54 research outputs found
Democracy Sausage with Mark Kenny: Saving the Australian dream
No full textMark and Marija discuss Scott Morrison's exit from politics, before housing affordability campaigner Maiy Azize joins us to propose solutions to Australia's housing crisis.
Will Australia's political leaders have the ambition and ability to sell substantial housing policy changes to the public? What might a fairer system look like? And how will Scott Morrison fashion his career post-parliament? On this episode of Democracy Sausage, Maiy Azize, author of a new report recommending changes to tax and investment policies for housing, joins Professor Mark Kenny and Marija Taflaga to discuss the policy and politics of Australia’s housing crisis.
Maiy Azize is the Deputy Director of the Anglicare Australia and spokesperson for Everybody’s Home, a national campaign that aims to fix the housing crisis
Development of frozen french fries-like product from taro (Colocasia esculenta (L.) Schott) tuber and determination of suitability for industrial production
No full textKadının iş hayatına girmesi, kentleşmenin artması ile trafikte geçirilen zamanın artması ev dışında geçirilen za-manı arttırmıştır. Bu nedenle tüketiciler sınırlı zamanlarında uzun süreli yemek hazırlamaktan ziyade pratik kısa sürede hazır olacak tam ya da yarı pişmiş ürünleri tercih etmektedir. Bu nedenle son yıllarda dondurulmuş ürün-lere olan talep artmıştır. Dondurulmuş ürünler içerisinde en büyük pazar payına dondurulmuş patates gelmek-tedir. Üretim esnasında kısa süreli ön kızartması uygulanan yarı pişmiş bir ürün olan donuk patates tüketiciye hızlı şekilde hazırlandığı için kolaylık sağlamaktadır. Donuk patates sadece ev tüketimi için değil hazır yeme sek-törünün ve fast food zincir restaurantların menülerinin vazgeçilmez bir parçasıdır. Bu nedenle büyük bir pazar payına sahiptir. Donuk patates fırında ya da derin yağda pişirme işlemi uygulanarak tüketilmektedir. Patatesin iyi bir karbonhid-rat kaynağı olması ve glisemik indeksinin yüksekliği sürekli tüketiminin obezite başta olmak üzere insülin direnci tip 2 diyabet gibi rahatsızlıklara neden olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Artan tüketici bilinci bu an-lamda tüketim tercihlerine yön vermektedir. Bu nedenle glisemik indeksi düşük ve fenolik bileşence zengin gıda-lara talep artmaktadır. Gölevez [Colocasiaesculenta (L.) Schott], nişastalı bitkiler sınıfındadır. Fakat dirençli nişasta oranı patatese göre yükse olduğu için orta glisemiks indekse sahip gıda olarak değerlendirilmektedir. Ülkemizde Akdeniz bölgesinde patatesten daha fazla yetiştirilip tüketilmekte olan gölevezin bilinirliliği bölgesel kalmıştır. Göleveizn yüksek su içeriği hasattan sonra kısa raf ömrü nedeniyle de tüketimi bölgesel kalmıştır. Bu tez kapsamında ülkemizde yetişen gölevez yumrusundan dondurulmuş parmak patates üretim olanakları belirlenecektir. Bu sayede raf ömrü kısa olan gölevez yumrusundan katma değerli yüksek bir ürün elde edilmiş olacaktır. Ayrıca düşük glisemik indeksi, içerdiği Ca, Na, K, Cl mineralleri, fenolik bileşenleri ve vitaminleri göz önünde bulundurulduğunda parmak patatese alternatif daha sağlıklı bir ürün geliştirilmiş olacaktır.Women's work-dwelling meetings, those who use the practices of urbanization in traffic with children have increased the time outside the home. Those who prepare a long-term meal file in their time within the scope of these restrictions are ready in a practical short time, full or half-consuming products are preferred. Therefore, the list of demand for the products listed in recent years. Frozen potatoes have the biggest market share among frozen products. Frozen potato, which is a semi-product that is pre-fried for a short time during production, provides convenience to the consumer as it is prepared quickly. Frozen potatoes are not only for home consumption, but also an indispensable part of fast food chain restaurants' menus. Therefore, it has a large market share. It is consumed by applying the frozen potato condensation or deep fat cooking process. It should be taken into account that the potato is a good source of carbohydrates and the constant use of the aggressiveness of the glycemic index causes harmful effects such as obesity and insulin-resistant type 2 diabetes. Increasing consumer awareness is shaping consumer preferences in this sense. Therefore, an increase in demand for foods with a low glycemic index and rich in phenolic compounds. Gooseberry [Colocasiaesculenta (L.) Schott] is in the horned plants class. However, since its storage rate is higher than potatoes, it is considered as a food with a medium glycemic index. The taro, which is grown and consumed more than potatoes in the Mediterranean regions, is known locally. Göleveizn remained in the consumption area due to its short shelf life after its high water harvest content. Within the scope of this thesis, the production possibilities of clustered French fries from taro tubers will be determined. In this way, a high value-added product will be obtained from taro tubers with a short shelf life. In addition, a healthier alternative to French fries will be developed, considering its low glycemic index, collections of Ca, Na, K, Cl minerals, phenolic contents and vitamins
Evaluation of quality characteristics of noodles enriched using different proportions of lupine flour
No full textBu çalışmanın amacı, ülkemizde ve dünyada uzun yıllardan beri yaygın olarak tüketilen erişteye, farklı oranlarda tam buğday unu ile lupin (Lupinus albus L.) unu karıştırılarak elde edilen un karışımları ilave edilmesiyle daha yüksek besleyici değere sahip erişte üretmek, üretilen eriştenin bazı kalite ve besinsel özellikleri üzerine etkisini incelemek, hem üretici hem de tüketiciye öngörü sağlayarak zenginleştirilmiş gıda ürünü alternatifi oluşturmak ve ülkemizde Akdeniz Bölgesinde yetişen, protein ve diyet lifi açısından zengin bileşime sahip lupin ununun tanınmasını sağlamaktır. %10 ve 20 oranlarında (ağırlıkça, un esasına göre) lupin unu tam buğday ununa eklenerek erişte örnekleri hazırlanmıştır. Yapılan analizler sonucunda lupin unu katkısı eriştenin besin içeriğini zenginleştirmiştir ve kontrol erişte örneği (%100 tam buğday unu) ile katkılı örnekler arasında L* değeri azalırken a* ve b* değeri artmıştır. Erişteye katılan lupin unu ilave oranı arttıkça, duyusal özellikleri olumsuz yönde etkilenmiştir ve genel beğeni açısından kontrol eriştesi en yüksek puan olan 4,7' ye sahip iken artan lupin unu ile puanlar azalma göstermiştir. Artan lupin unu mikrobiyolojik kaliteyi iyileştirmiş olup TMAB ve TMK sayılarında kontrol örneğine göre en düşük değerler %20 lupin unu içeren örnekte tespit edilmiştir ve örneklerde Salmonella tespit edilememiştir. Tekstür özelliklerinden sertlik değerleri artmış, yapışkanlık azalmış, esneklik ve koheziflik (hamurun bir arada kalma kapasitesi) değerleri ise düşmüştür. Ayrıca lupin unu ile zenginleştirilen erişte örneklerinin fenolik bileşen ve mineral madde içeriğinin arttığı gözlemlenmiştir. Bu durumun eriştenin antioksidan kapasitesini ve mineral alımını artırabileceği düşünülmektedir. Sonuç olarak, lupin ununun erişte üretiminde kullanımı, besleyici değeri artırılmış, sağlık açısından faydalı bir alternatif sunmaktadır. Zenginleştirilmiş bu ürün, gıda çeşitliliğini artırma ve sağlıklı beslenme seçeneklerini genişletme potansiyeline sahiptir. Ancak, duyusal kabul edilebilirliği artırmak ve tekstür özelliklerini optimize etmek için daha fazla araştırma ve geliştirme gerekmektedir.The aim of this study is to produce pasta with a higher nutritional value by adding flour mixtures obtained by mixing different proportions of whole wheat flour with lupin (Lupinus albus L.) flour, which has been widely consumed in our country and around the world for many years. This study also aims to investigate the effects of the produced pasta on certain quality and nutritional properties, to provide foresight to both producers and consumers by creating an enriched food product alternative, and to promote the recognition of lupin flour, which is rich in protein and dietary fiber and grown in the Mediterranean Region of our country. Pasta samples were prepared by adding lupin flour to whole wheat flour in proportions of 10% and 20% (by weight, based on flour). The analyses showed that the addition of lupin flour enriched the nutritional content of the pasta, and between the control pasta sample (100% whole wheat flour) and the fortified samples, the L* value decreased while the a* and b* values increased. As the addition rate of lupin flour to the pasta increased, the sensory properties were negatively affected, and while the control pasta had the highest score of 4.7 in terms of overall liking, the scores decreased with increasing lupin flour. The increased lupin flour improved microbiological quality, with the lowest values of Total Mesophilic Aerobic Bacteria (TMAB) and Total Mold and Yeast (TMY) counts detected in the sample containing 20% lupin flour compared to the control sample, and Salmonella was not detected in any of the samples. In terms of texture properties, hardness values increased, stickiness decreased, and flexibility and cohesiveness (the capacity of the dough to hold together) values decreased. Additionally, it was observed that the phenolic component and mineral content of the pasta samples enriched with lupin flour increased. This situation is thought to increase the antioxidant capacity of the pasta and mineral intake. In conclusion, the use of lupin flour in pasta production offers a nutritionally enhanced, health-beneficial alternative. This enriched product has the potential to increase food diversity and expand healthy eating options. However, further research and development are needed to improve sensory acceptability and optimize texture properties
Non-Thermal UV-C Processing as an Alternative to Pasteurisation in Fermented Dairy Beverages: Ayran and Kefir
No full textThis study investigated the microbiological, physicochemical, textural, and sensory characteristics of ayran and kefir samples produced from milk treated with different doses of UV-C radiation. For this purpose, raw milk was passed through a UV-C column at three different flow rates (15, 30, and 45 mL/min), and irradiated with doses of 72, 36, and 24 J/mL, respectively, corresponding to the flow rate. Samples produced from milk pasteurised by thermal treatment were used as the control group. This research indicated that UV-C treatment effectively reduced the microbial load in milk to a level comparable to that achieved through conventional pasteurisation. A reduction of 2.15 log cfu/mL in total aerobic mesophilic bacteria count was achieved, while total coliform group bacteria counts were decreased to an undetectable level. Samples produced from milk treated with UV-C showed lower pH and higher titration acidity (% lactic acid). Furthermore, the organic acid content was higher in these samples. Lactic acid, the main organic acid, levels in the ayran and kefir samples were measured at their highest as 11,951.51 mg/kg and 12,989.34 mg/kg, respectively, in the UV45 sample with a radiation dose of 24 J/mL. The treatment of UV-C resulted in a minor change in the colour and textural properties of the samples. Nonetheless, this change was not significant enough to influence consumer acceptance. The application of UV-C to raw milk, depending on the radiation level used, can enhance the fermentation process in the production of ayran and kefir. This study showed that the application of UV-C has improved the quality of drinkable fermented milk products. This research has shown that, while reducing nutritional losses caused by thermal processing, microbial safety is obtained at an approximate value similar to pasteurisation. As a result, UV-C application decreases the loss of dietary compounds and provides an alternative method for microbial inactivation
Effects of Central and Local Administrations on Food Safety: Examples from The World and From Turkey
No full textImprovement of microbiological quality of milk by UV-C irradiation in milking systems
No full textBu çalışmada, sağım sistemlerinde farklı dozlarda UV-C ışın uygulaması ile sütün yapısını bozmadan mikrobiyal yükünün azaltılması amaçlanmıştır. Çalışma, çiğ süte farklı sıcaklık ve sürelerde UV-C ışın uygulanması ile sütün mikrobiyal yükünün azaltılması ve UHT süte bazı patojen bakterilerin belirli oranlarda inoküle edilerek farklı dozlarda UV-C ışın uygulamasının patojen bakteriler üzerine etkisinin incelenmesi olmak üzere iki aşamalı olarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda UV-C uygulamasının Toplam Mezofil Aerobik Bakteri (TMAB) sayısında yaklaşık 2-3 log'luk azalmaya neden olurken, toplam maya-küf, toplam koliform grubu bakteri, Staphlococcus aureus ve Escherichia coli sayısının tespit edilemeyecek düzeye kadar düşürdüğü tespit edilmiştir. UHT süte inoküle edilen Salmonella Typhimurium sayısında 1,95-2,81 log, Listeria monocytogenes sayısında yaklaşık 3 log, S. aureus sayısında 1,9-2,76 log azalma olduğu ve E. coli için ise tespit edilemeyecek düzeye indiği belirlenmiştir. UV-C uygulamasının pH üzerine etkisi olmadığı, sütün viskozitesinin ise uygulanan ışın dozu arttıkça azaldığı tespit edilmiştir. UV-C'nin L ve b değerlerinde kontrol grubuna göre azalışa a değerinde ise artışa neden olduğu, UV-C uygulama sonrası renk ölçümü yapılan sütlerde toplam renk değişiminin (?E) değerlerinin ise yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sütün serbest yağ asitliği UV-C uygulaması ile artmış, kolesterol miktarında ise UV-C uygulaması sırasında quartz cam üzerinde kalan yağ miktarına bağlı olarak azalış olduğu belirlenmiştir. UV-C uygulaması sütte bulunan 7-dehidrokolesterolü D3 vitaminine dönüştürerek D3 konsantrasyonunda artış sağlamıştır. UV-C'nin sütün yağ asidi kompozisyonu üzerinde etkisinin olduğu belirlenmiştir. C4:0 ve C12:0 miktarlarında uygulanan doz arttıkça, C8:0 ve C10:0 miktarlarında ise tüm uygulamalarda oransal bir azalış meydana gelmiştir. UV-C'nin C18:0 ve C18:1 miktarlarında artışa neden olduğu, C18:2, C18:3n6 ve C18:3n3 miktarlarının 60 J/mL doz uygulamasında arttığı diğer doz uygulamalarında oransal olarak azaldığı belirlenmiştir. UV-C, işlem görmemiş sütte tespit edilen karbon disülfit miktarının oransal olarak artmasına, işlem görmemiş çiğ sütte tespit edilemeyen 3-metil bütanal, 2-metil bütanal, izobütiraldehit, 2-N-propil-5-oksohegzanal, 2,3,5,6 tetra-kloro-fenil metil sülfoksit, 2-metil pentanal bileşenlerinin düşük oranda da olsa oluşumuna neden olmuştur. Sütün duyusal değerlendirilmesinde, genel olarak uygulanan ışın dozu arttıkça süt örneklerinin aldığı puan değerleri düşmüştür. Tüm duyusal değerlendirme kriterlerinde en yüksek puanı 18 mL/dk (60 J/mL doz UV-C) akış hızında UV uygulanmış örnekler almıştır. Çiğ süte UV-C uygulaması ile yüksek dozda mikrobiyal yük çok azalmış ancak sütün bazı fizikokimyasal ve duyusal özelliklerinde bazı değişimler tespit edilmiştir. Sonuç olarak, sütün duyusal özellikleri ve fizikokimyasal özellikleri değişmeden yaklaşık 60 J/mL doz UV-C uygulaması ile bakteriyel yükü 2-3 log azaltılabileceği düşünülmektedir Bu düzeyde UV-C uygulaması ile mikrobiyal yükü azaltılmış süt için pastörizasyonunda kullanılan sıcaklık ve süre normlarının düşürülmesi ile hem düşük enerji tüketiminin sağlanması, hem de sütün kendine has besleyici ve aromatik özelliklerinin korunması sağlanabilir. Süt sağım sistemlerinde süt akış hızının bu çalışmada kullanılan akış hızından fazla olması nedeniyle UV-C sisteminin sağım sistemine entegre edilebilmesi için daha yüksek UV-C çıkış gücüne sahip ve çoklu lamba içeren kolonların kullanılması gerektiğini göstermektedir. Bu nedenle endüstriyel boyutta UV-C sistemi üzerine çalışma yapmadan önce pilot/laboratuvar ölçekli çoklu lamba içeren UV-C kolonu ile farklı akış hızlarında çalışma yapılması daha belirleyici sonuçlar elde etmek için önerilmektedir.In this study, it was aimed to reduce the microbial load in milking systems by applying different doses of UV-C radiation without alteration of the structure of milk. The study was carried out in two stages: The reduction of microbial load of raw milk by UV-C radiation application at different temperatures and durations and the examination of the effect of UV-C radiation application on pathogenic bacteria by inoculating certain pathogenic bacteria to the UHT milk proportionately. As a result of the study, it was detected that the application of UV-C caused a decrease of 2-3 log in the total number of Total Mesophilic Aerobic Bacteria (TMAB), while it decreased the number of the total yeast-mold, total coliform group bacteria, Staphlococcus aureus and Escherichia coli to an undetectable level. It was determined that there was a decrease of 1,95-2,81 log for the number of Salmonella Typhimurium, approximately 3 log for the number of Listeria monocytogenes, 1,9-2,76 log for the number of S. aureus in which the number of E. coli reach to an undetectable level in certain pathogenic bacteria inoculated UHT milk. It has been determined that UV-C application does not have an effect on the pH values, while the viscosity of the milk decreases as the applied radiation dose increases. It was determined that UV-C caused a decrease in L and b values and an increase in a value compared to the control group and the total color change (?E) values were high in the milk whose color was measured after UV-C application. The free fatty acidity of milk increased with UV-C application, and cholesterol amount decreased during UV-C application depending on the amount of oil remaining on the quartz glass. UV-C application transformed the 7-dehydrocholesterol in milk into vitamin D3, resulting in an increase in D3 concentration. It was determined that UV-C had an effect on milk fatty acid composition. A decrease was occurred in C4:0 and C12:0 amounts as the dose applied increased while a proportional decrease was occurred in C8:0 and C10:0 amounts in all applications. It was determined that UV-C caused an increase in C18:0 and C18:1 amounts, while it caused a proportionally decrease in all aplications for C18:2, C18:3n6 and C18:3n3 amounts except 60 J / mL dosing. UV-C increased the amount of carbon disulfide proportionally detected in untreated milk while it caused the formation of 3-methyl butanal, 2-methyl butanal, isobutyraldehyde, 2-N-propyl-5-oxohexanal, 2,3,5,6 tetra-chloro-phenyl methyl sulfoxide, 2-methyl pentanal components even at a low rate which cannot be detected in unprocessed raw milk. In the sensory evaluation of milk, generally as the applied radiation dose increases, the obtained score values for milk samples decreased. UV-treated samples at a flow rate of 18 mL/min (60 J/mL dose UV-C) received the highest score in all sensory evaluation criteria. With the application of UV-C to raw milk, high doses of microbial load decreased so much but some changes in some physicochemical and sensory properties of milk were detected. As a result, it is thought that the bacterial load can be reduced by 2-3 logs by applying approximately 60 J/mL dose of UV-C without changing the sensory and physicochemical properties of milk. With this level of UV-C application, by reducing the temperature and time norms used in pasteurization of milk with reduced microbial load, both low energy consumption and preservation of unique nutritional and aromatic properties of milk can be achieved. Since the milk flow rate in milking systems is higher than the flow rate used in this study, it indicates that columns with higher UV-C output power and multiple lamps should be used in order to integrate the UV-C system into the milking system. For this reason, it is recommended to work at different flow rates with a pilot/laboratory scale multi-lamp UV-C column before working on an industrial-size UV-C system to achieve more deterministic results
Keçi etlerinin sucuk üretiminde değerlendirilmesi
No full textGünümüzde artan nüfus ve azalan gıda kaynakları insanları çeşitli arayışlara yöneltmiştir. Gıda sektöründe de bu arayış sürmektedir. Dolayısıyla üretimi yapılan ürünlerin hammaddelerinde değişiklik yapma ihtiyacı gündeme gelmiştir. Bu çalışmada geleneksel olarak üretilen sucukta hammadde olarak kullanılan sığır etinin yerine keçi eti kullanımının kalite açısından uygunluğu araştırılmıştır. Bu amaçla %100 keçi eti (A), %75 keçi eti-%25 sığır eti (B), %50 keçi eti-%50 sığır eti (C), %25 keçi eti-%75 sığır eti (D) ve %100 sığır eti (E) ile aynı formülasyon ve aynı olgunlaşma şartlarında üretim yapılmıştır. Sucuk örneklerinin 6 günlük olgunlaştırma ve 90 günlük depolama süresince kimyasal, fiziksel, mikrobiyolojik ve duyusal özellikleri incelenmiştir.Elde edilen sonuçlara göre sucuk örneklerinin mikrobiyolojik değerleri olgunlaştırma sürecinde artmış, depolama sürecinde ise azalmıştır. Depolama sonundaki TMAB sayıları 5.33-6.64 log kob/g, maya-küf sayılarının 3.49-3.80 log kob/g, LAB sayılarının 4.84-4.92 log kob/g düzeyinde olduğu ve koliform sayılarının 1 log kob/g?dan az olduğu tespit edilmiştir. S. aureus olgunlaştırma ve depolama sürecinde tespit edilememiştir. Ayrıca sucuk hamurunda yapılan analizlerde E. coli (O157:H7), L. monocytogenes ve Salmonella tespit edilememiştir.Fizikokimyasal analiz sonuçlarına göre örneklerin pH değerleri olgunlaştırma süresince düştüğü ve 4.85-4.96 arasında olduğu görülmüştür. Depolama sonrasında ise tüm grupların pH değeri 4.91-5.03 aralığında tespit edilmiştir. Örneklerin olgunlaştırma süreci ilerledikçe TBA değerlerinde artış olduğu, depolama sürecinde TBA değerlerinde olgunlaştırmaya göre daha az değişiklik olduğu görülmüştür. Depolama sonunda TBA değerleri 1.62- 2.11 mg malonaldehit/kg olmuştur.Duyusal analiz sonuçlarına göre çiğ örneklerde en yüksek beğeni puanını E grubu, pişirilerek servis edilen örneklerde ise D grubu almıştır.Nowadays, increasing populatıon and reducing food sources direct people towards various searches. This search is going on for food sector, too. Because of this reason, the requirement of the change of the raw materials of the products has become a current issue. In this study, it is researched that the suitability of the usage of goat meat for the quality instead of the beef which is used in the Turkish sucuk that is produced by traditional method. For this reason Turkish sucuk produced with the same formula and the same ripening conditions with %100 goat meat (A), %75 goat meat - %25 beef (B), %50 goat meat - %50 beef (C), %25 goat meat - %75 beef (D), %100 beef (E). During the ripening time for 6 days and the storage for 90 days, it is researched the chemical, physical, microbiologic and sensorial properties of the sucuk examples.The results showed that the microbiologic counts of the Turkish sucuk examples are raised during the ripening but decreased during the storage. At the end of the storage, it is detected that the counts of TMAB were between 5.33-6.64 log cfu/g, the counts of yeasts-moulds were between 3.49-3.80 log cfu/g, the counts of LAB were between 4.84-4.92 log cfu/g and the counts of the coliforms were less than 1 log cfu/g. S. aureus is not detected during the ripening and storage. Also the analysis in dough of sucuk it is not detected microorganisms like E coli (O157:H7), L. monocytogenes and Salmonella. According to the physicochemical results, it is detected that the pH values of the samples decreased during the ripening and they were between 4.85-4.96. During the storage it is detected that between 4.91-5.03. It was seen that, when the ripening processes of the examples were advanced there was an increase in the values of TBA, during the storage there was less change according to the ripening in the values of TBA. At the end of the storage TBA values were between 1.62-2.11 mg malonaldehit/kg.According to the sensorial analysis, the highest scored good tasted was the group E in the raw samples and the highest scored was the group D which was served by cooking
Potential Uses of Propolis in Food Industry
No full textSon yıllarda beslenme bilincinin artmasıyla beraber doğal gıdalara olan talep artmıştır. Tüketicilerin doğal katkılar kullanılarak üretilmiş gıdaları tercih etmesi gıda üretiminde sentetik maddelere alternatif doğal madde arayışlarına hız kazandırmıştır. Bu doğal ürünler arasında yaygın olarak kullanılan arı ürünleri de yer almaktadır. Arı ürünlerinin tümü birçok hastalığın tedavisi amacıyla kullanılmaktadır. Az bilinen arı ürünlerinden biri olan propolisin önemi son yıllarda anlaşılmaya başlanmıştır. Kimyasal kompozisyonu, sahip olduğu bileşenlerin antimikrobiyal, antioksidan, antikanserojen vb. biyolojik aktivitelere sahip olmaları propolisi önemli bir bileşen haline getirmiştir. Antibakteriyel, antifungal, antioksidan nitelikleri ile propolisin gıda muhafazasında kimyasal koruyuculara alternatif bir katkı olması ile ilgili gıda teknolojisi alanında yapılmış çalışmalar bulunmaktadır. Bu derlemede alternatif bir gıda katkı maddesi olabilecek propolisin gıda teknolojisinde uygulamalarına yönelik yapılmış çalışmalar bulunmaktadır.In recent years, consumer consciousness towards healthy nutrition has increased consumer demand for natural foods. Customer demand for foods produced by natural additives has stimulated researches on natural materials that are alternative to synthetic materials in food production. Among these natural products, bee products are extensively used. Bee products have been used to cure several illnesses. Propolis is one of the little known bee products and has become an important ingredient in food industry. Its importance comes mainly from its chemical composition and biological activities like antimicrobial, antioxidant and anticarcinogenic effects. There are favorable researches in food science and technology related with the antibacterial, antifungal, and antioxidant properties of propolis in the field of food preservation as an alternative to chemical preservatives. In this study, studies about propolis as an alternative food additive in food industry are reviewed
Propolisin Gıda Endüstrisinde Kullanım Olanakları
No full textSon yıllarda beslenme bilincinin artmasıyla beraber doğal gıdalara olan talep artmıştır. Tüketicilerin doğal katkılar kullanılarak üretilmiş gıdaları tercih etmesi gıda üretiminde sentetik maddelere alternatif doğal madde arayışlarına hız kazandırmıştır. Bu doğal ürünler arasında yaygın olarak kullanılan arı ürünleri de yer almaktadır. Arı ürünlerinin tümü birçok hastalığın tedavisi amacıyla kullanılmaktadır. Az bilinen arı ürünlerinden biri olan propolisin önemi son yıllarda anlaşılmaya başlanmıştır. Kimyasal kompozisyonu, sahip olduğu bileşenlerin antimikrobiyal, antioksidan, antikanserojen vb. biyolojik aktivitelere sahip olmaları propolisi önemli bir bileşen haline getirmiştir. Antibakteriyel, antifungal, antioksidan nitelikleri ile propolisin gıda muhafazasında kimyasal koruyuculara alternatif bir katkı olması ile ilgili gıda teknolojisi alanında yapılmış çalışmalar bulunmaktadır. Bu derlemede alternatif bir gıda katkı maddesi olabilecek propolisin gıda teknolojisinde uygulamalarına yönelik yapılmış çalışmalar bulunmaktadır
- …
