165 research outputs found
Corrigendum to “Delta SARS-CoV-2 variant is entirely substituted by the omicron variant during the fifth COVID-19 wave in Attica region” [Sci. Total Environ., 856(Pt 1) (2023)/159062] (Science of the Total Environment (2023) 856(P1), (S0048969722061617), (10.1016/j.scitotenv.2022.159062))
No full textThe authors state that the printed version of the above article missed the contribution of an author, which was that the third author had contributed to the writing of the original draft in addition to methodology. The correct and final version follows. CRediT authorship contribution statement Aikaterini Galani: Methodology, Validation, Writing – original draft. Athina Markou: Supervision, Writing – review & editing, Project administration. Lampros Dimitrakopoulos: Methodology, Writing – original draft. Aikaterini Kontou: Validation. Marios Kostakis: Validation. Vasileios Kapes: Methodology. Marios A. Diamantopoulos: Formal analysis, Software. Panagiotis G. Adamopoulos: Formal analysis. Margaritis Avgeris: Formal analysis, Writing– review & editing. Evi Lianidou: Writing – review & editing. Andreas Scorilas: Formal analysis. Dimitrios Paraskevis: Writing – review & editing. Sotirios Tsiodras: Writing – review & editing. Meletios-Athanasios Dimopoulos: Funding acquisition, Writing – review & editing. Nikolaos Thomaidis: Conceptualization, Project administration, Visualization, Resources. © 2022 Elsevier B.V
Seismic vulnerability assessment of pediatric clinic in Padua´s hospital
No full textkatedra mechanik
MP873THE APPROACH OF GLOMERULAR DISEASE(GD) THROUGH THE PRISMA OF HISTORY AND PHILOSOPHY OF MEDICAL SCIENCE
No full text
Μουσικές του Κόσμου στο Δημοτικό: Αντιλήψεις, δυνατότητες, περιορισμοί του εκπαιδευτικού μουσικής
No full textΗ παρούσα εργασία ερευνά τη διδασκαλία των «μουσικών του κόσμου» στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Διεξάγεται ποιοτική έρευνα, με σκοπό να εξεταστούν οι αντιλήψεις, οι δυνατότητες και οι περιορισμοί έξι εκπαιδευτικών μουσικής, δίνοντας έμφαση, κυρίως στον τρόπο διδασκαλίας. Η εργασία ακολουθεί την εθνομουσικολογική-ανθρωπολογική προσέγγιση, εστιάζοντας στο φαινομενολογικό μοντέλο, δηλ τον τρόπο που βιώνουν οι συμμετέχοντες τις μουσικές του κόσμου (τι σκέφτονται και πώς πράττουν).Το κύριο μέρος της εργασίας χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει το θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο. Το θεωρητικό πλαίσιο παρέχει μια βιβλιογραφική επισκόπηση βασικών ζητημάτων που αφορούν τις μουσικές του κόσμου, όπως αντιλήψεις, οφέλη, τρόπους διδασκαλίας και διάθεση υλικού, ενώ το μεθοδολογικό πλαίσιο παρουσιάζει τη διαδικασία διεξαγωγής της έρευνας που ακολούθησα, καθώς και προβλήματα/δυσκολίες που αντιμετώπισα. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζεται το υλικό που συνέλεξα μέσα από τις συνεντεύξεις ανά εκπαιδευτικό μουσικής. Η παρουσίαση ακολουθεί τη χρονολογική σειρά των γεγονότων. Ταυτόχρονα γίνεται ανάλυση και ερμηνεία αυτού του υλικού. Η παρούσα εργασία ολοκληρώνεται με την παράθεση των σημαντικότερων συμπερασμάτων και με ορισμένες προτάσεις για περαιτέρω μελλοντική έρευνα στο πεδίο αυτό. Το παράρτημα περιλαμβάνει το ενδεικτικό ερωτηματολόγιο που είχα ετοιμάσει για τις συνεντεύξεις, καθώς και διάφορες ιστοσελίδες, e-book, συγγράμματα, στα οποία αναφέρθηκαν οι εκπαιδευτικοί.The present dissertation researches teaching "world music" in primary education. A qualitative search is conducted to examine six teachers' perceptions, potential, and limitations, emphasizing the teaching method mostly. The dissertation follows the ethnomusicological – anthropological approach, focusing on the five phenomenological models and how world music participants experience it (what they think and do). The main theme of the thesis consists of two parts. The first part involves theory and methodology. The theoretical framework provides a literature review of critical issues that mainly concern world music, such as perceptions, benefits, ways of teaching, and work materials. The methodology presents the process of conducting my research, as well as the problems and difficulties that I encountered. The second part presents material I collected from interviews per teacher. The presentation is based on the chronological order of events. Simultaneously the material is being analyzed and interpreted. The final chapter refers to the most important conclusions and suggests future research in the field. The appendix includes the indicative questionnaire I had prepared for the interviews and various web pages, e-books, and papers, which the teachers mentioned
Explainable Aspect-Based Sentiment Analysis Using Transformer Models
No full textAn aspect-based sentiment analysis (ABSA) aims to perform a fine-grained analysis of text to identify sentiments and opinions associated with specific aspects. Recently, transformers and large language models have demonstrated exceptional performance in detecting aspects and determining their associated sentiments within text. However, understanding the decision-making processes of transformers remains a significant challenge, as they often operate as black-box models, making it difficult to interpret how they arrive at specific predictions. In this article, we examine the performance of various transformers on ABSA and we employ explainability techniques to illustrate their inner decision-making processes. Firstly, we fine-tune several pre-trained transformers, including BERT, RoBERTa, DistilBERT, and XLNet, on an extensive set of data composed of MAMS, SemEval, and Naver datasets. These datasets consist of over 16,100 complex sentences, each containing a couple of aspects and corresponding polarities. The models were fine-tuned using optimal hyperparameters and RoBERTa achieved the highest performance, reporting 89.16% accuracy on MAMS and SemEval and 97.62% on Naver. We implemented five explainability techniques, LIME, SHAP, attention weight visualization, integrated gradients, and Grad-CAM, to illustrate how transformers make predictions and highlight influential words. These techniques can reveal how models use specific words and contextual information to make sentiment predictions, which can improve performance, address biases, and enhance model efficiency and robustness. These also point out directions for further focus on the analysis of models’ bias in combination with explainability methods, ensuring that explainability highlights potential biases in predictions
Study of the prophylactic action of parstatin against contrast medium induced nephropathy during examinations with digital subtraction angiography
No full textIntroductionIodinated Contrast Media (CM) are today widely used in routine non-invasive or percutaneous invasive imaging examinations and therapeutic interventions. Unfortunately, use of CM is not free of complications with nephrotoxicity (Contrast-Induced nephropathy – CIN) being one of the most severe. Although numerous preventing and/or therapeutic strategies have been proposed and widely tested during recent years in the battle against CIN, none of them manage to show strong reliable evidence that can prevent CIN development.Parstatin is the N-terminal-41-amino-acid peptide cleaved by thrombin from the protease-activated receptor-1. Low doses of Parstatin are known to have a protective effect in the rat myocardium after ischemia/reperfusion injury. The primary hypothesis of our study was that Parstatin may exert a nephroprotective role against the development of CIN. To test this hypothesis we used a mammalian experimental CIN model.Materials and Methods:The first stage of the study involved the development of a reliable experimental model of nephrotoxicity after administration of iodinated contrast media. The model was developed and extensively evaluated in a series of New Zealand white rabbits. The next stage involved the systematic testing of the______________________________________________________________________ΕΚΤ | www.didaktorika.gr | 6protective effect of Parstatin. In this part the animals were divided into three sub-groups. A sub-group received the test substance (Parstatin) at a dose of 10mg/kg just 15 minutes before intravenous infusion of iodinated contrast medium. In the other two sub-groups Parstatin was administered at a dose of either subdivided by ten times (1mg/kg) or multiplied by ten times (100mg/kg) of the original. In this phase the control group was derived from the preliminary experiments of the first stage.As a threshold for the recognition of CIN development was the value of serum Creatinine equal to or more than 1,5 mg/dl 48 hours after injection of the CM. A representative sample of experimental animals was euthanized 48 hours after receiving the CM in order to perform histological examination and analysis.Results:The first part of the study included a total of 32 animals. In 7 of them only a simulation experiment was performed (group sham) to define baseline values of sCr. The mean serum Creatinine in this group was 0,90mg/dl (Cl:0,80-1,10). Following experiments showed that greater reproducibility of the model is achieved with injection rate of the contrast medium contrast between 2.5 έως 3,0 ml/min. Based on that the total contrast agent was administered between 28-35 minutes. In a total of 15 rabbits which were and the control group for the following experiments (control group) the mean sCr was 3,09 mg/dl (CI:2,40-4,00), while 86.7% of them developed clinically significant CIN.Regarding the results of the second part recognized that the maximum therapeutic effect of Parstatin is accomplished with a dose of 10mg/Kg. More specifically in the group of animals (Group P10, n=18) who received the abovementioned dose the mean sCr values 48 hours after administration of the CM was 1,01 mg/dl (CI:0,93-2,34) (Statistically significant difference compared with the control group, p=0,012). This therapeutic effect was eliminated when the dose was either multiplied or divided by 10. A significantly lower number of animals developed the CIN in the treatment group (Group P10) compared with the control group (27.8% vs. 86.7%, p<0.001).The histological results showed significantly less tubular necrosis in the group of animals treated with Parstatin compared to controls (13,13 Vs 26.60 in the control group, p = 0.0007).Conclusion:The test substance Parstatin successfully inhibits the development of contrast-induced nephrotoxicity in an in-vivo experimental model. The above result was verified both by laboratory measurements of serum Creatinine and after histological examination of kidney specimens. The above is a very optimistic message. Nevertheless, further studies are necessary to validate the protective role of Parstatin against contrast nephrotoxicity in both experimental and clinical settingsΕισαγωγήΤα ιωδιούχα σκιαγραφικά μέσα (ΣΜ) σήμερα χρησιμοποιούνται ευρέως τόσο για διαγνωστικούς λόγους όσο και κατά τη διάρκεια επεμβατικών πράξεων στην Επεμβατική Ακτινολογία ή/και την καρδιολογία. Δυστυχώς, η χρήση τους δεν στερείται επιπλοκών με την νεφροτοξικότητα (Νεφροτοξικότητα οφειλόμενη στα ΣΜ - ΝΣΜ) να είναι μία από τις πιο σοβαρές συνέπειες. Παρά το γεγονός ότι πολλές στρατηγικές με σκοπό τόσο την πρόληψη όσο και την θεραπεία έχουν προταθεί και δοκιμαστεί ευρέως τα τελευταία χρόνια στη μάχη κατά της ΝΣΜ, καμία δεν έχει καταφέρει να δείξει ισχυρά αξιόπιστα αποτελέσματα.Η Παρστατίνη είναι το αμινο τελικό 41-αμινοξέων πεπτίδιο που διασπάται και αποσπάται από τον υποδοχέα PAR1 όταν αυτός ενεργοποιείται από τη θρομβίνη. Οι χαμηλές δόσεις Παρστατίνης είναι γνωστό ότι εμφανίζουν προστατευτική δράση στο μυοκάρδιο αρουραίου μετά από βλάβη του τύπου της ισχαιμίας / επαναιμάτωσης. Η κύρια υπόθεση της μελέτης μας ήταν ότι η συγκεκριμένη ουσία μπορεί να ασκήσει προστατευτική δράση στους νεφρούς έναντι της ΝΣΜ. Για να ελεγχθεί αυτή η υπόθεση, χρησιμοποιήσαμε ένα πειραματικό μοντέλο ΝΣΜ σε θηλαστικά (Κόνικλους Νέας Ζηλανδίας).Υλικά και Μέθοδοι:Το πρώτο στάδιο της μελέτης αφορούσε στην ανάπτυξη ενός αξιόπιστου πειραματικού μοντέλου νεφροτοξικότητας μετά τη χορήγηση ιωδιούχων σκιαγραφικών μέσων. Το μοντέλο αναπτύχθηκε και αξιολογήθηκε εκτενώς σε μία σειρά από λευκούς κονίκλους Νέας Ζηλανδίας. Εν συνεχεία ακολούθησε η συστηματική δοκιμή της προστατευτικής δράσης της Παρστατίνης. Στο μέρος αυτό τα πειραματόζωα χωρίστηκαν σε τρεις υπό-ομάδες. Μια υπό-ομάδα έλαβε την υπό δοκιμή ουσία (Παρστατίνη) σε δόση 10μg/kg ακριβώς 15 λεπτά πριν από την έναρξη της ενδοφλέβιας έγχυσης του ΙΣΜ αντίθεσης. Σε αυτή τη φάση όλα τα πειραματόζωα της ομάδας ελέγχου προήλθαν από τα προκαταρκτικά πειράματα τα οποία είχαν λάβει ίσο όγκο φυσιολογικού ορού (NaCl 0,9%).Στις λοιπές δύο υπό-ομάδες χορηγήθηκε Παρστατίνη σε δόση είτε υποδεκαπλάσια (1μg/kg) είτε δεκαπλάσια (100μg/kg) της αρχικής. Ως κατώφλι για την αναγνώριση ανάπτυξης ΝΣΜ τέθηκε η τιμή της______________________________________________________________________ΕΚΤ | www.didaktorika.gr | 5κρεατινίνης του ορού ίση ή άνω του 1,5mg/dl 48 ώρες μετά την έγχυση του ΣΜ. Ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα πειραματόζωων υποβλήθηκε σε ευθανασία 48 ώρες μετά τη λήψη του ΣΜ με σκοπό την ιστολογική εξέταση/ανάλυση.Αποτελέσματα:Το πρώτο μέρος της μελέτης συμπεριέλαβε συνολικά 32 πειραματόζωα. Σε 7 εξ’ αυτών πραγματοποιήθηκε μόνο πείραμα προσομοίωσης (ομάδα sham) έτσι ώστε να οριστούν οι τιμές βάσης. Η μέση τιμή της κρεατινίνης ορού σε αυτή την ομάδα ήταν 0,90 mg/dl (Cl:0,80-1,10). Τα υπόλοιπα πειράματα έδειξαν ότι η μεγαλύτερη αναπαραγωγιμότητα του μοντέλου επιτυγχάνεται με ρυθμό έγχυσης του σκιαγραφικού μέσου αντίθεσης μεταξύ 2,5 έως 3,0 ml/min. Έτσι το σύνολο της σκιαγραφικής ουσίας χορηγείτο μεταξύ 28-35 λεπτών. Σε συνολικά 15 πειραματόζωα τα οποία αποτέλεσαν και την ομάδα ελέγχου και για τα λοιπά πειράματα (control group) η μέση τιμή της κρεατινίνης ορού ήταν 3,09 mg/dl (CI:2,40-4,00), ενώ το 86,7% αυτών ανέπτυξε κλινικά σημαντική ΝΣΜ.Όσον αφορά τα αποτελέσματα του δεύτερου μέρους αναγνωρίστηκε η θεραπευτική δράση της Παρστατίνης σε δόση ίση με 10μg/Kg. Ποίο συγκεκριμένα στην ομάδα πειραματόζωων (n=18) που έλαβε την ανωτέρο δόση η μέση τιμή της κρεατινίνης 48 ώρες μετά τη χορήγηση του ΙΣM ήταν 1,01mg/dl (CI:0,93-2,34) (Στατιστικά σημαντική διαφορά συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, p=0,012). Το αποτέλεσμα αυτό εξαλείφεται με τον δεκαπλασιασμό και με τον υπό-δεκαπλασιασμό της ανωτέρο δόσης. Στατιστικά σημαντικά μικρότερος ήταν και ο αριθμός των πειραματόζωων που ανέπτυξαν ΝΣΜ στην ομάδα της Παρστατίνης συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου (27,8% έναντι 86,7%, p<0,001).Τα ιστολογικά αποτελέσματα έδειξαν σημαντικά μικρότερη σωληναριακή νέκρωση στην ομάδα των πειραματόζωων που έλαβαν θεραπεία με Παρστατίνη συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου (13,13 Vs 26.60 στην ομάδα ελέγχου, ρ = 0.0007).Συμπέρασμα:Η υπό δοκιμή ουσία Παρστατίνη (Parstatin) αναστέλλει επιτυχώς την ανάπτυξη νεφροτοξικότητας μετά την χορήγηση σκιαγραφικών μέσων σε ένα πειραματικό in-vivo μοντέλο. Το παραπάνω αποτέλεσμα αποδείχτηκε τόσο με εργαστηριακές μετρήσεις της κρεατινίνης ορού όσο και μετά από ιστολογική μελέτη νεφρών. Το παραπάνω αποτελεί ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα. Παρόλα αυτά περαιτέρω μελέτες είναι αναγκαίες για την επικύρωση του προστατευτικού αυτού ρόλου
- …
