8 research outputs found
‘INVOLVED ART’ BY ARTUR ŻMIJEWSKI
No full text‘INVOLVED ART’ BY ARTUR ŻMIJEWSKI
Tryka describes a relationship between Artur Żmijewski’s artistic practice
and his theoretical deliberations on involved art. Żmijewski’s conception
of art, expressed in a manifesto Applied Social Arts, is discussed in the
context of aesthetical conception of art. Tryka starts with the description
of his artistic manifesto entitled ‘Applied social arts’, which is one of
most influential voice in the debate on the role of involved art in contemporary
culture in Poland. Theoretical questions from the manifesto connected
with the metaphor of art as algorithm, the alienation of art and
possibilities of its overcoming fill the first paragraphs of the paper. In the
second part, Tryka described two projects by Żmijewski entiltled ‘Democracies’
and sculptural plain-air entitled ‘Memories of Celulose’. She compared
them with Żmijewski’s ideas and interpreted them in philosophical context.
Żmijewski believed that the value of art cannot be measured in the context
of aesthetics but only in the context of its ability to influence social and
political events. He considered art as social tool which could be used to
studying and forming social relations. Moreover, artists should contribute
to people’s involvement in artistic activities, and in forming people’s worldviews.
They should be able to develop and explore creative potential of
people who aren’t yet interested in art and they should be able to properly
evaluate cooperation between people
Sztuka zaangażowana Artura Żmijewskiego
No full text ‘INVOLVED ART’ BY ARTUR ŻMIJEWSKITryka describes a relationship between Artur Żmijewski’s artistic practice and his theoretical deliberations on involved art. Żmijewski’s conception of art, expressed in a manifesto Applied Social Arts, is discussed in the context of aesthetical conception of art. Tryka starts with the description of his artistic manifesto entitled ‘Applied social arts’, which is one of most influential voice in the debate on the role of involved art in contemporary culture in Poland. Theoretical questions from the manifesto connected with the metaphor of art as algorithm, the alienation of art and possibilities of its overcoming fill the first paragraphs of the paper. In the second part, Tryka described two projects by Żmijewski entiltled ‘Democracies’ and sculptural plain-air entitled ‘Memories of Celulose’. She compared them with Żmijewski’s ideas and interpreted them in philosophical context. Żmijewski believed that the value of art cannot be measured in the context of aesthetics but only in the context of its ability to influence social and political events. He considered art as social tool which could be used to studying and forming social relations. Moreover, artists should contribute to people’s involvement in artistic activities, and in forming people’s worldviews. They should be able to develop and explore creative potential of people who aren’t yet interested in art and they should be able to properly evaluate cooperation between people. ‘INVOLVED ART’ BY ARTUR ŻMIJEWSKITryka describes a relationship between Artur Żmijewski’s artistic practice and his theoretical deliberations on involved art. Żmijewski’s conception of art, expressed in a manifesto Applied Social Arts, is discussed in the context of aesthetical conception of art. Tryka starts with the description of his artistic manifesto entitled ‘Applied social arts’, which is one of most influential voice in the debate on the role of involved art in contemporary culture in Poland. Theoretical questions from the manifesto connected with the metaphor of art as algorithm, the alienation of art and possibilities of its overcoming fill the first paragraphs of the paper. In the second part, Tryka described two projects by Żmijewski entiltled ‘Democracies’ and sculptural plain-air entitled ‘Memories of Celulose’. She compared them with Żmijewski’s ideas and interpreted them in philosophical context. Żmijewski believed that the value of art cannot be measured in the context of aesthetics but only in the context of its ability to influence social and political events. He considered art as social tool which could be used to studying and forming social relations. Moreover, artists should contribute to people’s involvement in artistic activities, and in forming people’s worldviews. They should be able to develop and explore creative potential of people who aren’t yet interested in art and they should be able to properly evaluate cooperation between people
Zagadnienie uczuć religijnych w kontekście art. 196 Kodeksu karnego
No full textThe article analyzes religious feelings in the context of criminal offence against
religious feelings in the face of philosophical, psychological and juridical interpretations.
According to Article 196 of the Polish Criminal Code from 1997 religious
feelings are regarded as protected goods. However, the mentioned term has not been
clearly defined, which provokes controversies in legal circles. The paper indicates
the exact nature of religious feelings and their relation to religious beliefs. The author
argues that Article 196 unnecessarily focuses on the offence of feelings rather
than the defence of religion in the public sphere. The application of the expression
religious feelings to the Criminal Code grants vast possibilities of its understanding
and causes numerous over interpretations of Article 196. To avoid that confusion the
law ought to circumscribe the extent to which religion can be protected. The inquiry
into specific cases of offence against religious feelings must not be based on the
subjective experience of the offended victim because one will never find the ultimate
criterion to assess whether someone has actually been hurt. After the prohibited
activities/possible offences against religion are defined, the behavior of the offender
should be the main point of reference. A propounded amendment might generate
other problems such as, for example, the transgression/violation of the neutrality of
the state; therefore, Article 196 in its current meaning is unacceptable. Consequently,
the religious feelings term should be clarified or removed
Twórczość artystyczna a reprodukcja człowieka
No full textArtykuł dotyczy performansu Niepokalana (2020), w którym australijska artystka Casey Jenkins podjęła tematykę queerowej reprodukcji i rodzicielstwa. Artystka zmierzała do samozapłodnienia przy użyciu nasienia od dawcy, transmitując performans na żywo. Proces miał być powtarzany co miesiąc w zależności od dnia owulacji aż do poczęcia. Autorka artykułu dokonuje krytycznej analizy i interpretacji Niepokalnej w kontekście udawania i autentyczności działań artystki. Następnie autorka omawia problem zacierania przez artystkę granic pomiędzy jej własnym życiem a sztuką, pomiędzy prokreacją a działaniem artystycznym oraz wyjaśnia związek pomiędzy procesem twórczym a jego wytworem. Finalnie autorka omawia możliwe zastrzeżenia w stosunku do Niepokalanej, w tym kwestię poczęcia dziecka jako dzieła sztuki. Sedno kontrowersji tkwi w utożsamieniu procesu tworzenia sztuki i prokreacji. Autorka stawia hipotezę, że rezygnacja z prawdziwej inseminacji nie musi jednak podważać autentyczności performansu, a nawet może wzmocnić jego autentyczność. Autorka artykułu dowartościowuje moralny aspekt decyzji artystycznej, zarówno w perspektywie autentyczności twórczości artystycznej, jak i w kontekście znaczenia działań artystycznych dla człowieka oraz relacji pomiędzy osobą artysty a publicznością.The article is about performance IMMACULATE (2020) by Casey Jenkins focused on problems of queer reproduction. The artist intended to live stream an act of self-insemination every month during ovulation until conception. The author provides critical analysis and interpretation of the performance in the context of pretence and authenticity of the artist’s actions. Flowingly, the author discusses deliberate blurring of boundaries between artist’s life and art, between human reproduction and artistic creation, and explains the relationship between process of creation and its artwork. Finally, the author discusses possible objections to IMMACULATE including issue that a child may be conceived as an artwork. The core of this controversy starts from welding of art creation and procreation. However, resigning from real insemination does not have to undermine the authenticity of art performance or it can make it even more authentic. The author emphasizes the moral aspect of artistic decision-making either in the context of authenticity of art creation or the relational dimension of art where any artistic action taken towards other humans is significant
Freedom and Offence. Philosophical Basis of Broadening Boundaries of Artistic Freedom in the Contemporary Engaged Art
No full textWydział Filozofii, Instytut Filozofii; promotor rozprawy doktorskiej: dr hab. Anna Kawalec, prof. KULWspółcześni artyści domagają się całkowitej swobody twórczej, nadając swojemu działaniu taką formę, że staje się ono przyczyną obrazy odbiorcy sztuki. Rodzi to pytania: czy i w jaki sposób człowiek (artysta) może pogodzić w życiu społecznym wolność z wymogiem nieobrażania? W jakim stopniu należy chronić wolność artysty, aby uniknąć sytuacji, w której jego działanie stanowi powód obrazy? Rozprawa obejmuje trzy części. Część I. "Wolność do (nie)obrażania?" zakłada, że moralnie wolni jesteśmy wtedy, kiedy nie obrażamy. Ponadto, rozważana jest kwestia ochrony jednostki przed obrazą, która pozwoliłaby uniknąć nieuzasadnionych ograniczeń i cenzury. Przedyskutowano więc zasadę krzywdy (the harm principle) i zasadę obrazy (the offence principle), kwestię obrazy uczuć religijnych oraz uzasadniono rozróżnienie między krytyką a obrazą. Część II. "Sztuka i artysta do (nie)obrażania?" dotyczy probematyki wolności artystycznej oraz odpowiedzialności moralnej i prawnej twórcy za obrazę, zuwzględnieniem kontekstu artystycznego i estetyczno-filozoficznego (m.in. problem przekraczania granic sztuki, przemian w teorii i praktyce artystycznej po awangardze, natury procesu twórczego), wyjaśnia złożoną relację pomiędzy moralnością a sztuką. Część III. "Obraza w sztuce: kontrowersje moralne, prawne i społeczne" to analiza i interpretacja wybranych działań artystycznych w kontekście problematyki obrazy.Contemporary artists demand absolute freedom of artistic expression and they create art in such a way that other people take offence. The author ask two questions: whether individual (artist)could exercise freedom and not to offend? How should we protect artistic freedom if we want to avoid situation that conduct of artist is a reason of offence? The dissertation includes three parts. Part I. "Freedom (not) to offend?" supports thesis that morally free person is able not to offend. Individual has right not to be offended. Therefore, the author refers to the harm principle and the offence principle; discuss criteria of offence to provide protection form offence and avoid unfounded limitations of freedom and censorship; takes into consideration offence of religious feelings, justifying distinction between critique and offence. Part II. "Could (not) art and artist offend?" considers issue of artistic freedom, moral and legal responsibility of offence (it involves additionl but crucial issues like conceptual limits of art, transgressing boundaries of art, changes in understanding and practicing art after avant-garde, nature of creative process); explanation of relation between morality and art.Part III. "Offence in art: moral, legal and social controversies" is analysis and interpretation chosen artistic projects in the context of offence
Offence in Art: Analysis of the Golgotha Picnic Spectacle
No full textArtykuł przedstawia analizę Golgota Picnic Rodrigo Garcíi jako przedstawienia obrazoburczego. Autorka odwołuje się do słowiańskiej etymologii słowa „obraza” (urażenie) i pokazuje, że zranienie jako kształtowanie jest bezpośrednio związane z pracą artystyczną i tworzeniem obrazów. W sensie pozytywnym obraza jawi się jako formacja, w sensie negatywnym — deformacja. U Garcíi akt obrazy polega na dekonstrukcji obrazu Chrystusa. Kiedy artysta wykonuje swoją pracę, może obrazić bezpośrednio tylko obraz Chrystusa, a nie ludzi religijnych. Ale ten rodzaj deformacji wywołuje głęboką opozycję chrześcijan, tak zwaną obrazę uczuć religijnych. Powinniśmy wprowadzić rozróżnienie między przestępstwem wizerunkowym jako obiektywnym a przestępczym jako subiektywną (emocjonalną) reakcją jednostek na ten fakt. Ludzie mogą czuć się prowokowani, by oskarżyć artystę o obrazę uczuć religijnych, chociaż nie było to jego intencją urażania ich. Jednak nawet jeśli nie było to jego intencją urażania kogokolwiek, jego praca mogłaby deprecjonować religię i zmienić jej znaczenie w społeczeństwie. García używał w swojej strategii wywrotowej, która może mieć rewolucyjny potencjał.The article presents analysis of Rodrigo García’s Golgotha Picnic as an iconoclastic performance. The author refers to Slavic etymology of word obraza (injury) and shows that injuring as shaping is directly connected with artistic work and creating images. In the positive sense obraza implies a formation, in the negative sense — a deformation. In Garcíia’s performance act of injuring consists in deconstruction of Christ’s image. When an artist is doing his work he might offend directly only image of Christ not religious people. But this kind of deformation arouses profound opposition of Christians what is called offence of religious feelings. We should introduce a distinction between an offence of image as something objective and offence as subjective (emotional) reaction of individuals to this fact. People can feel provoke to accuse artist of offence of religious feeling even though it wasn’t his intention to offend them. However even if it wasn’t his intention to offend anyone his work might depreciate religion and change its importance in society. García used in his performance subversive strategies which can have a revolutionary potential
Political Dimension of Art—Aesthetical dimension of Politics
No full textW artykule Autorka omawia zagadnienie sztuki zaangażowanej, która zyskuje coraz mocniejszą pozycję we współczesnej kulturze. Artyści zaangażowani, podobnie jak ruchy awangardowe, swe ideowe podstawy czerpie z myśli lewicowej. Jako taka stanowi ważny element lewicowej polityki. Dzieje się tak, ponieważ głównie środowiska lewicowe podkreślają pozytywną wartość tych praktyk, dążąc do zminimalizowania negatywnych skojarzeń powstałych wokół związku sztuki i polityki. Celem artystów zaangażowanych jest przekształcanie otaczającego świata zgodnie z ich takimi ideami, jak poprawa warunków społecznych czy kształtowanie świadomości społecznej. Znaczenie sztuki dla polityki podkreśla m.in. francuska filozofka o orientacji postmarksistowskiej Chantal Mouffe. Jej zdaniem działania artystyczne zawsze w pewnym stopniu mają znaczenie polityczne. W teoriach estetycznych również usiłuje się obronić tezę, że między sztuką a polityką istnieje trwała relacja, przykładem jest np. koncepcja estetyki relacyjnej Nicolasa Bourriauda lub Jacques’a Rancière’a koncepcja estetyki jako polityki.In this paper the Author presents the matter of ‘engaged art’ which is being appreciated in contemporary culture. ‘Engaged artists,’ similar to avant-garde movement, are rooted in leftist ideology. This art is an important element of leftist politics. Leftist groups stress the positive value of that art by underplaying negative associations of art and politics. The ‘engaged artists’ purpose is to change the world according to their ideas like improvement of social conditions and creating the social awareness. The importance of art to politics is emphasised by post-Marxist philosopher Chantal Mouffe. In her theory, artistic activity always has a political meaning. On the other hand, in aesthetics theories like Nicolas Bourriaud’s relational aesthetics or Jacques Rancière’s conception of aesthetics as politics, a kind of permanent relation between art and politics is maintained
