24 research outputs found
Study of cytokine signaling pathway in renal cell carcinoma
No full textIn this study, CXCR2 and SOCS3 were immunohistochemically investigated in 118 RCC cases in relation to interleukin (IL)-6 and (IL)-8, their downstream transducer phosphorylated (p-)STAT-3, and VEGF expression, being further correlated with microvascular characteristics, clinicopathological features and survival. In 30 cases relationships with hypoxia-inducible factors, i.e. HIF-1a, p53 and NF-κB (p65/RelA) were also examined. Validation of immunohistochemistry and further investigation of downstream transducers, p-JAK2 and p-c-Jun were evaluated by Western immunoblotting in 5 cases.Both CXCR2 and IL-8 were expressed by the neoplastic cells their levels being interrelated. CXCR2 strongly correlated with the levels of HIF-1a, p53 and p65/RelA in the neoplastic cells. Although SOCS-3 was simultaneously expressed with p-STAT-3, its levels tended to show an inverse relationship with p-JAK-2 and p-c-Jun in Western blots and were positively correlated with HIF-1a, p53 and p65/RelA expression. IL-8 and CXCR2 expression was associated with high grade, advanced stage and the presence/number of metastases but only CXCR2 adversely affected survival in univariate analysis. Elevated SOCS-3 expression was associated with progression, the presence/number of metastasis and shortened survival in both univariate and multivariate analysis.Our findings implicate SOCS-3 overexpression in RCC metastasis and biologic aggressiveness advocating its therapeutic targeting. IL-8/CXCR2 signaling also contributes to the metastatic phenotype of RCC cells but appears of lesser prognostic utility. Both CXCR2 and SOCS-3 appear to be related to transcription factors induced under hypoxia.Οι CXCR2 και SOCS3 μελετήθηκαν ανοσοϊστοχημικώς σε 118 περιστατικά ΝΚΚ σε σχέση με την ιντερλευκίνη (IL)-6 και (IL)-8, την (p-)STAT-3 και την έκφραση του VEGF με συσχέτιση με μικροαγγειακά και κλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηριστικά και την επιβίωση. Σε 30 περιπτώσεις αξιολογήθηκαν επίσης οι σχέσεις επαγόμενων από την υποξία παραγόντων όπως οι HIF-1a, p53 και NF-κB (p65/RelA). Επιβεβαίωση των ανοσοϊστοχημικών ευρημάτων και περαιτέρω μελέτη των p-JAK2 και p-c-Jun πραγματοποιήθηκε με Western blot ανάλυση σε 5 περιστατικά.Αμφότερες οι CXCR2 και IL-8 εκφράστηκαν από τα νεοπλασματικά κύτταρα, ενώ τα επίπεδά τους φάνηκαν να είναι αλληλένδετα. Ο CXCR2 συσχετίσθηκε με τα επίπεδα των HIF-1a, p53 και p65/RelA στα νεοπλασματικά κύτταρα. Μολονότι ο SOCS3 εκφράζεται ταυτόχρονα με την p-STAT-3, τα επίπεδά του τείνουν να δείχνουν αντίστροφη σχέση με τους p-JAK-2 και p-c-Jun σε Western blot ανάλυση και να συσχετίζονται θετικά με την έκφραση των HIF-1a, p53 και p65/RelA. Η έκφραση των IL-8 και CXCR2 σχετίσθηκε με υψηλό ιστολογικό βαθμό κακοηθείας, προχωρημένο στάδιο και την παρουσία και τον αριθμό μεταστάσεων, αλλά μόνο ο CXCR2 επηρεάζει δυσμενώς την επιβίωση στη μονοπαραγοντική ανάλυση. Η αυξημένη έκφραση SOCS-3 συνδέθηκε με την εξέλιξη του όγκου, την παρουσία και αριθμό των μεταστάσεων και την ελάττωση της επιβίωσης σε αμφότερες μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση.Τα ευρήματά μας εμπλέκουν την υπερέκφραση της SOCS-3 στο μεταστατικό δυναμικό και την επιθετικότερη βιολογική συμπεριφορά του ΝΚΚ, προτείνοντας τη θεραπευτική στόχευσή του. Η σηματοδότηση IL-8/CXCR2 συμβάλλει επίσης στο μεταστατικό φαινότυπο των κυττάρων ΝΚΚ. Αμφότερες CXCR2 και SOCS3 φαίνεται να σχετίζονται με επαγώμενους από την υποξία μεταγραφικούς παράγοντες
Κλινικοπαθολογοανατομική μελέτη για τη διερεύνηση της σχέσης αιματολογικών νοσημάτων και νεφρικής προσβολής
No full textΕισαγωγή: H προσβολή του νεφρού στο πλαίσιο μονοκλωνικών γαμμαπαθειών είναι συχνή και μπορεί να εκδηλωθεί με ένα ευρύ φάσμα ιστολογικών αλλοιώσεων, οι οποίες σχετίζονται με μια ποικιλία παθογενετικών μηχανισμών. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί ο προσδιορισμός των ιστοπαθολογικών παραμέτρων που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ολική και νεφρική επιβίωση, στη νεφρική προσβολή επί των αιματολογικών νοσημάτων MGRS και Πολλαπλού Μυελώματος. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε ομάδα 153 ασθενών με αιματολογικό νόσημα, επιβεβαιωθέν με οστεομυελική βιοψία ή βιοψία λεμφαδένα, στους οποίους λόγω εκδηλώσεων ενδεικτικών νεφρικής βλάβης διενεργήθηκε βιοψία νεφρού. Τα ιστολογικά και κλινικοεργαστηριακά ευρήματα μελετήθηκαν μέσω της ανάλυσης επιβίωσης, ώστε να προσδιοριστεί ο κίνδυνος για την ολική και νεφρική επιβίωση των ασθενών. Αποτελέσματα: Τα δύο κύρια αιματολογικά νοσήματα (MGRS/MM), καθώς και οι δύο κύριοι ιστολογικοί τύποι προσβολής του νεφρού (MIDD/Αμυλοείδωση) δεν φάνηκε να διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την ολική και νεφρική επιβίωση των ασθενών. Από τις διάφορες επιμέρους κλινικοεργαστηριακές και ιστολογικές παραμέτρους που μελετήθηκαν, μόνο η ηλικία και οι ορολογικές τιμές αλβουμίνης φάνηκε να επηρεάζουν τη νεφρική επιβίωση, οι αύξηση της ηλικίας επιβαρυντικά, ενώ η αύξηση των ορολογικών τιμών αλβουμίνης προστατευτικά. Για τη νεφρική επιβίωση πέραν των δύο ανωτέρω παραμέτρων, μία ακόμα κλινικοεργαστηριακή παράμετρος και συγκεκριμένα η αύξηση των ορολογικών τιμών της κρεατινίνης, φάνηκε να έχει αρνητική επίδραση στη νεφρική επιβίωση των ασθενών. Αναδείχθησαν όμως επιπλέον τέσσερις ιστοπαθολογικές παράμετροι να σχετίζονται με την νεφρική επιβίωση, εκ των οποίων η παρουσία υαλίνωσης επιβαρυντικά, ενώ η οξεία σωληναριακή νέκρωση και οι εναποθέσεις ανοσοσφαιρινών αλλά και ελαφρών αλυσίδων φάνηκε να δρουν προστατευτικά. Συμπέρασμα: Επιμέρους ιστοπαθολογικές παράμετροι της νεφρικής βιοψίας (υαλίνωση, οξεία σωληναριακή νέκρωση, εναποθέσεις ανοσοσφαιρινών, εναποθέσεις ελαφρών αλυσίδων) φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόβλεψη της νεφρικής επιβίωσης σε ασθενείς με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες (MGRS/MM) με συνοδό νεφρική προσβολή.Introduction: Renal involvement in the context of monoclonal gammopathies is common and can manifest with a wide range of histological changes, which are related to a variety of pathogenic mechanisms. The main purpose of the present study is to determine the histopathological parameters that play an important role in overall and renal survival, in renal involvement in the hematological diseases of MGRS and Multiple Myeloma. Methods: A retrospective study was performed in a group of 153 patients with hematological disease, confirmed by bone marrow biopsy or lymph node biopsy, in whom kidney biopsy was performed due to manifestations indicative of renal damage. Histological and clinical laboratory findings were studied through survival analysis to determine the risk for patients' overall and renal survival. Results: The two main hematological diseases (MGRS/MM) as well as the two main histological types of kidney involvement (MIDD/Amyloidosis) did not appear to differ from each other in terms of overall and renal survival of the patients. Of the various individual clinical laboratory and histological parameters studied, only age and serum albumin values appeared to influence renal survival, increasing age being aggravating, while increasing serum albumin values being protective. For renal survival, in addition to the above two parameters, one more clinical laboratory parameter, namely the increase in serological creatinine values, appeared to have a negative effect on the renal survival of patients. However, four additional histopathological parameters were shown to be related to renal survival, of which the presence of hyalinization was aggravating, while acute tubular necrosis and immunoglobulin and light chain deposits appeared to act protectively. Conclusion: Individual renal biopsy histopathological parameters (hyalinization, acute tubular necrosis, immunoglobulin deposits, light chain deposits) seem to play an important role in predicting renal survival in patients with plasma cell dyscrasias (MGRS/MM) with accompanying renal involvement
Giant pancreatic incidentaloma: Report of a case and literature review
No full textAbstractINTRODUCTIONAsymptomatic lesions of the pancreas, referred to as ‘incidentalomas’, have appeared with increased frequency in recent years. Giant incidentalomas have rarely been reported in the literature.PRESENTATION OF CASEWe report herein a rare case of a giant cystic pancreatic incidentaloma measuring 12.7cm×8cm, which was found in an otherwise healthy male patient during a routine genitourinary imaging work-up. The patient underwent a distal pancreatectomy and splenectomy; the pathology report demonstrated a giant serous cystadenoma of the body and tail of the pancreas.DISCUSSIONThe management of pancreatic incidentalomas is challenging. While solid lesions almost always warrant surgery, there is ongoing debate concerning the management of cystic lesions that are found incidentally in the pancreas and have no clinical manifestations.CONCLUSIONWe report herein an interesting case of a voluminous incidental cystic pancreatic lesion. The appropriate approach and the decision whether to operate or not in such cases can be puzzling to the physician
WCN25-2494 SURPRISINGLY GOOD RESPONSE OF A SEVERE ANCA-NEGATIVE CRESCENTIC PAUCI-IMMUNE GLOMERULONEPHRITIS SUCCESSFULLY TREATED WITH CORTICOSTEROIDS, CYCLOPHOSPHAMIDE AND RITUXIMAB
No full textWCN25-3095 LONG-TERM RESULTS OF TREATMENT WITH DIRECT ACTING ANTIVIRALS, CORTICOSTEROIDS, PLASMAPHERESIS AND RITUXIMAB IN A PATIENT WITH CRYOGLOBULINEMIC VASCULITIS AND HCV INFECTION
No full textImmunohistochemical evaluation of podocalyxin expression in glomerulopathies associated with nephrotic syndrome
No full textImpact of Solar Ultraviolet Radiation in the Expression of Type I Collagen in the Dermis
No full textUltraviolet radiation exposure is the dominant environmental determinant of all major forms of skin cancer, and the main cause of prematurely aged skin that is referred to as photoaging. Collagen type I (COL I) is expressed differently along with the dermis between healthy and pathological skin tissues. The aim of this study was to understand the impact of solar radiation in the dermis and assess the impact of solar radiation to COL I. The hematoxylin and eosin staining protocol was performed in tissue paraffin blocks and then they were stained immunohistochemically with the rabbit monoclonal anti-COL I antibody. A total of 270 slides were studied with an Olympus BX 41 microscope; we scored positively the expression of COL I in dermis and statistically analyzed with IBM SPSS Statistics. Based on our results, we observed that solar elastosis changes the structure of the skin’s collagen. In healthy tissues, COL I had a uniform expression along with the dermis. In tissues with aging, COL I expression was weaker and lost homogeneity. In pathological tissues (non-melanoma skin cancers, NMSCs), precancerous lesions, and benign skin lesions), the expression of COL I was observed to be almost weaker than tissues with aging in all body parts and much weaker below the lesions. The most severe solar elastosis was observed in the extremities. The degree of severity of the solar elastosis in relation to age did not appear to be completely affected. Solar radiation divides the collagen more rapidly than normal biological aging and solar elastosis was observed into the skin tissues with photoaging, which replaces the collagen fibers of the skin. These results confirm previous studies, which have shown that skin COL I decreases during aging, more in photoaging and even more in skin cancers. We conclude that skin COL I expression is reduced as a result of ultraviolet radiation and leading to negative impacts on the skin
Immunohistochemical Study of Bladder Cancer Molecular Subtypes and Their Association with PD-L1 Expression
No full textThe significant heterogeneity in clinical outcomes among patients with bladder cancer has highlighted the existence of different biological subtypes of muscle-invasive bladder cancer (MIBC) and non-muscle-invasive bladder cancer (NMIBC). Meanwhile, immune checkpoint proteins and their interference with tumor-related immune-evasive strategies has led to the development of several immunotherapeutic drugs targeting programmed death-1 (PD-1) or programmed death ligand-1 (PD-L1). However, the lack of any known biomarker that could predict responses to immunotherapy has led to a more agnostic therapeutic approach. Here, we present a study conducted in 77 bladder cancer (BC) patients (n = 77), ranging from stages pTa to pT2. Tumor specimens were resected via transurethral resection of bladder tumor (TURBT) and consistuted of 24 low-grade (LG) and 53 high-grade (HG) tumors. Patients’ tumors were then categorized into molecular subtypes, via immunohistochemistry (CK5/6 and GATA3). Furthermore, all tumor specimens were stained with anti-PD-L1 and demonstrated significant correlations with basal immunophenotype, stage pT2 and HG tumors. As such, we attempted to stratify patients into groups of likely-responders and likely-not-responders to immunotherapy with anti-PD-L1, based on their molecular phenotype. Finally, in acknowledging the fact that there is a universal lack of biomarkers associated with predicting BC response to immunotherapeutic drugs, we tested all tumors for deficiency of mismatch repair proteins (MMR)
