgulamalar bulacaksınız. Seçkin akademisyenlerin kaleminden çıkan bu yazıların gelecek yüzyılda barışa ve adalete ilham olması umuduyla
Covid-19 pandemisi döneminde israil’deki riskli haredi davranışlarını anlamlandırmak
No full textCovid-19 not only posed a threat to the bodies of individuals or their mental health but also disrupted routines that are re-producing certain communities every day. This is particularly the case for communities with already securitized identities such as the ultra-Orthodox (Haredi) society in Israel. Its authentic narrative, routines and practices that had been sustained thanks to their decades-long autonomy within the state, faced a substantial challenge when the state-led pandemic measures arrived in Haredi towns. This article seeks to explain the Haredi non-compliance with certain pandemic instructions like closing religious and educational centers, through the conceptual lens of an ontological security approach. It argues that the ontological security concerns of the Haredi leadership hampered them from fully complying with the state-led pandemic measures, even at the of the lives of individual Haredim.Covid-19 sadece bireylerin fiziki ve zihinsel sağlıklarına tehdit oluşturmakla kalmamış aynı zamanda bazı
toplulukları her gün yeniden üreten rutinleri kesintiye uğratmıştır. Bu durum, İsrail’deki ultra-Ortodoks (Haredi)
toplumu gibi halihazırda güvenlikleştirilmiş kimliklere sahip topluluklar için özellikle geçerlidir. Haredilerin
devlet içerisinde sahip oldukları on yıllar süren özerklikleri sayesinde sürdürülen özgün anlatı, rutin ve pratikler,
devlet kaynaklı pandemi önlemleri Haredi şehirlere ulaştığı zaman ciddi bir meydan okumayla karşılaşmıştır.
Bu makale, din ve eğitim merkezlerinin kapatılması gibi belirli pandemi önlemlerine Haredi itaatsizliğini
ontolojik güvenlik yaklaşımı çerçevesinde açıklama amacındadır. Makale, Haredi liderliğin ontolojik güvenlik
endişelerinin kendilerini, bireysel olarak Haredilerin hayatlarını riske atma pahasına, devlet kaynaklı pandemi
önlemlerine uymaktan alıkoyduğunu iddia etmektedi
- …
