ePub@NKUA : Electronic Publishing platform for NKUA Journals
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Tracing the Provenance and Circulation of the Archaic Sculptures found on Delos
Full text linkΗ προέλευση και διακίνηση των αρχαϊκών γλυπών της ΔήλουΣε αυτό το άρθρο παρουσιάζονται τα πιθανά κέντρα (σχολές/ εργαστήρια) γλυπτικής από τα οποία προέρχονται τα πολυάριθμα αγάλματα κούρων, κορών και άλλων τύπων αρχαϊκής γλυπτικής, που βρέθηκαν στη Δήλο. Με μακροχρόνιες μελέτες και με βάση το υλικό δημιουργίας, τις επιγραφές, τεχνοτροπικά, τυπολογικά και εικονογραφικά κριτήρια η προέλευση αυτών των έργων έχει καθοριστεί από τη μέχρι τώρα έρευνα με μεγάλη πιθανότητα. Ως συλλογικά αναθήματα διαφόρων πόλεων-κρατών ή ως ιδιωτικά αναθήματα τα έργα αυτά οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα για τη διακίνησή τους από τα κέντρα δημιουργίας τους προς το ιερό νησί της Δήλου και συνεπώς για τις εμπορικές, οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές σχέσεις αυτών των κέντρων με τη Δήλο αλλά και των κέντρων αυτών μεταξύ τους. Παρεμπιπτόντως παρουσιάζεται και η διακίνηση γλυπτών έργων από τα εν λόγω κέντρα ευρύτερα στον νησιωτικό χώρο, στην ηπειρωτική Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου κατά τους ίδιους χρόνους τεκμηριώνοντας μαζί με άλλα υλικά κατάλοιπα -αρχιτεκτονική, κεραμική, κ.ά.- τα δίκτυα διακίνησης πολιτιστικών αγαθών και την πολύπλευρη διάδραση ανάμεσα σε ένα πλήθος αρχαϊκών κέντρων.This paper presents the provenance of numerous Archaic sculptures found on Delos based on preserved dedicatory inscriptions, material, and typological, stylistic and iconographic criteria. These sculptures were often either communal dedications from Archaic poleis or votive offerings from private individuals. Defining with relative precision the centers where these sculptures –primarily kouroi and korai statues, along with other types– were created, serves as a reliable basis for understanding the political, artistic, cultic and cultural interactions between the sacred island and the places of their origin. On a broader level, these sculptural dedications –alongside other material evidence such as architecture and ceramics– highlight the movement of goods, artists and ideas from sculptural centers, primarily Naxos, Paros and beyond, to Delos. On this occasion, the movement of sculptures from these centers to the wider island area, mainland Greece and the entire Mediterranean basin during the same period is concisely presented, contributing to the reconstruction of the networks of ‘traveling’ of cultural goods and the multifased interaction between a multitude of Archaic centers
ORTHODOX SPIRITUALITY
Full text linkMost all of us have heard people, especially the youth of today, say, “I am spiritual and not religious.” Whatever that phrase may mean to each person regardless, it is as if the two are diametrical opposition. One cannot be true without the other being false.This leads one to ask the question, what is spirituality? For our purposes presented in this article, what is Orthodox spirituality? In the brief space allotted here, I will attempt to summarize what Orthodox spirituality is and what it is not
From global trends to national specificities in Vocational Education and Training: empirical and methodological contributions from a Latin-American case study
No full textSecondary Vocational and Technical Education has undergone significant transformation in recent decades. Though de-specialisation and differentiation are the main global trends underlying educational reforms, it has been identified that they have had limited impact in Latin American countries. This is the case of Argentina. In recent decades, secondary VET experienced two rounds of reforms. The first one, since the early 1990s, changed academic structure, curricular design and educational planning and management in line with global trends. After the mid-2000s, a second wave of reforms emerged, seemingly reversing the earlier changes and supporting the idea of two opposite phases in educational policy direction. How thoroughly was the first cycle of reforms implemented? Did the second cycle overturn the first one? Why did this second group of policies appear to contradict global trends? Which were the driving forces behind these transformations? The article has a twofold objective. First, to answer these questions and bring insights into VET characteristics of a country with a shared specificity in the Latin American region. Second, it seeks to contribute to educational policy studies based on the critique of political economy analytical approach and methodology. This perspective understands educational changes as a product of material transformations in national fragments of the global capital accumulation process and class conflict and state regulation as necessary political forms for its realisation
Ιστορία, ιστοριογραφία, χαρτογραφία και δικαστική αρχαιολογία: τα εργαλεία, οι ενέργειες κι οι «συνέργειες» μέσα από τα προγράμματα ταυτοποίησης των θυμάτων του 1974
Full text linkΗ ανακήρυξη της Κύπρου σε επίσημο κράτος το 1960 αποτελεί ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία του νησιού. Το δοτό όμως σύνταγμα περιείχε διατάξεις με διχοτομικό χαρακτήρα που προκαλούσαν τόσο προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία του κράτους, όσο και στην ειρηνική συνύπαρξη Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκυπρίων. Οι προσπάθειες για συνταγματικές αλλαγές πυροδότησαν μια σειρά αλυσιδωτών γεγονότων που οδήγησαν στις διακοινοτικές συγκρούσεις του 1963-64, ενώ η πολιτική, κοινωνική και στρατιωτική αστάθεια της επόμενης δεκαετίας κορυφώθηκε με την τουρκική εισβολή του 1974.Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει τις μεθόδους και τα εργαλεία της ιστορίας, ιστοριογραφίας, και χαρτογραφίας, αναδεικνύοντας τη θετική τους συμβολή στη δικαστική αρχαιολογία. Συγκεκριμένα, αναλύονται οι πτυχές, τα μεθοδολογικά εργαλεία κι η συμβολή της ιστορικής, ιστοριογραφικής, και χαρτογραφικής έρευνας, στον εντοπισμό πιθανών χώρων ταφής και στην ταυτοποίηση των θυμάτων. Αυτά, παρουσιάζονται μέσα από περιπτώσεις-μελέτης που εμπίπτουν στη δικαστική αρχαιολογία, κι αντιπαραβάλλονται τόσο στο πλαίσιο του προγράμματος ταυτοποιήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσο και σε αυτό του ανθρωπιστικού προγράμματος δικανικών ταυτοποιήσεων της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων. Σημείο αναφοράς αποτελεί η ανάδειξη αυτών των εργαλείων από τις διεθνείς ομάδες εμπειρογνωμόνων που βοήθησαν στην οργάνωση κι εδραίωση των εν λόγω προγραμμάτων, κι οι τρόποι συνεχούς ενίσχυσης αυτών των πτυχών από την έναρξη των πρώτων εκταφών το 1999 μέχρι σήμερα. Παράλληλα αναδεικνύεται ότι η λειτουργία αυτών των προγραμμάτων δε βοηθά μόνο στην επιστημονική κατοχύρωση της ταυτοποίησης των λειψάνων, αλλά μέσα από το ιστορικό υπόβαθρο της λειτουργίας τους φτάνοντας ως σήμερα, μαζί με τις προφορικές μαρτυρίες, μπορούν να λειτουργήσουν ως σημείο αναφοράς για καλές πρακτικές (τεχνικές-επιστημονικές μέθοδοι εργασίας) που ακολουθούνται για άλλα αντίστοιχα προγράμματα στο εξωτερικό
Νέες αναγνώσεις και ερμηνείες σε δύο επιγραφές από την Αμβρακία
Full text linkΣτο άρθρο παρουσιάζονται δύο επιγραφές από την Αμβρακία, την αποικία που ίδρυσαν οι Κορίνθιοι στην ίδια θέση που βρίσκεται σήμερα η Άρτα. Η νεώτερη μελέτη των δημοσιευμένων αυτών επιγραφών οδηγεί σε διαφορετικές υποθέσεις σχετικά με το είδος τους (επιτύμβιες ή αναθηματικές), ενώ παρέχουν στοιχεία για τα ανθρωπωνύμια των κατοίκων της αρχαίας πόλης.New reading and interpretation for two Ambracian stelaeThe article deals with two published inscribed stelae of Hellenistic times from Ambracia, the Corinthian colony founded in the late 7th century BC in the region of southern Epirus, located in the same area as the modern city of Arta. These inscriptions have been studied in the past in terms of their type. The former has previously been characterized as votive, which was subsequently used as a funerary, while the latter inscription has been characterized as a funerary.The inscriptions themselves provide evidence (structure of the text, use of formal expressions, identification of fragmentary surviving names with anthroponyms or theonyms, etc.), which, in combination with the study of similar inscriptions from Ambracia, allow for a re-examination of the type of these inscriptions. Additionally, these inscriptions certainly complete our knowledge of the Ambracian citizens, individuals and public officers, during the Hellenistic period
Η Γενικευμένη Νόηση στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης. Μια κριτική προσέγγιση
Full text linkΣτη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, οι ραγδαίες εξελίξεις στους τομείς της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) και των νευρωνικών δικτύων έχουν επιταχύνει μια γενικευμένη διαδικασία αυτοματισμού, που δεν αφορά αποκλειστικά τις σχέσεις παραγωγής, αλλά και κάθε τομέα της κοινωνικής πραγματικότητας. Συστήματα υψηλής τεχνολογίας, με ικανότητες επεξεργασίας χιλιάδων διακριτών ψηφιακών παραμέτρων, και εκπαιδευμένα με τη βοήθεια εκτεταμένων βάσεων δεδομένων, παρέχουν νέες δυνατότητες ελέγχου του κοινωνικού σώματος, ανάγοντάς το σε ιεραρχημένο δίκτυο αλληλεξάρτησης.Παρά ταύτα, πραγματοποιώντας μια υλιστική ανάλυση της ιστορίας της ΤΝ, μπορούμε να αναγνωρίσουμε μια πληθώρα συμβαλλόμενων πεδίων στενά συνδεδεμένων με τη νευροψυχολογία, τη νευροπλαστικότητα, το συνδετισμό, την ψυχολογία Gestalt, την κυβερνητική, κοκ. Στην πραγματικότητα, η ΤΝ δεν αντιπροσωπεύει κάποια πραγματική ικανότητα «συλλογισμού», αλλά μια σύγχρονη γενίκευση του μαρξικού «συλλογικού εργάτη» (Gesamtarbeiter), μέσα από στατιστική ανάλυση κάθε πιθανού τομέα της συλλογικής γνώσης.Αξιοποιώντας την ερευνητική εργασία του Matteo Pasquinelli The Eye of the Master ως βασική πηγή, η εργασία αυτή αναφέρεται συνοπτικά στους βασικούς πυλώνες μιας κριτικής ανάλυσης της ιστορίας της Τεχνητής Νοημοσύνης, με σκοπό την αξιοποίησή τους σε μια σειρά επίκαιρων προτάσεων για τη σύγχρονη εκπαίδευση και στόχο την επανοικειοποίηση της φαινομενικά «εξωγήινης» ΤΝ μέσα από τη χειραφετητική ισχύ της εγκύκλιας παιδείας
Μια κριτική αποτίμηση των πρώτων Εθνικών Εξετάσεων Διαγνωστικού Χαρακτήρα για τη ΣΤ΄ Δημοτικού
Full text linkΜια από τις εκπαιδευτικές αλλαγές των τελευταίων ετών είναι η εισαγωγή των λεγόμενων Εθνικών Διαγνωστικών Εξετάσεων στη ΣΤ΄ Δημοτικού και στη Γ΄ Γυμνασίου. Μέχρι τώρα, οι εξετάσεις αυτές, γνωστές ως «Ελληνική PISA», δεν αποτέλεσαν αντικείμενο συστηματικής μελέτης από ανεξάρτητους ερευνητές. Το άρθρο αυτό εστιάζει στην πρώτη εφαρμογή των εξετάσεων (2022) στο επίπεδο του Δημοτικού. Από τη μελέτη του δημοσιοποιημένου υλικού και της σχετικής βιβλιογραφίας προέκυψαν ποικίλες αντιφάσεις και άλλες σοβαρές αδυναμίες ως προς το σχεδιασμό και την υλοποίηση των εξετάσεων και την τελική έκθεση της αρμόδιας Επιτροπής. Τα ευρήματα θέτουν υπό αμφισβήτηση την εγκυρότητα των εξετάσεων και τον διαγνωστικό και πιλοτικό τους χαρακτήρα. Αν και οι πρώτες εξετάσεις φαίνεται να αξιοποιήθηκαν κυρίως για επικοινωνιακούς σκοπούς και για την απορρόφηση ευρωπαϊκών πόρων, οι διατυπώσεις του σχετικού νόμου, οι συστάσεις των διεθνών οργανισμών και το πολιτικό πλαίσιο δείχνουν ότι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος οι εξετάσεις να αξιοποιηθούν σταδιακά για πολλαπλούς σκοπούς στην αξιολόγηση και, τελικά, για την προώθηση μορφών ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης. The introduction of the so-called national diagnostic examinations in the 6th grade of the primary school and the 3rd grade of the secondary school has been one of the recent changes implemented in the Greek educational system. Until now, these exams, known as the “Greek PISA”, have not been the subject of systematic study by independent researchers. This article focuses on the first implementation of the exams (2022) at the primary school level. The study of the published material and the relevant literature revealed various inconsistencies and other severe weaknesses in the design and implementation of the exams and the final report of the Scientific Committee. The findings call into question the validity of the exams and the claim that they serve as a diagnostic tool and as a pilot test. Although the first exams seem to have been used mainly for political communication purposes and for the absorption of European funds, the wording of the relevant law, the recommendations by international organisations and the political context show that there is a risk that the exams will gradually be used for multiple assessment purposes and will finally serve as a tool to promote forms of privatisation of education
Vol. 12 (2025). Nemeonikai I: A Catalogue of Nemeonikai: ca. 573 – ca. 300 BC
No full textΤο παρόν έργο αποτελεί σχολιασμένο κατάλογο (‘catalogue raisonné’) όσων Νεμεονικῶν πιθανώς χρονολογούνται από περίπου το 573 π.Χ. μέχρι περίπου το 300 π.Χ., του οποίου προτάσσεται μια εισαγωγή που εστιάζει στενά στη φύση των τεκμηρίων τόσο φιλολογικών όσο και επιγραφικών και αρχαιολογικών που αφορούν τους Νεμεονίκες και στα προβλήματα που ανακύπτουν από τέτοιες πληροφορίες όταν προσπαθεί κανείς να χρονολογήσει τους Νεμεονίκες και τις νίκες τους.Ο κατάλογος, του οποίου το πρώτο μέρος ερευνά άτομα που ήταν αναμφίβολα Νεμεονίκες, και το δεύτερο παρουσιάζει αθλητές για τους οποίους δεν είναι βέβαιο πως υπήρξαν νικητές στη Νεμέα, αποτελείται από λήμματα με επτά πεδία (1. Όνομα και πατρώνυμο του αθλητή, 2. Χρονολογία νικής / νικών στα Νέμεα, 3. Τόπος εύρεσης σχετικής/-ών επιγραφής/-ών, 4. Πόλις/-εις του αθλητή, 5. Άθλημα, 6. Αρχαίες πηγές, 7. Αναφορά σε εμφάνιση του σχετικού αθλητή σε συγχρόνους καταλόγους αρχαίων αθλητών.). Η παρουσίαση που ακολουθεί αυτά τα πεδία πρώτα συνήθως εξετάζει και αποσαφηνίζει τις τυχόν νίκες του αθλητή και στη συνέχεια προσπαθεί με έλεγχο των τεκμηρίων να προσφέρει μια χρονολογία της νίκης / των νικών στα Νέμεα. Στο δεύτερο μέρος του καταλόγου εξετάζεται η ταυτότητα δήθεν Νεμεονικών και παρουσιάζονται οι λόγοι για τους οποίους αυτοί δεν θεωρούνται γνήσιοι Νεμεονίκες. Στο παράρτημα, γίνεται προσπάθεια να υπολογισθεί ποιο ποσοστό του συνόλου αποτελεί ο αριθμός γνωστών σε μας νικών (μάλλον από 7.5% έως και 10%). *The work is a catalogue raisonné of victors in the Nemean games, from ca. 573 to ca. 300 BC, prefaced by an introduction that focusses upon the nature of the evidence and the problems that arise in efforts to date Nemean victors and their victories.The catalogue, whose first part deals with definite Nemeonikai and whose second part with doubtful Nemeonikai, consists of lemmata of seven fields (1. Competitor name, patronymic; 2. Date of victory/victories at Nemea; ca. 575 – ca. 551 BC 3. Inscription find spot; 4. Citizenship(s); 5. Discipline(s); 6. Ancient sources; 7. Catalogue entries), followed by a discussion. In the first part, the discussion usually clarifies the athletic record of the individual and in the second discusses the evidence with a view to arriving at a date for the Nemean victory or victories in question. In the second part of the catalogue, the discussion usually examines the identity of the supposed Nemeonikes and the reasons why he is unlikely to have been such.An appendix attempts to calculate what percentage of the possible total number of victories is represented by the probable number of known victories (between ca. 7.5 % and 10%).
Vol. 13 (2025). “In Second Use”. An archaeological and anthropological survey of recycling and reuse in the Greek world
No full textΤις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μια διαρκής προτροπή για «πράσινους τρόπους σκέψης» (Think Green) που περιλαμβάνουν την ανακύκλωση, επαναχρησιμοποίηση, μείωση απορριμμάτων και επαναπροσδιορισμού της ιδιότητας μιας ποικιλίας αντικειμένων, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «δευτερογενής χρήση» τους. Επιπλέον, οι μεταβαλλόμενες μορφές διαχείρισης του τοπίου (φυσικού και ανθρωπογενούς) και των τοπικά διαθέσιμων φυσικών πόρων αποτυπώνουν τους τρόπους με τους οποίους διάφορες πολιτισμικές ομάδες έδρασαν διαχρονικά. Όλες αυτές οι πρακτικές που χρησιμοποιούνται για να επαναπροσδιορίσουν και να επεκτείνουν τη διάρκεια ζωής και χρήσης αντικειμένων και τόπων, είναι φορείς ποικίλλων νοημάτων που αντανακλούν την ψυχοσύνθεση, την ατομική και συλλογική ταυτότητα, τη μνήμη, τη λατρεία και την ιδεολογία. Η διεθνής επιστημονική συνάντηση με τίτλο «Σε Δεύτερη Χρήση»: μια αρχαιολογική και ανθρωπολογική επισκόπηση της ανακύκλωσης και επανάχρησης στον ελληνικό κόσμο» απευθύνθηκε σε νέους ερευνητές (υποψήφιους διδάκτορες, νέους διδάκτορες, μεταδιδάκτορες) διαφόρων πεδίων των Ανθρωπιστικών Επιστημών (αρχαιολόγους ιστορικούς, λαογράφους, εθνοαρχαιολόγους, κ.ά.) που μελετούν οποιαδήποτε έκφανση της δευτερογενούς χρήσης στον ελληνικό κόσμο, υπό την ευρεία του έννοια, από την προϊστορική εποχή έως τα νεότερα χρόνια. Αναζητήθηκαν θεματικοί ή/και διεπιστημονικοί τρόποι ανάλυσης (π.χ. διαχρονικοί, τοπικοί ή υπερτοπικοί) διαφόρων εκφάνσεων «δευτερογενούς χρήσης», όπως αυτές εντοπίζονται στον υλικό πολιτισμό, το φυσικό τοπίο ή τους φυσικούς πόρους, και παρέχουν πληροφορίες σχετικές με ανθρώπους, κοινωνικές ομάδες ή κοινότητες.Vol. 13 (2025). “In Second Use”. An archaeological and anthropological survey of recycling and reuse in the Greek world. In the last decades we have a continuous encouragement to ‘think Green’ and to recycle, upcycle, reuse, reduce waste and repurpose a variety of objects, which could be called a ‘secondary use’ of materials. Moreover, the changing patterns of landscape (natural and human-induced) exploitation and of the locally available natural resources can provide a footprint of how distinct cultural groups acted through time. All these practices are employed to redefine and extend the lifespan of objects and loci, and convey multiple meanings related to mentality, personal and collective identity, memory, cult and ideology. The international meeting “In Second Use”: an archaeological and anthropological survey of recycling and reuse in the Greek world” aimed to bring together early career scholars (PhD Students, recent PhDs, Postdocs) from various fields of the Humanities (archaeology, history, ethnoarchaeology, folklore, etc.) working on any aspect of secondary use in the Greek world, broadly defined, from prehistory to modern times. They presented thematic and/or interdisciplinary ways of analysis (e.g. temporal, regional, intra- or inter-regional) in which evidence of ‘secondary use’ as attested in material or non-material culture, the landscape or natural resources, provides insights on individuals, social groups or communities.