21 research outputs found
TURKISH INTELLECTUAL, MODERNIZATION AND ZIYA GÖKALP’S APPROACH TO CULTURE AND CIVILIZATION
No full text19. yüzyılda Osmanlı aydınlarının temel sorunsalı ya da problemi Osmanlı Devleti’nin geleceğiyle ilgiliydi; Batı'nın giderek yükselen ekonomik ve politik hâkimiyetinden kaynaklanan çıkmazdan Osmanlı Devleti'ni kurtaracak çözümler bulmaya çalıştılar. İmparatorluğun Geleneksel ulemasının tersine, Osmanlı-Türk aydınları çözümü gelenekte değil, modernitenin temel dinamikleri olan Batı bilim ve teknolojisinde aradılar. Diğer bir deyişle, bu dönemin pek çok Osmanlı entelektüeli Osmanlı devletinin geleceğini modernleşmede, özellikle Batı bilim ve teknolojisinin Osmanlı- Türk toplumuna aktarılmasında görmüşlerdir. Ancak Gökalp, modern Batı medeniyetinin seküler boyutunun tekno-bilimsel akılcılığın ve bireyselliğin artan etkisinden kaynaklandığını fark eden dönemin en önde gelen entelektüellerinde biri olarak görülebilir. O, medeniyet ve kültür kavramlarına odaklanarak, milliyetçiliğin ve laikliğin her alanda, özellikle Batı'da giderek yaygınlaştığı bir dünyada, Osmanlı aydınlarının temel sorunu olan “bu devlet nasıl kurtarılabilir?” sorusuna yönelik olası çözümleri tartıştı. Bu nedenle, bu çalışma ilk olarak Osmanlı aydınlarının modernleşme sorunsalına ilişkin farklı yaklaşımlarını ele almayı amaçlar. Bu çalışmanın temel amacı, Gökalp'ın medeniyet ve kültür kavramlarına dayalı görüşlerini inceleyerek onun Osmanlı-Türk toplumunun modernleşmesine yönelik genel yaklaşımlarını ortaya koymaktır. Bu çalışmanın odak noktası ise, Gökalp’ın medeniyet ve kültür (hars) hakkındaki görüşleridirThe central question or the main issue of the Ottoman intellectuals in the 19th century was about the future of the Ottoman state; they tried to find out solutions that would save the Ottoman Empire from the impasse, resulting from the rising economic and political dominance of the West. Unlike traditional ulema of the empire, the Ottoman-Turkish intellectuals sought the solution not in tradition, but in the Western science and technology, both of which are the main dynamics of modernity. In other words, many of the Ottoman intellectuals of this period saw the future of the Ottoman state in modernization, especially in transferring Western science and technology to the Ottoman-Turkish society. However, Gökalp, as one of prominent intellectuals of the era, recognized that the secular dimension of modern Western civilization was rooted in the rising influence of techno-scientific rationalism and individualism. Focusing on the concepts of civilization and culture, he discussed possible solutions to the central question of the Ottoman intellectuals, namely, “how can this state be saved?” in a world where nationalism and secularism had increasingly become widespread in every space, especially in the West. Therefore, this study primarily aims to evaluate Ottoman intellectuals’ views on the problem of modernization. The main purpose of this study is to elucidate Gökalp’s approaches to the modernization of the Ottoman-Turkish society by examining his views based on the concepts of civilization and culture. Therefore, the focus of this study is to scrutinize Gökalp's views on civilization and culture (hars)
The changing dimensions of orthodoxy and heterodoxy in the interaction of religions and politics: Nusayris in The Syria politics
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Disiplinlerarası Bölgesel Araştırmalar Ana Bilim Dalı, Ortadoğu Araştırmaları Bilim DalıSosyal topluluklar tarihsel süreçleri içinde değişen şartlara bağlı olarak istekli veya istek dışı değişimler göstermektedirler. Bu değişim mevcut şartlara hükmedebilme yetisine bağlı olarak farklı özellik gösterebilir. İnsanların yaşamlarında tercih ettikleri öncelik kuralları koyma otoritesine sahip olmaktır. Hükmetme otoritesine sahip olunmadığı zaman, otoriteye tabi olmak, otoriteye isyan etmek ve otoriteyi ele geçirmek gibi farklı tutum ve davranışlar ortaya koyarlar. Bu otorite merkezine hükmetme ile tabi olma arasında sahip olunan pozisyonlar tutum ve davranışların belirlenmesinde etkili olmaktadır. Sosyal bir varlık olan insanın yaşamında etkili olan inanç ve siyasetin karşılıklı etkileşimi, toplumların tutumlarında da kendisini göstermektedir. Bu çalışmamızda Ortodoks ve Heterodoks terimlerine/kavramlarına inanç-siyaset-sosyal yaşamdaki yüklenen anlamların değişimine bağlı olarak; özne (perspektif) ve anlam bakımından yüklenen farklı nitelendirmeleri ortaya koyduk. Bu farklı değerlendirmelerin durağan, değişmez bir kalıp olmadığını ve değişkenlik gösteren bir dinamizme sahip olduğunu açıkladık. Suriye siyasetinde bağımsızlık ile birlikte başlayan süreçte Nusayri toplumunun dini-siyasi-sosyal bakımdan Ortodoks-Heterodoks kavramları çerçevesindeki değişkenliği açıklamayı amaçladık.Social communities show voluntary or involuntary changes depending on the changing conditions in their historical process. This change may show different attitudes, depending on its ability to dominate existing conditions. The people priority prefer in their lives is to have the authority to make the rules. When they do not have the authority to rule, they display different attitudes and behaviors, such as being subject to authority, rebelling against authority, and seizing authority. This center of authority have positions which held between dominating and subordinating are effective in determining attitudes and behaviors. The mutual interaction of belief and politics, which are effective in the life of a social entity, also shows itself in the attitudes of societies. In this study, depending on the changes in the meanings attributed to Orthodox and Heterodox terms / concepts in belief-politics-social life; We put forward different qualifications loaded in terms of subject (perspective) and meaning. We explained that these different evaluations are not static, unchangeable and have a variable dynamism. We aimed to explain the variability of the Nusayri society within the framework of the Orthodox-Heterodox concepts in terms of religion, politics and social in the process that started with independence in Syrian politic
Ibn Khaldun's conception of mulk within the context of state discussions in the Middle East
No full textSosyal Bilimler Enstitüsü, Bölgesel Araştırmalar Ana Bilim DalıBu çalışma, Ortadoğu devlet anlayışını siyaset felsefesi bağlamında incelemektedir. Çalışmanın amacı, Ortaçağ Ortadoğu siyasi düşünce dünyasındaki siyasal iktidarı yani devleti ortaya koymaktır. İbn Haldun'un mülk/devlet teorisini merkezini oluşturduğu bu çalışma temel olarak Ortadoğu siyasi düşünce dünyasında devletin nasıl tanımlandığını ve siyaset ve devletin nasıl ele alındığını incelemekte ve özgün bir devlet teorisinin olup olmadığı sorusuna yanıt aramaktadır. Tarihsel süreci göz önünde bulundurulduğunda Ortadoğu/İslam siyaset düşüncesini dört farklı gelenek/yaklaşım üzerinden okumak mümkündür. Bu yaklaşımlardan birincisi, saray çevresinde şekillenen ve gelişen Nasihatname ve Siyasetname geleneğidir. İkincisi, Antik Yunan-Helenistik kültürünün siyasa birikimini Ortadoğu düşün dünyasına taşıyan felsefe damardır. Bu gelenek, ahlak ile siyaseti bir arada ele alırken, ahlakı siyasetin temeline yerleştirmektedir. Büyük ölçüde Platon'un Devlet'ine ve Aristoteles'in Politika'sına dayanan ve ahlak-siyaset bağını kurmuş olan yaklaşım, hem siyasal iktidarı sınırlayıcı hem de seküler temellere sahiptir. Bu iki yaklaşımın ortak noktası; iyi yönetimin nasıl olması gerektiği önermelerini işlemeleridir. Ortadoğu düşünce dünyası, ahlak-siyaset ilişkisi bağlamında şekillenen bu perspektiften oldukça etkilenmiştir. Üçüncü yaklaşım ise; Fıkıh ve Kelam gibi dini ilimlerin içinde şekillenen teoloji geleneğidir. İslam düşünce dünyasında dini ilimler, ahlak ve siyaseti çoğu zaman gölgede bırakmıştır. Ahlakı siyasetin temeli kabul eden bilimler, siyasal iktidarları sınırlandırırken, teoloji damar, iktidarlara meşruiyet sağlayan bir kaynak kimliğine sahiptir. Dönemin egemen yaklaşımı olan bu gelenek, din-siyaset ve din-devlet bağlamı üzerinde duran, ilahi yasa yönetimi olan tarihi hilafet yönetimini ve halifeyi merkeze alan bir siyasal düşünce sistemine sahiptir. Devletin doğasını açıklamaya çalışan ve kurduğu Umran İlmi'yle toplum ve devleti olgusal/kuramsal düzeyde ele alan İbn Haldun diğer yaklaşımlardan farklı, özgün bir düşünce sistemi ortaya koyması bakımından dördüncü yaklaşımın ilk ve son temsilcisidir. Toplumsal ve siyasal olay ve olguları nedensellik ilişkisi içerisinde ele alan düşünür, toplumları üretim tarzı ve ilişkileri bağlamında bedevi-hadari ayrımına tabii tutmakta ve bedevi toplumların sahip olduğu asabiyetin mülk/devleti ortaya çıkardığını ifade etmektedir. Anahtar Kelimeler: Devlet, Siyaset Felsefesi, Hilafet Teorisi, İdeal Devlet, Siyasetname, Umran, Bedevi-Hadari, Asabiyet, Mülk.This study examines the understanding Middle-East state approach in the context of political philosopy. The purpose of this study is to reveal political power whish is embendded in the Middle-Eastern political philosophy in the Middle Age. Ibn Khaldun's mulk/state theory is the center of this study. This study basically looks for answers for how to state is identified in the Middle Eastern political thought and ıf there is an original state theory. When the historical process is considered, it is possible to read the Middle-Eastern political thought the four different approach. The first approach ise Nasihatnamaand Siyasatnamaapproach through. Which is shaped aroud the palace. The second is Ancient-Greek-Helen culture's heritage in the Middle-East thought. This approach considering the ethic and the politics together whilw putting the ethic in the center of politics. This approach which mainly construct a relation between ethics and politics, is limiter and has secular foundations. The common point of these two different approaches is to examine how is to be a good governance. The Middle-Eastworld of thought was influenced by this approach in terms of the relation of ethics and politics. The third approach is; ıt is a tradition of theology shaped in religious sciences such as Fiqh and Kalam. In the world of Islamiz thought, religious sciences often shadowed morality and politics. While the sciences that accept morality as the basis of politics limit political power, teology has a source identity that provides legitimacy to the governments. This tradition, which is the dominant approach of the period, has a political system of thought that focuses on the religion-politics and religion-state context, the historical caliphate administration which is the divine law administration and the caliph. Ibn Khaldun, who tried to explain the nature of the state and founded it, was the first and last representative of the fourth approach in terms of presenting the society and the state at a factual/theoretical level and differentiating it from other approachs. Considering the social and political events and phenomena with in the context of causality, the thinker puts the societies under bedouin-hadar distinction in the context of the mode of production and relations and states that the irritability of the Bedouin societies brings up the mulk/state. Key words: State, Political Philosophy, Caliphate Theory, Ideal State, Siyasatnama, Umran, Bedouin-Hadara, Asabiyya, Mulk
Opposition and cinema in Iran: Dissident language of cinema in the Khatami period
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bölgesel Araştırmalar Ana Bilim Dalı, Ortadoğu Araştırmaları Bilim Dalıİran'da ekonomik, toplumsal ve siyasal açıdan birçok değişimin ve yeniliğin meydana geldiği Hatemi dönemi, sinema sanatı açısından İran için dönüm noktası olarak kabul edilir. Hatemi döneminde gerçekleşen reformlar ve gelişmeler, İran sinema tarihine yeni bir yön vermiştir. Dönemin özgürlükçü atmosferi içerisinde yönetmenler toplumsal olguları filmlerine taşımıştır. Bu bakımdan dönemin sinema anlayışına toplumsal gerçekçi bir yaklaşımın hâkim olduğu söylenebilir. Toplumsal gerçekçi akımının etkisinde yönetmenler; bireyin günlük yaşamını, aile içi ilişkilerini, kadın sorunlarını, toplumun katmanları arasındaki eşitsizliği, yoksulluğu, işsizliği, sınıf çatışmasını ve siyasi sorunları konu edinmiştir. Bu çalıma kapsamında, Hatemi dönemi incelenerek söz konusu dönemin toplumsal gerçekçi filmleri üzerinde durulmuştur. Bu bakımdan çalışmaya esas oluşturan kaynaklar Rahan Beni-İtimad'ın "Şehrin Derisi Altında", Abbas Kiyarüstemi'nin "Rüzgâr Bizi Sürükleyecek" ve Behmen Fermanara'nın "Kâfurun Kokusu, Yaseminin Râyihası" filmleri olmuştur. İncelenmek üzere seçilen filmler üzerinden siyasal ve toplumsal olguların sinemayı nasıl etkilediği ve toplumsal gerçeklerin sinemaya nasıl yansıdığı araştırılmıştır. İncelenen üç filmin birtakım benzerlikleri ve farklılıkları söz konusu olup, bunların karşılaştırılması yoluyla toplumsal sorunlara dair bir değerlendirilme yapılmıştır. Anahtar Kelimeler: Hatemi Dönemi, İran Sineması, Abbas Kiyarüstemi, Rahan Beni-İtimad, Behmen FermanaraThe Khatami period which experienced economic, social, political changes and improvement in Iran is considered as a turning point in Iran for the art of cinema. Reforms and developments in the Khatami period have given a new path to the history of Iranian cinema. Directors have reflected social phenomenon within the free atmosphere of this period. In this sense, it becomes possible to express that the artistic manifestation of the period is laden with realistic perspective. Under the influence of the social realism movement, directors reflected the daily lives of individuals, family conflicts, female problems, inequality between social layers, poverty, inequality, class conflicts and political problems. Within the scope of this study, Khatami period is analysed through the movies that reflect the social reality of that period. In this sense, the main sources of this study as follows: "Under the Skin of the City" by Rakhshân Banietemad, "The Wind Will Carry Us" by Abbas Kiarostami, and "Smell of Camphor, Fragrance of Jasmine" by Bahman Farmanara. By analyzing the selected movies, the influence of political and social phenomenon on the cinema and the reflection of social reality to the cinema are brought to investigation. These three movies have certain similarities and differences; more importantly, social problems are laid out by comparing these movies. Keywords: Khatami Period, Iranian Cinema, Abbas Kiarostami, Rakhshan Beni-Etemad, Bahman Farmanar
The comparison of Bourdieu and Giddens: Two attempts to extend dichotomies
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Sosyoloji Ana Bilim DalıBu çalışmanın amacı, sosyolojinin problematik alanlarından biri olan, yapı-birey dikotomisi ve ardılları diyebileceğimiz makro-mikro, nomotetik-ideografik, tümdengelim-tümevarım, açıklama-yorumlama vb. bağdaşmaz görünen ikiliklerin sosyolojide nasıl çıkmazlar yarattığını ve bu çıkmazları Bourdieu ve Giddens'in hangi stratejik yaklaşımları uygulayarak aştıkları konusunu analiz etmektir. Çalışmada, öncelikle sosyoloji camiasında temel yaklaşımlar olarak sıralayabileceğimiz gelenekler olarak, 'natüralist' ve 'yorumcu' sosyolojik yaklaşımlar ve sosyologlar olarak da Durkheim, Marx ve Weber'in yaklaşımları irdelenmiştir. Geleneklerin ve sosyologların sosyolojinin temel problematik alanlarından 'yapı-birey' dikotomisine nasıl yaklaşım sergiledikleri tahlil edilmeye çalışılmıştır. Sosyolojik teoride natüralist gelenek, sosyal gerçekliğin yapısal unsurlarca belirlendiğini ve bireylerin bu gerçeklik içerisinde eridiğini ortodoks konsensüs olarak belirlemiştir. Natüralist gelenek; yapı, sistem ve kurumlar gibi makro unsurlara yönelmişken, eyleyenlerin yani bireylerin eylemleri ve eylemlerine yükledikleri anlamları göz ardı etmiştir. Hümanist gelenek veya yorumlayıcı gelenek, gündelik yaşam içerisinde eyleyenlerin eylemlerine ve eylemlerine yükledikleri anlamlara yönelmişken, eylemleri kısıtlayan yapısal unsurları (kurumlar, sınıf, sistemler) göz ardı etmiştir. Natüralist gelenek, doğa bilimlerine yakın bir perspektifle, nesnesine yönelik özne-nesne ilişkisi kurarak açıklama peşindedir. Hümanist gelenek ise, doğa bilimlerinin perspektifine karşı çıkarak, sosyal bilimlerin nesnesinin anlamlandırılması gereken özne-özne ilişkisine bağlı olduğunu ve bunun ancak hermeneutik yaklaşımla sağlanabileceğini savunmaktadır. Bu iki gelenek bu noktada karşıtlık içermektedir ve sosyoloji, sosyal gerçekliği anlamlandırmada ve açıklamada birinin merkeziyetiyle yetersiz kalmıştır. Sosyolojinin bu yetersizliği karşısından, var olan kavramsallaştırmaları yeniden inşa eden önemli iki sosyologlardan biri olan Pierre Bourdieu, yapı-eylem ikiliğini ve ardıllarını aşmak için 'genetik inşacı' sosyolojik teorisini geliştirerek, uyarlanımcı kavramsallaştırması 'habitus' stratejisi ile aşma çabası içerisinde olmuştur. Önemli iki sosyologdan bir diğeri Anthony Giddens ise, var olan bu dikotomik ayrımları 'yapılaşma teorisini' geliştirerek, uyarlanımcı kavramsallaştırması 'yapının ikiliği' stratejisi ile aşma çabası içerisinde olmuştur. Çalışmanın sonunda Bourdieu'nün ve Giddens'in stratejileri hakkında kısa bir değerlendirme ele alınmıştır. Bu değerlendirme, nihai anlamda bir açıklama değildir. Sadece ideal tipsel olarak, yeni bir model teorinin oluşumuna katkı sağlayabilecek bir yorumdur.The aim of this study is to analyze one of the problematic areas of sociology, which is the structure-individual dichotomy; the kinds of deadlocks incompatible dualities such as macro-micro, nomothetic-ideographic, deductive-induction, explanation-interpretation, etc. create in sociology; and strategic approaches Bourdieu and Giddens apply to overcome these dilemmas. In the study, "naturalist" and "interpretative" sociological traditions that can be listed as the basic approaches in the sociology community, and the approaches of Durkheim, Marx and Weber as sociologists were examined. It is an attempt to analyze how traditions and sociologists approach the "structure-individual" dichotomy, one of the basic problematic areas of sociology. Orthodox consensus describes that social reality is dictated by structural elements and individuals perish in this reality, in the naturalist tradition in sociological theory. Naturalist tradition ignored the acts of individuals and the meaning the individuals attribute to their actions while turning towards macro elements such as structure, system and institutions. On the other hand, the humanist or interpretative tradition gravitated towards the acts of individuals and their meaning attributions while ignoring the structural elements that constrain actions such as institutions, class, systems etc. The naturalist tradition seeks an explanation by establishing a subject-object relationship with a perspective close to natural sciences. The humanist tradition, on the other hand, opposes the perspective of natural sciences and argues that the object of social sciences depends on the subject-subject relationship, which should be interpreted, and that this can only be achieved with a hermeneutic approach. Sociology has been incapable of understanding and explaining social reality with the centrality of one due to the contrast between these two traditions on the subject. Pierre Bourdieu, one of the two important sociologists to reestablish existing conceptualizations; developed the adaptive conceptualization with the "habitus" strategy by reconstructing the "genetic constructivist" sociological theory in order to overcome the structure-action dichotomy and its successors; against this inadequacy of sociology. On the other hand, another of the two important sociologists, Anthony Giddens, has made an effort to overcome these dichotomous distinctions with the adaptive conceptualization "duality of structure" strategy by developing the "structuration theory". A brief evaluation of Bourdieu's and Giddens's strategies is discussed at the end of the study. This evaluation is not an explanation in the ultimate sense. Ideally, it is an interpretation that can contribute to the formation of a new model theory
Opposition culture in Ottoman Empire: Mahmut II period ulema state relationship
No full textSosyal Bilimler Enstitüsü, Bölgesel Araştırmalar Ana Bilim Dalı, Ortadoğu Araştırmaları Bilim DalıBu araştırmanın amacı, II. Mahmut dönemi muhalefet kültürünü, kendisinden önceki tarihsel bütünlüğü de dikkate alarak analiz etmektir. Ulema, Ortadoğu bölgesinde ortaya çıkan İslâm dininde özel bir yapı olarak oluşmuştur. Ulema, İslâm kültür ve medeniyetinin şekillenmeye başladığı dönemin ürünüdür. Osmanlı ulemasının kökleri ilk İslâm ulemasına dayandığı için ilk olarak ulemanın ortaya çıktığı dönem ve siyaset kurumu ile olan ilişkisine yer verilecektir. Bu dönemde yapılan eğitim, medreselerde işlenen dersler ve ulemanın sosyal olaylara karşı tavrı incelenecektir. İkinci olarak İlk Türk İslâm Devletleri'nde devlet ve ulema ilişkisine yer verilecektir. Üçüncü olarak Osmanlı Devleti ulemasına, medreselerine ve üyelerine yer verilecektir. Osmanlı Devleti'nin kuruluşunda aktif olarak rol alan ulema, sonraki süreçte de devletin önemli kademelerinde rol almıştır. Bilginin dönüşümünde klasik dönem Osmanlı medreseleri etkili olmuştur. II. Mehmet'in kanunnamesi ile ulema sınıfı şeyhülislam önderliğinde, devletin merkezi gücüne sıkı bir şekilde eklemlenmek istenmiştir. Bu süreçten sonra genellikle devlet ile beraber hareket eden eden üst düzey ulema ile daha çok taşrada varlığını sürdüren alt sınıf ulema arasındaki uçurum derinleşmeye başlamıştır. 16. yüzyılda; coğrafi keşifler, Rönesans gibi dünyada yaşanan bir takım yeni gelişmeler Osmanlı ekonomisini, toplumsal yapısını ve ulema sınıfını olumsuz bir şekilde etkilemiştir. Osmanlı devleti, ekonomik nedenlerin etken olduğu medreseli hareketlerini bastırmak için uzun süre çaba harcamak zorunda kalmıştır. 17. yüzyıl Batılı anlamda ıslahat hareketlerinin yapılmaya başlandığı dönemdir. Modernleşme dönemi, devlet-ulema ilişkisinde farklı şekillerde kendini göstermiştir. Modernleşme çalışmaları, devlet tarafından yukarıdan aşağıya doğru işleyen bir hiyerarşi içinde gerçekleştirilmiştir. II. Mahmut izlediği politika sayesinde üst düzey ulemayı da yanına alarak köklü yenilikler yapmıştır. Alt düzey ulema olarak tabir edilen kesim ise genel olarak devlete muhalif tavırlar sergilemiştir. Anahtar Kelimeler: Ulema, Medrese, Osmanlı Devleti, Yeniçeri, Muhalefet, Bilgi Aktarımı, II. MahmutThe aim of this study was to investigate the period of Mahmut II is to analyze the relationship between the public and the state in a holistic way. Ulema was formed as a special structure in the Islamic religion that emerged in the Middle East region. Ulema is the product of the period when Islamic culture and civilization began to take shape. Since the roots of the Ottoman ulema are based on the first Islamic ulema, firstly the relationship between ulema and its emergence will be given. In this period, the education, the lessons taught in the madrasas and the attitude of the ulama to social events will be examined. Secondly, the relationship between the First Turkish Islamic States and the scholars will be discussed. Thirdly, the scholars of the Ottoman Empire, madrasas and members will be included. The ulema, who played an active role in the establishment of the Ottoman Empire, played a significant role in the later stages of the state. In the transformation of knowledge, the Ottoman madrasas of the classical period were effective. Under the leadership of the ulema class sheikhulislam, with the kanunnamesi of Mehmet II, it was desired to be firmly articulated to the power of the center of the state. After this process, the gap between the eden high-level ulema, which usually acts together with the state, and the lower-class ulema, which continues to exist mostly in the provinces, began to deepen. During 16. the century, some new developments in the world, such as geographical discoveries and the Renaissance, negatively affected the Ottoman economy, social structure and the class of the ulema. The State center has had to make a long effort to suppress the movements of the madrasah, which are factors of economic reasons. 17. the century is the period in which Reform movements started to be made in the Western sense. The modernization period manifested itself in different ways in the state-ulema relationship. The modernization work was carried out by the state in a hierarchy functioning from top to bottom. Thanks to his policy, Mahmut II. has made radical innovations by taking the Senior Ulema with him. The lower-level ulema, on the other hand, were generally opposed to the state. Keywords: Ulama, Madrasah, Ottoman Empire, Janissero, Opposition, Transfer of Information, Mahmut I
The clerical, power and modernisation in İran: The relation between the clerical and state during the time of Reza Shah
No full textSosyal Bilimler Enstitüsü, Bölgesel Araştırmalar Ana Bilim Dalı20. yüzyılın ilk yarısında İran'da yönetimi ele geçiren Pehlevi Hanedanı'nın kurucusu Rıza Şah dönemi, birçok açıdan önemli bir zaman dilimidir. Çalışmamız, Sosyal Tarihsel Araştırma yöntemini kullanarak Rıza Şah dönemi İran'ında modernleşme programı ve bu kapsamda gerçekleşen reformların Şii ulema üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Aynı zaman diliminde birçok İslam ülkesinde görülmeye başlanan modernleşme girişimleri, birbirinden farklı gerekçe ve kökene dayanmaktadır. Bu kapsamda İslam toplumları arasında kendine mahsus bir önemi bulunan İran'da Rıza Şah döneminin bu kritik sürecine değinilecektir. Bu dönemde uygulanan reformlar devlet politikası kapsamında önemli bir yere sahip olmuştur. 1925-1941 tarih aralığını kapsayan bu dönemde izlenen Batı tarzı modernleşme politikaları eğitim, hukuk ve ekonomi başta olmak üzere neredeyse tüm sosyo-kültürel alanlarda etkili olmuştur. Bu bağlamda Pehlevi dönemi modernleşmesini, kendisinden önce hüküm süren Kaçar Hanedanlığı'nın izlediği reform çabalarından farklılaştıran birtakım özellikler bulunmaktadır. Kaçar Hanedanlığının gerçekleştirdiği reform çabaları temelde geleneksel iktidarı tahkim etmeyi amaçlamış, ancak ulemanın konumu başta olmak üzere geleneksel toplumsal dinamikler üzerinde çok fazla dönüştürücü bir etki göstermemiştir. Bunun aksine Pehlevi döneminde izlenen modernleşme çabaları ise, merkeziyetçi ve otoriter bir yapıya sahip olmasından dolayı tüm toplumsal alanlarda modernleşmeyi ve dönüşümü amaçlamıştır. Rıza Şah'ın modernleşme vizyonunun oluşmasında, Kaçar Hanedanlığı döneminde yaşanan Rus ve İngiliz müdahaleleri neticesinde ülkenin içine girdiği buhranın önemli etkisi olmuştur. Rıza Şah, milli egemenliğin tesis edildiği bağımsız ve Batılı değerlerle örtüşen bir İran ideali ile iktidara geldi. Bu kapsamda çalışmamızda, Kaçarlar döneminde uygulanan modernleşme girişimlerinin hangi sebeplerin ürünü olduğu ve bu dönemde ne tür reformlar yapıldığına değinilerek Rıza Şah dönemi yeniliklerinin anatomisi çizilmeye çalışılmış ve reform uygulamalarının geleneksel güç olan Şii ulema üzerindeki etkilerine özelinde İran'da din ve iktidar ilişkisi izah edilmeye çalışılmıştır. Bu dönemde, Batılılaşma amacıyla gerçekleşen uygulamalar kültürel ve toplumsal hayata derinlemesine nüfuz etti. Bunun yanı sıra yükselen milliyetçilik ideolojisinin etkisiyle Kaçarlar döneminde tahrip edilen milli duyguların yarattığı durumun neticesi olarak Fars milliyetçiliği ve milli ekonomik kalkınmaya daha fazla yer verildi. Bu kapsamda farklı etnik grupları içinde barındıran ülkede "İranlılık" bilinci etrafında tek tip milliyet oluşturulmak istendi. Bunun devamı olarak kılık kıyafet kanunları ve Fars dili üzerine yapılan çalışmalarla tek tip ulus inşa etme amacına hizmet edilmesi amaçlandı. Bunların yanı sıra yapılan çeşitli uygulamaların getirmiş olduğu seküler anlayış, geçmişten itibaren önemli bir gücü elinde bulunduran Şii ulemayı etkileyen ve etkinliklerini sınırlandıran önemli bir noktadır. Bu bağlamda çalışmamızda, Şii ulemanın etkinliğini sınırlandıran reformlara odaklanılmıştır.The period of Reza Shah, the founder of the Pahlavi Dynasty, which seized power in Iran in the first half of the 20th century, is an important period in many respects. The aim of this study is to examine the effects of the modernization program and the reforms realized in Rıza Shah Iran on Shiite clerical by using Social Historical Research method. Modernization attempts, which started to be seen in many Islamic countries in the same period, are based on different reasons and origins. In this context, this critical period of the Rıza Shah period in Iran, which has a special importance among Islamic societies, will be discussed. The reforms implemented during this period have played an important role within the scope of state policy. Western-style modernization policies followed in this period covering the period of 1925-1941 were effective in almost all socio-cultural fields, especially in education, law and economy. In this context, there are some features that differentiate the modernization of Pahlavi period from the reform efforts followed by the Kajar Dynasty which prevailed before it. The reform efforts of the Qajar dynasty aimed mainly to arbitrate traditional power, but did not have a very transformative effect on traditional social dynamics, especially on the position of the clerical. In contrast, the modernization efforts pursued during the Pahlavi period aimed at modernization and transformation in all social spheres because of its centralized and authoritarian structure. Rıza Shah's vision of modernization was influenced by the crisis that the country entered as a result of Russian and British interventions during the Qajar dynasty. Rıza Shah came to power with an Iranian ideal in which national sovereignty was established and coincided with Western values. In this context, the reasons of the modernization initiatives implemented during the Qajar period and what kind of reforms were made in this period, the anatomy of the innovations of the Rıza Shah period was tried to be drawn and the relationship between religion and power in Iran was tried to be explaned. During this period, the practices realized for the purpose of Westernization penetrated deeply into the cultural and social life. In addition to this, Persian nationalism and national economic development were given more place as a result of the situation created by the national emotions which were destroyed during the Qajar period due to the rising ideology of nationalism. In this context, it was aimed to create a uniform nationality around "Iranianism" consciousness in the country that accommodates different ethnic groups. As a continuation of this, it was aimed to serve the purpose of building a uniform nation through the studies on dress code and Persian language. In addition to these, the secular understanding brought about by various practices is an important point that affects the Shiite clerical which holds an important power from the past and limits its In this context, our study focuses on reforms that limit the effectiveness of Shiite clerical
Turkish Intellectual, Modernization and Ziya Gökalp’s Approach to Culture and Civilization
No full text19. yüzyılda Osmanlı aydınlarının temel sorunsalı ya da problemi Osmanlı Devleti’nin geleceğiyle ilgiliydi; Batı'nın giderek yükselen ekonomik ve politik hâkimiyetinden kaynaklanan çıkmazdan Osmanlı Devleti'ni kurtaracak çözümler bulmaya çalıştılar. İmparatorluğun Geleneksel ulemasının tersine, Osmanlı-Türk aydınları çözümü gelenekte değil, modernitenin temel dinamikleri olan Batı bilim ve teknolojisinde aradılar. Diğer bir deyişle, bu dönemin pek çok Osmanlı entelektüeli Osmanlı devletinin geleceğini modernleşmede, özellikle Batı bilim ve teknolojisinin Osmanlı- Türk toplumuna aktarılmasında görmüşlerdir. Ancak Gökalp, modern Batı medeniyetinin seküler boyutunun tekno-bilimsel akılcılığın ve bireyselliğin artan etkisinden kaynaklandığını fark eden dönemin en önde gelen entelektüellerinde biri olarak görülebilir. O, medeniyet ve kültür kavramlarına odaklanarak, milliyetçiliğin ve laikliğin her alanda, özellikle Batı'da giderek yaygınlaştığı bir dünyada, Osmanlı aydınlarının temel sorunu olan “bu devlet nasıl kurtarılabilir?” sorusuna yönelik olası çözümleri tartıştı. Bu nedenle, bu çalışma ilk olarak Osmanlı aydınlarının modernleşme sorunsalına ilişkin farklı yaklaşımlarını ele almayı amaçlar. Bu çalışmanın temel amacı, Gökalp'ın medeniyet ve kültür kavramlarına dayalı görüşlerini inceleyerek onun Osmanlı-Türk toplumunun modernleşmesine yönelik genel yaklaşımlarını ortaya koymaktır. Bu çalışmanın odak noktası ise, Gökalp’ın medeniyet ve kültür (hars) hakkındaki görüşleridir.The central question or the main issue of the Ottoman intellectuals in the 19th century was about the future of the Ottoman state; they tried to find out solutions that would save the Ottoman Empire from the impasse, resulting from the rising economic and political dominance of the West. Unlike traditional ulema of the empire, the Ottoman-Turkish intellectuals sought the solution not in tradition, but in the Western science and technology, both of which are the main dynamics of modernity. In other words, many of the Ottoman intellectuals of this period saw the future of the Ottoman state in modernization, especially in transferring Western science and technology to the Ottoman-Turkish society. However, Gökalp, as one of prominent intellectuals of the era, recognized that the secular dimension of modern Western civilization was rooted in the rising influence of techno-scientific rationalism and individualism. Focusing on the concepts of civilization and culture, he discussed possible solutions to the central question of the Ottoman intellectuals, namely, “how can this state be saved?” in a world where nationalism and secularism had increasingly become widespread in every space, especially in the West. Therefore, this study primarily aims to evaluate Ottoman intellectuals’ views on the problem of modernization. The main purpose of this study is to elucidate Gökalp’s approaches to the modernization of the Ottoman-Turkish society by examining his views based on the concepts of civilization and culture. Therefore, the focus of this study is to scrutinize Gökalp's views on civilization and culture (hars)
Understanding De Certeaus Concepts of Strategy and Tactics in Relation to the Educational Policy Analysis
No full textDue to the Industrial Revolution in Britain, the spread of production and consumption paved the way for consumption, especially excessive and luxury consumption, ceasing to be the privilege of aristocrats and other upper social classes. With the development of modern capitalism, the bourgeoisie%252Fmiddle classes, which started to rise in the West, especially in America and Europe alongside the aristocracy in many spaces, began to utilize consumption and objects of consumption as a manifestation of their own class differences and privileges just like the aristocracy did. Many nineteenth century sociologists, notably Weber, Simmel, and Veblen, approached this process positively with great hopes. However, by the twentieth century, French sociologists, especially Lefebvre and members of the Frankfurt School, were pessimistic to modern consumer society and consumer culture. This pessimistic approach, as can be seen in the example of the Frankfurt school, described the prevalence of mass production and consumption in the modern era as the end%252Fdeath of the individual. Contrary to this pessimistic view, de Certeau proposes that consumers who are considered to be passive spontaneously transform any kind of products and production objects imposed on them by the dominant order and%252For capitalist system into artistic forms by means of (different) ways of using and reproducing those objects in everyday life. Certeau elaborates the ways of action and production created by the consumer against the strategies of the system in daily life as tactics of the user%252Fconsumer. Therefore, this study aims to reveal Certeaus original approach to modern consumer society and to try to explore his views on this subject through his two basic concepts, namely strategy and tactics. This study also tries to illustrate that De Certeaus analysis of modern consumption culture and his concepts of strategy and tactics offer new perspectives to those who are working on education policies
The rise of Islamic Economic Ethic, rationality and capitalism in modern Turkey: the case of Konya
No full textUrl: http://josc.selcuk.edu.tr/article/view/1075000498Konya'da yürütülen saha çalışmasına dayanan bu çalışma, dini değerlerin Türkiye'de yeni bir Müslüman girişimci profilinin yükselişindeki rolünü anlamaya çabalar. Diğer bir deyişle, bu çalışma yükselen Müslüman girişimci profilinin 'iktisat ahlakı'nı ve onların 'iktisat ahlakı'nı etkileyen unsurların anlaşılmasını amaçlar. Bu amaçla, tezin teorik kısmında, Weber ve Sombart'ın dini değerler ve rasyonel kapitalizm ilişkisi hakkındaki görüşleri değerlendirilecektir. Özellikle, tezin ikinci bölümünde Weber'in temel sorunsalı tartışıldıktan sonra Weber'in 'iktisat ahlaki' kavramının temel boyutları ortaya konulacaktır. Ayrıca, tezin teorik bölümlerinde, klasik İslam dünyasında rasyonel bir 'iktisat ahlakı'nın gelişiminin olmayışının nedenleri İslam ve kapitalizm üzerine ortaya konan Weberci ve Rodinsoncu tezler değerlendirilerek, kritik bir biçimde tartışılacaktır. Ayrıca, tezin teorik kısımda, geleneksel Müslümanların 'iktisat ahlakı'nın değersel ve toplumsal temelleri ve niteliği, bu teorik yaklaşımların çerçevesinde kalınarak irdelenecektir. Bu nedenle, geleneksel Müslüman toplumların 'iktisat ahlakı'nı ortaya koymak için şehirli Müslüman esnafın ve küçük burjuvazinin ahlaki ve dini değerleri tarihsel bir yaklaşım içerisinde değerlendirilecektir. Aynı zamanda, bu tez sadece klasik İslam dünyasında, rasyonel bir 'iktisat ahlakı'nın olmayışının nedenlerini değil, Türkiye'de 1980'lerden sonra dini guruplar arsında yükselmeye başlayan yeni bir girişimci profiline katkıda bulunan unsurlarında araştırılmasını amaçlar; böylece yükselen Müslüman girişimcilerin geleneksel Müslüman tüccar ve esnafın 'iktisat ahlakı'ndan her hangi bir paradigmatik kopma gösterip göstermediklerini belirlemek mümkün olabilecektir. Dolayısıyla, tez Konya'da yükselen Müslüman girişimcilerin dini değerlerinin ve 'iktisat ahlakı'nın ampirik bir analizini de içerir.Based on field study carried out in Konya, this study attempts at understanding the role of religious values för the rise of new Muslim entrepreneur profile in Turkey. In other words, this study aims to understand the 'economic ethic' of the rising Muslim entrepreneur profile and the factors that efftcted the 'economic ethic' them. For this aim, in the theoretical parts of the thesis, both W eber's and Sombart's theses concerning the relationship between religious values and rational capitalism will be evaluated. Especially, in the second chapter of the thesis, after discussing the central concern of Weber, the main dimensions of his concept of 'economic ethic' will be elucidated. In addition, in the theoretical parts of the thesis, the reasons of the absence of the development of a rational 'economic ethic' in the classical Muslim world will be discussed eri tically by taking into account Weberian and Rodinsonian thesis on Islam and capitalism. Moreover, in the theoretical section of the thesis, the nature as well as the societal and ideational basis of traditional Muslims"economic ethic' will be scrutinized within the contours of these theoretical approaches. Therefore, in order tü poi nt out the societal and ideational bases of the 'economic ethic' of traditional Muslim societies, the religious and ethical ideals of 'civic' groups such as Muslim guilds and petty-bourgeoisie will be evaluated in a his-torical approach. At the same time, this thesis tries to question not only the reasons of the absence of rational 'economic ethic' in the classical Muslim world but also the factors that contribute to rise of a new entrepreneur profiles among the religious groups in Turkey after 1980's; thereby, it will become possible ta deter-mine whether or not these rising Muslim entrepreneurs indicate any 'paradigmatic' shift from the 'economic ethic' of traditional Muslim merchants and guilds. Therefore, the thesis also includes an empirical analysis of the 'economic ethic' and the religious values of the rising Muslim entrepreneurs in Konya
