1 research outputs found
Koncepti i Kuranit për padrejtësinë
No full textThe dictionary of modern Albanian, explains the term (entry) "violence": Use of physical force, physical or psychic assail: grave violation of someone's honor by acts or words, evil, etc.
According to the Prophet's hadith in relation to abdes, the term edh-dhulmu (cruelty) means: the one who exaggerates or leaves something amiss of the abdes sunnets, has been wrong, has shirked from the aim.
According to the author of the text "Minhaxhul- Muslim", Ebu Bekr El-Xhezairi, violence is of three types:
a) A man (Muslim) being wrong towards Allah (swt);
b) A man being wrong towards men or other creatures;
c) A man being wrong towards oneself.
"God does not love the overt expression of offensive discourse, unless it be in redress by one who has been wronged. And, indeed, ever is God all-hearing, all- knowing" (Surah Al-Nisa', 148). Seyyid Qutb comments the Ayat at point in this way: Allah (s.w.t) has prohibited to the Islamic society the dissemination of evil; dissemination of evil is confined only to the one to whom the wrong has been done, thus avoiding evil words. This means that a righteous stand should be carried out towards the tyrant for as much wrong as he has done.
Islam protects the dignity of people who do not commit cruelties. Those who do wrong do not deserve this protection. This means that the person to whom it has been done wrong has the right to openly speak for the evil caused by the wrongdoer. This is the only exception in which the man is not taken off the right to speak about the evil.
According to Islamic teachings, the one who does no wrong towards anyone cannot escape the evil's strike even during one's life. Except for the account that one will give to God (s.w.t), at the same time, he/ she will give account in a way or another in this world as well.Fjalori i Gjuhës së Sotme Shqipe, termin “dhunë” (zullum) e shpjegon: përdorim i forcës fizike, shtrëngim fizik ose psikik: cenim i rëndë i nderit të dikujt me vepra a me fjalë, e keqe etj.
Sipas hadithit të Pejgamberit në lidhje me abdesin, termi edh- dhulmu (mizori) do të thotë: ai që tepron ose lë mangut diçka nga sunetet e abdesit, ka bërë padrejtësi (zullum), të larguarit nga qëllimi.
Autori i tekstit “Minhaxhul-Muslim”, Ebu bekër El-Xhezairi dhunën e ndan në tri lloje: a) padrejtësia e njeriut (muslimanit) ndaj All-llahut xh.sh.;b) padrejtësia e muslimanit ndaj njeriut dhe krijesave të tjera;c) padrejtësia e muslimanit ndaj vetvetes.
"All-llahu nuk do publikimin e shprehjeve të këqija përvec (publikimit) të atij që është i padrejtë. All-llahu është dëgjues, i dijshëm” (En-Nisa’,148). Ajetin në fjalë Sejjid Kutbi e komenton kështu: All-llahu xh.sh., ia ka ndaluar shoqërisë islame përhapjen e të keqes, përhapja e së keqes përkufizohet vetëm tek ai të cilit i është bërë padrejtësi, për tu evituar kështu fjalët e këqija. Kjo do të thotë se duhet pasur sjellje të drejtë ndaj tiranit dhe në suaza të caktuara aq sa ka bërë ai. Qëllimi është që e drejta e përhapjes së të keqes së bërë të kufizohet vetëm në atë të cilit i është bërë padrejtësi.
Islami e mbron autoritetin e njerëzve që nuk bëjnë mizori. Ata që bëjnë zullum (padrejtësi) nuk e meritojnë këtë mbrojtje. Kjo do të thotë se personit që i është bërë padrejtësi ka të drejtë që haptazi të flasë për të keqen, të cilën ia ka bërë zullumqari (mizori). Ky është i vetmi përjashtim në të cilin nuk i merret e drejta njeriut të flasë për të keqen
